<\/a><\/p>\nIn 1985 werden ouders binnen het huwelijk gelijkwaardig. Toen ik mijn kinderen opvoedde had mijn man het nog voor het zeggen als we het niet eens waren over bijvoorbeeld de schoolkeuze. Hij wist dat uiteraard niet, we hebben dus nooit problemen gehad. Ware dat wel zo geweest dan hadden we de kinderrechter kunnen laten beslissen. Dat kwam in die jaren practisch nooit voor.
\n
\nIn 1998 kwam het gelijkwaardig ouderschap na echtscheiding in de wet. Het ouderlijk gezag bleef vanaf toen gewoon voortbestaan na scheiding. Logisch, je scheidt niet van je kinderen. Procedures over toewijzing van de kinderen, omgang en alimentatie hadden we al. Daar kwamen toen verzoeken van velerlei aard bij: schoolkeuze, medische behandeling, paspoorten, maar ook de vraag of iemand mag verhuizen met de kinderen. <\/p>\n
Rechters moesten volgens de wet primair \u201ceen vergelijk tussen de ouders beproeven.\u201d Omdat dat vaak niet lukte gingen zij een beleid ontwikkelen. Verhuizen mag niet als daardoor voortzetting van het co-ouderschap feitelijk onmogelijk wordt. Om maar een voorbeeld te noemen. Omdat er ondanks het voortduren van het ouderlijk gezag na echtscheiding nog steeds veel kinderen ernstig onder de scheiding te lijden hebben, bedachten zowel het ministerie van justitie als de Tweede Kamer tegelijkertijd het ouderschapsplan. Prima boodschap: mensen, denk erom, als je overweegt om uit elkaar te gaan moet je eerst iets regelen voor de kinderen. Of veel kinderen daarmee geholpen zijn is zeer de vraag: mensen die strijd blijven voeren doen dat met een uit de pc van de advocaat gerold ouderschapsplan ook. Wat zij nodig hebben is hulp, mediation, desnoods verplicht, omgangshuizen om langs die weg het vertrouwen dat het contact met de ouder goed is voor het kind terug te winnen. De initiatiefwet is gesneuveld omdat deze ook de administratieve echtscheiding bevatte en daar was de Eerste Kamer nog niet aan toe.<\/p>\n
Scheiding en omgang roept veel emoties op en brengt daardoor veel mensen in beweging: de Dwaze Vaders, Fathers 4Justice, vereniging grootouders-ouders-kinderen hebben een uitstekende PR en worden gehoord. Het is een handjevol mannen dat veel bereikt. Zo meende mijn partij dat in de wet onvoldoende duidelijk te lezen viel dat ouders ook na scheiding gelijkwaardig zijn. Het congres vroeg om dit in de wet te laten opnemen. De motie van die strekking van partijgenoot de Wit werd unaniem door de Tweede Kamer aangenomen. Toen kwamen ook de vrouwen in beweging met de actiegroep Bezorgde Moeders. Veel voorbeelden van vaders die het af laten weten, verhalen over mishandeling en misbruik. Er is duidelijk een probleem dat deze wet niet gaat oplossen. Het probleem is nl niet het vaderschap n\u00e1 scheiding maar het vaderschap tijdens de samenwoning.<\/p>\n
Gelijkwaardigheid binnen een relatie betekent niet dat beide partners het zelfde zijn of doen. Het betekent wel dat zij samen keuzes maken waar zij beiden achter staan. Als dat is dat de een voor de kinderen zorgt en de ander full-time buitenhuis werkt: prima, is het een fifty-fifty verdeling van de zorg, ook goed, 40-60 allemaal goed, zolang beide ouders gelukkig zijn met hun keuze.<\/p>\n
Blijkens het feit dat slechts 10% van de vaders een zorgdag per week opneemt terwijl de arbeidsparticipatie van vrouwen volgens het CPB nog fiks omhoog moet, vinden de meeste vaders het wel prima als de moeder de zorg grotendeels voor haar rekening neemt. Ik vind het begrijpelijk dat veel vaders zich pas realiseren hoe belangrijk de kinderen voor hen zijn als ze niet meer iedere avond samen aan tafel zitten. Maar ik vind het voor hen ook te laat: het enige objectieve criterium om de zorg na scheiding te verdelen is de verdeling van de zorg tijdens de samenwoning: het gaat immers primair om het belang van de kinderen. Voor zover onze wet dat niet duidelijk verwoordt: het kinderrechtenverdrag doet dat wel. Kinderen hebben recht op en behoefte aan continuiteit en voorspelbaarheid. Hoe minder er in hun leven verandert na de scheiding hoe beter.<\/p>\n
Gelijkwaardig ouderschap na scheiding is dus zo veel mogelijk die vorm van ouderschap die er voordien was. Mijn advies aan alle vaders: bedenk hoe je het zou willen na een eventuele scheiding en anticipeer daarop zolang je nog een gezellig gezinnetje vormt. En strijd voor je recht op deeltijdarbeid. <\/p>\n
Om ieder misverstand over de betekenis van gelijkwaardig ouderschap te voorkomen heb ik daarover vragen aan de Minister gesteld. Nu maar hopen dat hij mijn opvatting deelt.<\/p>\n
Nanneke Quik-Schuijt
\nLid Eerste Kamer SP<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Te gast: collega Nanneke Quik over ouderschap na scheiding, een column die ze schreef. In 1985 werden ouders binnen het huwelijk gelijkwaardig. Toen ik mijn kinderen opvoedde had mijn man het nog voor het zeggen als we het niet eens … Lees verder