{"id":7486,"date":"2007-11-20T07:39:32","date_gmt":"2007-11-20T06:39:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/11\/20\/een-staat-2\/"},"modified":"2011-10-20T11:06:49","modified_gmt":"2011-10-20T09:06:49","slug":"een-staat-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/11\/20\/een-staat-2\/","title":{"rendered":"E\u00e9n staat (2)"},"content":{"rendered":"

071110volterra-030.jpg<\/a><\/p>\n

(Nur Masalha)<\/p>\n

Het is opvallend hoe anders het klimaat is in Londen, rondom een conferentie als deze, als je dat vergelijkt met dergelijke bijeenkomsten in Nederland. De discussie is heftig, de betrokkenheid groot. Maar niemand heeft gesuggereerd dat de conferentie ‘eenzijdig’ is, of dat er voor het evenwicht sprekers uitgenodigd hadden moeten worden om het voor Israel op te nemen. De groep, studenten aan de SOAS (School of Asian and African Studies), die het organiseerde kon gewoon zijn gang gaan, kreeg de beschikking over een zaal, er was geen Cidi die probeerde om het tegen te houden, er waren geen sprekers in de zaal die de discussie probeerden te saboteren, er was geen kritiek op het feit dat ze hun onderwerp hadden gekozen en de sprekers uitgenodigd waren omdat ze iets belangrijks te zeggen hadden over de een-staats-oplossing – het was een verademing om eens door te kunnen werken, en spannend was het toch wel, want er liggen een reeks van vraagstukken waar nog geen antwoord op is.
\n
\nHet verschil met het klimaat in Nederland, als je probeert een dergelijke bijeenkomst te organiseren is historisch verklaarbaar. In mijn hotelkamer zag ik een BBC uitzending over de Britse verantwoordelijkheid voor de impasse waar Palestina\/Israel in verkeert, die er niet om loog. Want zo begon het: Engeland als koloniale mogendheid, die zowel de Arabieren zelfstandigheid beloofde, als de zionisten een thuisland. En als compromis, voor ze zich terugtrokken, een verdelingsplan op tafel legden, waarmee ze een groot deel van een land dat niet van hen was weggaven aan de zionisten die uit Europa kwamen, over de hoofden van de inheemse bevolking heen. Waarna de ellende tot op de dag van vandaag voortduurt. De heftigheid van de discussie heeft in Engeland meer te maken met de gevoelde politieke verantwoordelijkheid voor het kolonialisme van destijds, dan voor de jodenvervolging die op het vasteland plaats vond. Hier geen schuldgevoel over de Shoa. En geen ‘speciale band met Israel’ die maakt dat je het niet over de Palestijnen mag hebben zonder voor antisemiet of toch minstens voor ‘eenzijdig’ uitgemaakt te worden. <\/p>\n

Nur Masalha is een bekende Palestijnse historicus, professor aan de Universiteit van Surrey, met meerdere titels op zijn naam, waaronder Catastrophe remembered <\/em>(2005) en The Bible and Zionism <\/em>(2007). In zijn aftrap, een korte samenvatting van het probleem van de ‘verdeling’ van het mandaatsgebied Palestina, draait hij er niet omheen. De Palestijnen betalen een enorme prijs voor de beslissingen die destijds zijn genomen, zegt hij, ze hebben niet alleen te maken met apartheid, maar ook met etnische zuivering – waarmee hij aansluit bij de studie van Papp\u00e9. En geloof het niet dat het de kritische joden van destijds waren, Buber, Arendt, die de kiem hebben gelegd voor het denken van \u00e9\u00e9n binationale staat, zegt hij. Hoewel het eenstaatsdenken ook voor de joodse Israeli’s een alternatief zou kunnen zijn voor de met militair geweld doorgevoerde en standgehouden splitsing van het land, zijn de niet-zionistische joden van destijds intellectuele eenlingen gebleven, zonder enige invloed in Israel zelf. Ook Israelisch links, zelfs groepen als Mapam, hebben zonder enige aarzeling meegedaan aan de politiek van de landgrab<\/em>. <\/p>\n

071110volterra-127.jpg<\/a><\/p>\n

Er is geen andere oplossing voor alle problemen, dan \u00e9\u00e9n seculiere democratische staat, zegt Masalha. Alleen daarmee zou er een eind komen aan het probleem van de vluchtelingen, die buiten beschouwing wordt gelaten bij de discussies over een mogelijke Palestijnse staat naast Israel. Er zou een eind komen aan de discriminatie en als derderangsburgers behandelde Palestijnen binnen Israel. Er zou een eind komen aan de bezetting, en de nederzettingen, dan irrelevant, zouden niet ontmanteld hoeven te worden. Maar dit wel: daarmee zou er ook een eind komen aan het zionisme, en aan de gedachte dat het nodig is om een joodse staat te handhaven. En waarom niet, zegt Masalha: als ik als moslim tegen een islamitische staat ben, waarom zou ik dan wel voor een joodse staat moeten zijn. Zionisme, in zijn definitie, komt neer op ‘maximum land, minimum Arabieren’, en dat kan alleen blijven bestaan door eeuwigdurend militair geweld en onderdrukking. <\/p>\n

