Wanneer iemand beweert dat de Palestijnen pas op de vlucht zijn geslagen nadat de staat Israe\u00ebl werd uitgeroepen en de Arabische troepen binnenvielen vraag ik wel eens of ze gehoord hebben van Deir Yassin. De meeste weten wel dat daar een bloedbad heeft plaatsgevonden. Okee, op welke datum werd de staat Israel uitgeroepen? Op 15 mei 1948. En op welke dag vond de massamoord in Deir Yassin plaats? Op 9 april 1948. V\u00f3\u00f3r de oorlog, dus.
\n
\nDeir Yassin was een klein Arabisch dorp vlak bij Jeruzalem met ongeveer 750 inwoners, en een jongens- en meisjesschool. De bewoners stonden bekend als vreedzaam. Ze hadden goede relaties met de nabij gevestigde joodse nederzeting. Ze deden niet mee aan de gevechten tegen de zionistische groepen. Om vier uur ’s ochtends vielen 120 man van de zionistische terreurgroepen Irgun en de Stern Gang het dorp binnen. De dorpelingen probeerden zich te verzetten, onder andere met twee machinegeweren. Er werden vier leden van de zionistische groepen gedood, en anderen raakten gewond. Die riepen de hulp in van de Palmach, de elite vechters van de Haganah, (de voorloper van het IDF) die zeventien getrainde soldaten met wapens stuurde. Binnen een uur was het dorp verslagen. Nadat de Palmach weer was vertrokken gingen de leden van de Irgun en de Sterngang de huizen binnen, en doodden vrouwen, kinderen, ouderen, met handgranaten, machinegeweren en messen. Een groep van de gevangen genomen mannen werden rondgeparadeerd op vrachtwagens door de straten van Jeruzalem. Daarna werden ze naar de steengroeve bij Deir Yassin gebracht en allen doodgeschoten. De overgebleven inwoners die niet hadden kunnen vluchten werden bij elkaar gedreven in een school, en de Irgun en Stern Gang was van plan het gebouw op te blazen met de mensen er in. Het werd verhinderd door ingrijpen van de joden van de nederzetting Givat Shaul, en de troepen trokken zich terug, nadat een deel van de lijken in de waterputten waren gegooid of verbrand in de steengroeve.<\/p>\n
Die avond bij een feestje voor de pers schepte de leider van de Irgun op dat hij wel 254 Arabieren had gedood. Zijn uitspraak werd geciteerd in de New York Times van 10 en 13 april.<\/p>\n
Binnen een jaar waren de huizen van Deir Yassin bezet door joodse immigranten. In 1950 werd er in de gebouwen van het dorp een verpleeghuis voor geestelijk gehandicapten gevestigd. <\/p>\n
Het was zeker niet het enige bloedbad dat uitvoerig gedocumenteerd is. De studies van Benny Morris zijn een deprimerende opsomming van de wandaden gepleegd tegen de Palestijnse bevolking, inclusief kinderen die de schedel werden ingeslagen met knuppels en verkrachtingen. Zeker toen de oorlog afliep stokte de stroom vluchtelingen die al ruim voor de oorlog uitbrak op gang was gebracht, onder andere met de dreiging dat Deir Yassin overal herhaald zou kunnen worden. Wie nog niet weg was kreeg de neiging thuis te blijven. Er vonden vervolgens nog een reeks bloedbaden plaats, vanaf juni 1948 waren dat onder andere Lydda, Khirbet Nasir al-Din, Ayn Zatun, Aylabun, Sasa, Jish, al-Dawayma, al-Tira, Safsaf, Sha\u00edb, Saliham en Hilam. (Masalha) De bedoeling was duidelijk: om er voor te zorgen dat de dorpsbewoners zouden vertrekken. Meteen erna werd hun terugkomst onmogelijk gemaakt door tegen de vijfhonderd Arabische dorpen te verwoesten.<\/p>\n
