{"id":758,"date":"2005-02-14T07:22:39","date_gmt":"2005-02-14T06:22:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=758"},"modified":"2005-02-14T07:25:41","modified_gmt":"2005-02-14T06:25:41","slug":"tegenverhaal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/02\/14\/tegenverhaal\/","title":{"rendered":"Tegenverhaal"},"content":{"rendered":"

De kerk, gisteren. De Amsterdamse Studentenekklesia. Deze zondag werd de schriftuitleg, dat wil zeggen de preek gedaan door Ton Honig. Die was net zo blij met het boekje van Geert Mak als ik. Het gaat om tegenverhalen. Zoals je de bijbel kunt lezen als een groot tegenverhaal, tegen het donkere decor van bestaande sociale, economische en politieke structuren hebben we ook nu behoefte aan tegenverhalen. Tegen de waan van de dag.
\n
\nTon Honig:
\nMet ontroering las ik het manifest Gedoemd tot kwetsbaarheid <\/em>van Geert Mak. In dit kleine pareltje gaat Mak op zoek naar een Tegenverhaal dat het op kan nemen tegen het verhaal van de verharding dat sinds de dood van Theo van Gogh, net als na de dood van Pim Fortuyn het alleenrecht begint op te eisen. Het voortslepend probleem rond de integratie van bepaalde moslimgroepen, een ondershuidse identiteitscrisis van de Nederlanders en de schokkende moord op van Gogh leiden tot een rechts-nationalistische beweging die de aanslag op van Gogh gebruikt om de eigen agenda versneld door te drukken. Hoe deze radicalisering te stuiten? Allereerst is daar de angst, een logische reactie op gevaar. Maar angst kan ook losgekoppeld worden van het werkelijke probleem. Angst kan opgeklopt worden tot een permanente geesteshouding, die vervolgens voor politieke doeleinden kan worden ge\u00ebxploiteerd. Dit kan gemakkelijk leiden tot een self fulfilling prophecy<\/em>: de angst voorkomt niet de situatie waarvoor men bang is, maar schept die juist. <\/p>\n

Geert Mak: <\/p>\n

Door oorlogen, klimaatsveranderingen, hongersnoden, politiek en religieus fanatisme zullen de komende decennia in de wereld vermoedelijk grote, nieuwe groepen op drift raken, vele miljoenen migranten.
\nHet probleem is niet \u00f3f immigratie moet worden toegestaan – die is er en blijft er – maar hoe we er mee omgaan, en hoe we een balans vinden tussen deze noodzakelijke instroom van buitenaf en de verworvenheden van onze eigen samenleving. En dat niet alleen omwille van deze nieuwkomers, , maar net zo goed omwille van het behoud van een dynamisch Nederland en Europa.<\/p>\n

Op deze wereld moeten wij ons en onze kinderen voorbereiden, we hebben daarin geen keuze. Het sleutelbegrip is daarbij de zogeheten interculturele competentie, het vermogen om iemand van een anderssoortige afkomst te herkennen en zijn woorden en handelingen enigszins te herkennen. Dat betekent absoluut niet dat je het onderlings eens bent. Het gaat erom dat je genoeg van de ander weet om een gesprek te hebben, een manier van omgang te vinden, een compromis te sluiten. Die interculturele competentie was in dit land altijd behoorlijk groot. Dat was niet ‘slap’ of ‘laf’, het was onze hoop en onze kracht. <\/p>\n

In deze maanden dreigt die levenshouding overschaduwd te worden door een nieuwe mode: de confrontatie. Bij sommigen heerst op dit moment een sterke neiging om de muren rondom het geestelijke fort Nederland zo hoog mogelijk op te trekken. Ons land zal zich daardoor steeds meer afsluiten van de culturele dynamiek – slecht en goed- in de rest van Europa en de wereld. Zo kunnen zelfs wij, nuchtere Nederlanders, terecht komen in een gesloten, xenofobe fantasiewereld waar onze hufterigheid en onze onkunde over heden en verleden als norm worden gesteld, waarin degenen die niet in de angstpsychose meehollen als ‘slappelingen’ en ‘verraders’ worden aangeduid, en waarin discriminatie en racisme tot nieuwe grondwaarden worden verheven. Daaronder liggen dan de scherven van de jaren zestig: een verloren zelfvertrouwen, een idealisme dat omgeslagen is in cynisme. <\/p>\n

Wie Nederland wil omvormen tot een culturele vesting reduceert de ingewikkelde tijd waarin we leven tot \u00e9\u00e9n grote binnenlandse angstfantasie. Het is een manier van denken die demagogen en sommige politici goed uitkomt, maar die langs de werkelijke problemen heenschiet. We zullen spijkerhard moeten zijn jegens degenen die onze gezamenlijke fundamenten willen vernietigen, maar daarin moeten we precies en zorgvuldig opereren. <\/p>\n

We zullen de onverdraagzame islam moeten bestrijden, en tegelijk de humanistische krachten binnen de islam moeten omarmen. En uiteindelijk zullen we naar de bron moeten: de ontworteling, de vernedering, de almaar toenemende woede van de niet-westerse wereld. <\/p>\n

Dit is een groot Europees probleem. Wij Nederlanders kunnen ons het nationale navelstaren niet langer permitteren. De echte uitdagingen en gevaren van de eenentwintigste eeuw zijn daarvoor te groot.<\/p>\n

Wij zijn gedoemd tot kwetsbaarheid.\n<\/p><\/blockquote>\n

Morgen een gedicht, een ander klein tegenverhaal, dat ook in de dienst werd voorgelezen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De kerk, gisteren. De Amsterdamse Studentenekklesia. Deze zondag werd de schriftuitleg, dat wil zeggen de preek gedaan door Ton Honig. Die was net zo blij met het boekje van Geert Mak als ik. Het gaat om tegenverhalen. Zoals je de … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6,8],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/758"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=758"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/758\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=758"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=758"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=758"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}