{"id":755,"date":"2005-02-12T10:23:28","date_gmt":"2005-02-12T09:23:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=755"},"modified":"2005-02-13T09:08:38","modified_gmt":"2005-02-13T08:08:38","slug":"gedoemd-tot-kwetsbaarheid-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/02\/12\/gedoemd-tot-kwetsbaarheid-2\/","title":{"rendered":"Gedoemd tot kwetsbaarheid (2)"},"content":{"rendered":"<p>Een klein incident in het najaar van 2004 was tekenend voor de nieuwe wind die was opgestoken in Nederland, schrijft Geer Mak in zijn pamflet, <em>Gedoemd tot kwetsbaarheid<\/em>, die &#8216;brief in een fles, zonder doel de toekomst in geslingerd en waar hij belandt mag de hemel weten&#8217;. Dat was het moment dat een imam weigerde om de hand te drukken van minister Verdonk, en de bewindsvrouwe daar een kleine demonstratie van maakte door secondenlang met die lege, uitgestoken hand voor de camera&#8217;s te blijven staan. Wat liet ze daarmee zien?<br \/>\n<!--more--><\/p>\n<p>Citaat uit het boekje van Mak:<\/p>\n<blockquote><p>De minister gedroeg zich op dat moment niet meer als een minister voor integratie, waarbij uitgegaan wordt van wederzijdse aanpassing, maar van assimilatie, een bijna onvoorwaardelijke overgave aan de Nederlandse cultuur. <\/p><\/blockquote>\n<p>Dat werkt niet, zegt Mak. In de fictionele wereld van sommige beleidsmakers kan deze politiek misschien wel effectief zijn, in het echte bestaan is de nieuwe assimilatiepolitiek volstrekt inproductief. Want kijk eens naar Amerika.<\/p>\n<blockquote><p>Wat was immers de succesformule van de Amerikaanse &#8216;meltingpot&#8217;? Dat iedere immigrant vrij was om tot op grote hoogte zichzelf te blijven, zo zijn zelfprespect en zijn identiteit behield en juist vanuit die zekerheden met goort enthousiasme deelnam aan het gezamenlijke Amerikaanse experiment<\/p><\/blockquote>\n<p>. <\/p>\n<p>En Nederland?<\/p>\n<blockquote><p>In het negentiende-eeuwese Amsterdam werd jarenlang, met isntemming van de geestelijke leiders, een bewuste integratiepolitiek gevoerd ten aanzien van de verarmde joodse gettobevolking. Joodse scholen werden gesubsidieerd op voorwaarden dat het Jiddisch als voertaal werd vervangen door het Nederlands, joodse gezinnen werden gestimuleerd om hun kinderen naar gewone openbare scholen te sturen, joodse werknemers leerden stukje bij beetje de &#8216;gewone&#8217;arbeidsmarkt kennen. Waarom was dat initiatief zo&#8217;n groot succes? Omdat deze joden bij de rest van de stad getrokken werden zonder dat ze daarbij hun godsdienst of hun identiteit hoefden in te leveren. <\/p>\n<p>Anderhalve eeuw later dreigde het tegendeel te gebeuren. De nieuw assimilatiepolitiek had als neveneffect dat steeds meer leden van etnische groepen zich als tweederangsburgers begonnen te beschouwen &#8211; zo werden ze immers door de heersende elites behandeld. Als de daarbij behorende vernederingen zouden aanhouden, zou daaruit een werkelijk explosief mengsel kunnen ontstaan. Terecht zei een immogratiespecialist (..) : &#8216;Het grootste probleem zou wel eens kunnen zijn dat het ideaal van de multiculturele samenleving in Nederland niet te veel is gepropageerd, maar te weinig&#8217;. <\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een klein incident in het najaar van 2004 was tekenend voor de nieuwe wind die was opgestoken in Nederland, schrijft Geer Mak in zijn pamflet, Gedoemd tot kwetsbaarheid, die &#8216;brief in een fles, zonder doel de toekomst in geslingerd en &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/02\/12\/gedoemd-tot-kwetsbaarheid-2\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/755"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=755"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/755\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=755"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=755"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=755"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}