Wat leren we van deze gruwelijke gebeurtenis, zegt Daniel McGowan, de directeur van Dei Yassin Remembered. <\/p>\n
1. Deir Yassin was een bloeiend dorp, met stenen huizen die honderden jaren oud waren, met de ruines van een oud klooster vlakbij. Wie dat weet, weet ook dat Palestina geen ‘land was zonder volk’. <\/p>\n
2. Wanneer je onder ogen ziet dat alle bewoners van Deir Yassin werden gedood of verdreven, dat hun bezittingen werden geplunderd, dat hun huizen werden weggegeven aan immigrerende joden, dan valt het niet te ontkennen dat er sprake was van georganiseerde etnische zuivering. De Arabieren vluchtten niet vrijwillig.<\/p>\n
3. Als je weet dat Deir Yassin een klein dorp was, zonder soldaten, die urenlang stand hield tegen 120 bewapende terroristen en uiteindelijk werd verslagen door 17 professionele soldaten, dan weet je ook dat de oorlog werd gewonnen door Israel die meer soldaten en meer wapens hadden dan de Arabische troepen. Ook het ‘David tegenover Goliath’ verhaal is een mythe.<\/p>\n
4. Als je weet dat de meeste bewoners van Deir Yassin in koelen bloede werden neergeschoten ook toen ze al verslagen waren, dat ook vrouwen, kinderen en ouderen werden vermoord, is het ook duidelijk dat de gekoesterde mythe van de Israelische ‘purity of arms’, de schone handen, de reinheid van de soldaten die niets anders doen dan het land te verdedigen, niet klopte. <\/p>\n
5. Als je weet dat de joodse nederzetting Givat Shaul al in 1906 werd opgericht, wordt het duidelijk dat het plan om een joodse staat te vestigen in Palestina al lang bestond voor de holocaust. <\/p>\n
Het ergste is de hypocrisie, zegt McGowan. Elie Wiesel, overlevende van Auschwitz, Nobelprijswinnaar, icoon van de ‘holocaust industrie’ (Norman Finkelstein) is er trots op dat hij vocht voor de Irgun. Hij ziet geen reden om zich voor Deir Yassin te verontschuldigen. Terwijl hij van de Polen, Roemenen, Oostenrijkers en Duitsers excuses eist voor de daden van hun ouders tegen de joden, weigert hij om de moorden en de etnische zuivering te erkennen van de groep waar hij voor werkte. Wanneer Wiesel, of andere buitenlanders, het beroemde holocaust museum bezoeken van Yad Vashem, kijken ze uit over de vallei waar eens Deir Yassin bestond, zegt McGowan. Een van de vijfhonderd Palestijnse dorpen die werden verwoest. Begin, destijds een van de Irgunleiders, werd minder dan dertig jaar later premier van Israel. <\/p>\n
Deir Yassin was niet de enige massamoord, het was ook niet de grootste. Maar juist omdat Israelische kinderen op school niets leren over Deir Yassin, omdat er niet een monument voor is, omdat bewust wordt geprobeerd om Deir Yassin onder het tapijt van de Israelische geschiedenis te schuiven, is het een symbool dat herdacht moet worden. <\/p>\n
Literatuur:
\nDaniel McGowan, Why We Remember Deir Yassin, in: Prior, Michael (ed) Speaking the Truth about Zionism and Israel. 2004
\nMasalha, Nur, The Historical Roots of the Palestinian Refugee Question, in: Aruri, Naseer, Palestinian refugees. The Right of Return. 2001.
\nVerder Benny Morris, en Ilan Papp\u00e9.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wanneer iemand beweert dat de Palestijnen pas op de vlucht zijn geslagen nadat de staat Israe\u00ebl werd uitgeroepen en de Arabische troepen binnenvielen vraag ik wel eens of ze gehoord hebben van Deir Yassin. De meeste weten wel dat daar … Lees verder