Weinig opwindends in de Volkskrant.
\nOver Van Krimpen. De museumdirecteur die de Iraanse foto’s niet in zijn museum wilde en vervolgens uitgemaakt werd voor laf NSB hondje. Wat ik al zei: je kunt het met zijn keuze, die hij heeft op grond van dezelfde vrijheid van meningsuiting als de Iraanse kunstenares oneens zijn, laf is hij niet.
\n
\nOver de schizofrenie en de ‘allochtonen’. Meer onderzoek. De stelling dat sociale factoren een grote rol spelen wordt bevestigd. Want het blijkt ook nog uit te maken of allochtonen in wijken wonen waar ze in de minderheid zijn, en waar ze dus meer kans hebben op negatieve confronatie en discriminatie – en dus meer kans hebben op de ontwikkeling van schizfrenie, of dat ze in een wijk wonen waarin ze in de meerderheid zijn, zich veiliger voelen, meer gesteund door hun eigen netwerk en in verhouding een betere geestelijke gezondheid hebben. ‘Mengen’ is dus niet altijd, en per definitie beter. Ik kom daar nog op terug als ik het heb over de inleiding die Jean Tillie hield tijdens een debat met Paul Scheffer.<\/p>\n
De ophef over islamitische vrouwen die behandeld wilden worden door een vrouwelijke arts mag weg. Het KNMG vindt dat een patient in principe de keuze heeft, en de voorkeur mag geven aan een vrouwelijke arts. Alleen in noodgevallen, bijvoorbeeld bij een spoedbevalling, kan een arts tegen de wil van een patient in in moeten grijpen. Natuurlijk is niet iedereen het er mee eens. Paul Scheffer vond onlangs ‘dat je niet meteen moet beginnen met accommoderen. Zeg gewoon: zo doen we dat hier’. En ook Khadija Arib heeft bedenkingen: ‘we moeten geen concessies doen aan religieuze bewegingen die allemaal nieuwe eisen stellen’. Met dat laatste ben ik het eens, al zijn er vragen waar je gewoon aan kan voldoen omdat ze niets afhalen van de rechten van anderen. Dat je bijvoorbeeld ergens met alleen vrouwen kunt zwemmen vind ik net zo gerechtvaardigd als dat ik op woensdagmiddag naar de vrouwensauna kan. De andere dagen zijn gemengd, kan iedereen doen wat hij wil. En de vrije artsenkeuze is helemaal geen nieuw thema, dertig jaar geleden hadden we het in de vrouwenbeweging al over het recht om bij ‘vrouwenzaken’ als bevalligen en daaromheen de voorkeur te mogen hebben voor een vrouwelijke arts. <\/p>\n
(Ik moet naar beneden, Sineke spreekt. Ik kom terug)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Weinig opwindends in de Volkskrant. Over Van Krimpen. De museumdirecteur die de Iraanse foto’s niet in zijn museum wilde en vervolgens uitgemaakt werd voor laf NSB hondje. Wat ik al zei: je kunt het met zijn keuze, die hij heeft … Lees verder