De twee-staats-oplossing heeft volledig gefaald. Er is geen enkele andere mogelijkheid meer over dan dat we eindigen met een paar bantustans voor de Palestijnen, onder de leiding van een imbeciel (Olmert) en een cynicus (Bush). Met het visioen van \u00e9\u00e9n staat komt er recht voor de vluchtelingen, fundamentele gelijkheid, erkenning voor de nakba, en een werkelijk gelijkwaardig delen van het land. Dat is uiteindelijk ook voor de joden in Israel een oplossing waarmee de waardigheid van beide volken worden hersteld.<\/p>\n

Masalha is niet zo naief om te denken dat zijn visioen morgen werkelijkheid kan worden. De joodse Israeli’s willen er op een handjevol mensen na, waarvan sommige hier aanwezig, niets van weten, de VS en de neocons willen er niets van weten, en ook onder de Palestijnen in Gaza en de Westoever leeft de gedachte nog maar onder ongeveer eenderde van de bevolking. Voordat het voor iedereen duidelijk gaat worden dat de twee-staats-oplossing dood is, zal er nog veel moeten gebeuren. Maar de conferentie hier in Londen is in dat proces een mijlpaal, het begin van wat een vreedzame bevrijdingsbeweging moet worden.<\/p>\n

071110volterra-047.jpg<\/a><\/p>\n

Vindt ook Ilan Papp\u00e9, zijn joods-Israelische tegenvoeter. Papp\u00e9 gaat terug in de tijd, en stelt de vraag wat er gebeurt zou zijn met Palestina, wanneer er geen zionisme was geweest. Dan was het een Palestijnse staat geworden, die zich los had gemaakt van het kolonialisme, naar het model van Egypte of Tunesi\u00eb. Palestina was al vele eeuwen een tamelijk stabiele geo-politieke eenheid, ondanks de lange reeks van overheersingen, er was sprake van een eigen cultuur, eigen dialecten, en ook voor de komst van de zionisten al een begin van een nationaal besef. <\/p>\n

En ja, wat er mis is gegaan om de wording van de staat Palestina te verhinderen, was inderdaad voor een groot deel de verantwoordelijkheid van het Britse koloniale regime, dat twee tegenstrijdige beloftes had gedaan: onafhankelijkheid voor de Arabieren in het mandaatsgebied, en een thuisland voor de joden. <\/p>\n

Verder is het door historische studie duidelijk dat het Palestina, zonder de vestiging van de joodse staat, een land had kunnen worden met het begin van een seculiere democratie. Anders dan de zionistische geschiedsschrijving ons wil laten geloven stonden de inheemse Palestijnen aanvankelijk niet vijandig tegenover de eerste joden uit Europa die zich er kwamen vestigen. Het verzet, toen duidelijk werd dat de zionisten niet kwamen om samen te leven maar om het land te veroveren, kwam pas later. <\/p>\n

Dat de Arabische bevolking het verdelingsplan niet accepteerde is volstrekt begrijpelijk, geplaatst in die tijd. Ook al stonden de Palestijnen, die nog geen staat hadden, en een inadequate leiding, zwak tegenover de Britten en de Europese zionisten, het was volstrekt onacceptabel dat ze 55% van hun land weg zouden geven aan de joodse nieuwkomers. Op dat moment bestond nog maar eenderde van de bevolking uit joden, waarvan een groot deel nieuwkomers, een heel andere groep dan de er al wonende Arabische joden, en de zionistische joden hadden niet meer dan 6% van het land in hun bezit. In het verdelingsplan zou niet alleen het grootste deel van het land weggegeven worden, maar ook het vruchtbaarste. De gehele citrusindustrie bijvoorbeeld, de beroemde Jaffa’s, zou aan de zionisten weggegeven worden. Bovendien, wat had er moeten gebeuren met de Palestijnen die nog woonden in het gebied dat joods zou worden? Ook al zouden de Palestijnen nu, met terugwerkende kracht, misschien hebben gewild dat ze die 45% hadden genomen, in die tijd was het ondenkbaar. <\/p>\n

Bovendien: ook al gebruikt Israel graag het argument dat de Palestijnen het verlies van hun land vooral te danken hebben aan het feit dat ze het verdelingsplan niet accepteerden, we zien vaak over het hoofd dat Israel zich er nooit aan heeft gehouden, en meteen aan het werk is gegaan om ook het grootste deel van het land dat voor de Palestijnen was gereserveerd in te nemen. Papp\u00e9 kan dat historisch aantonen, en doet dat in zijn boek over de etnische zuivering, de verdrijving van ongeveer 800.000 Palestijnen, Ben Gurion is nooit wat anders van plan geweest dan het voor de zionisten veroveren van het gehele land. <\/p>\n

Ook Papp\u00e9 ziet geen enkele andere rechtvaardige oplossing dan \u00e9\u00e9n land dat gedeeld wordt door joden en Palestijnen. Een land voor alle burgers, en niet, zoals nu, een racistische apartheidsstaat die de naam democratie niet verdient. <\/p>\n

(Zie, behalve zijn belangrijke boek The Ethnic Cleansing of Palestine<\/em>, hier al vaker aanbevolen, zijn recente artikel in de bundel van Jamil Halal, The Demise of the Two-state Solution<\/em>. )<\/p>\n

(deel 3, hier<\/a>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Nur Masalha) Het is opvallend hoe anders het klimaat is in Londen, rondom een conferentie als deze, als je dat vergelijkt met dergelijke bijeenkomsten in Nederland. De discussie is heftig, de betrokkenheid groot. Maar niemand heeft gesuggereerd dat de conferentie … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[103],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7486"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7486"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7486\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":64918,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7486\/revisions\/64918"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7486"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7486"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7486"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}