{"id":754,"date":"2005-02-11T07:40:38","date_gmt":"2005-02-11T06:40:38","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=754"},"modified":"2005-02-11T07:59:18","modified_gmt":"2005-02-11T06:59:18","slug":"gedoemd-tot-kwetsbaarheid-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/02\/11\/gedoemd-tot-kwetsbaarheid-1\/","title":{"rendered":"Gedoemd tot kwetsbaarheid (1)"},"content":{"rendered":"

Het pamflet van Geert Mak is verschenen: Gedoemd tot kwetsbaarheid<\/em>. Verplichte literatuur voor wie aan het proberen is de tijd waarin we leven te begrijpen. ‘Want hoe kunnen we deze geschiedenis ooit aan onze kleinkinderen vertellen, het verhaal van de laatste maanden van 2004? Wat zullen we ons nog herinneren? Het doorstoken lichaam in de Linneausstraat? De kelders die opengingen? De almaar bewegende lippen van politici en intellectuelen? De stilte van de stad? De toon, de nieuwe toon die opeens was ingezet?’
\n
\nMak beschrijft Submission 1<\/em> van Hirsi Ali en Van Gogh als een gefilmd pamflet, niets meer en niets minder, een terechte aanklacht tegen de mishandeling van moslimvrouwen. Maar ook als een bewuste provocatie, het wil ook de houding van de islam jegens vrouwen in het algemeen aan de kaak stellen. Maar was het effectief?<\/p>\n

Ik snap nog altijd niet precies hoe de emancipatiemethode van Submission part 1 <\/em>zou moeten werken. Geen zinnig mens ontkent dat vrouwen het soms ongenadig zwaar hebben in de islamitische wereld, dat er in de koran teksten staan waarmee grote geestelijke en lichamelijke wreedheid gerechtvaardigd kan worden en dat de positie van de vrouw een van de belangrijkste elementen in het moderniseringsproces van de islam is.
\nVolkomen terecht werd van moslims ge\u00ebist om ook bij henzelf het meten met twee maten aan de kaak te stelen. Hoe kon je immers van anderen tolerantie verwachten, als je daar zelf niets van liet zien? Ik zag op oudejaarsdag een rouwadvertentie in een hoekje van de Volkskrant: ‘zo moedig, zo angstig, zo jong. Zoveel onveiligheid in jouw verleden. Zoveel hoop en inzet voor een wel veilige toekomst. Maar met slechts \u00e9\u00e9n schot…’ Farda Omar. Ondertekend door twee Limburgse blijf-van-mijn-lijfhuizen. ‘Dag moedige vrouw…’<\/p>\n

Maar aan de andere kant: hoorde ik die maanden, van al die opgewonden politici, ooit iets over de wurgende angsten van Farda Omar en haar lotgenoten? Vroeg iemand zich in die kri9ngen af wat deze vrouwen in hemelsnaam aanmoesten met een filmpje als Submission part 1<\/em>? Wat me vooral is bijgebleven uit een van de vele tv-reportages over Hirsi Ali, is een klein gebaar, een wegvegende hand toen een mishandelde moslimvrouw het waagde om haar tegen te spreken.<\/p>\n

Als de nobelprijswinnares Shirin Ebadi, die in haar land al jaren een moeizame emancipatiestrijd voerde voor en het haar islamitische lotgenoten, in het publiek verscheen werd ze overal door moslimvrouwen toegejuicht, ondanks alle risico’s die ze liepen. Zoiets had ik nooit zien gebeuren rond Hirsi Ali. Wie ik wel in haar entourage zag, altijd maar weer, waren autochtone mannen, handelaars in angst, figuren die politiek belang hadden bij het voortduren van de crisis, gezeten burgers die, een enkele uitzondering daargelaten, nooit in hun loopbaan enige belangstelling hadden getoond voor het lot van moslimvrouwen, en het was volstrekt onduidelijk wie nu wie gebruikte. Het ging, vrees ik, uiteindelijk ook niet om de vrouwen. Het ging om de religie. <\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het pamflet van Geert Mak is verschenen: Gedoemd tot kwetsbaarheid. Verplichte literatuur voor wie aan het proberen is de tijd waarin we leven te begrijpen. ‘Want hoe kunnen we deze geschiedenis ooit aan onze kleinkinderen vertellen, het verhaal van de … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/754"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=754"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/754\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=754"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=754"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=754"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}