{"id":8056,"date":"2008-01-08T10:13:55","date_gmt":"2008-01-08T09:13:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/01\/08\/jarig-in-gaza\/"},"modified":"2011-09-04T23:58:50","modified_gmt":"2011-09-04T21:58:50","slug":"jarig-in-gaza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/01\/08\/jarig-in-gaza\/","title":{"rendered":"Jarig in Gaza"},"content":{"rendered":"

080101gaza-771.jpg<\/a><\/p>\n

Van mij hoeft het niet zo, jarig, maar je houdt het nu eenmaal niet tegen. Dacht ik nog weg te komen met lieve felicitaties uit Nederland en ’s ochtends even lang zal ze leven <\/em>door ons Kifaiateam. Was ik even vergeten dat Khaled de King of Surprises is. En die weet natuurlijk wanneer ik jarig ben.
\n
\nIn Palestina zijn verjaardagen geen groot ding. Maar toen de mannen in Amsterdam waren, anderhalf jaar geleden, hebben we de verjaardag van Walid en Wassim gevierd, met taart en kaarsjes en kadootjes. Zo doen ze dat in Nederland, dan zullen wij eens even wat laten zien, dacht Khaled. Dus toen we klaar waren met de training vroeg hij even aandacht, opeens kwam al het personeel van het NCCR binnen, de administratie, de mensen van de dovenschool en de werkplaats, de vrouw uit de keuken, met een tafel met taart er op, en een kaarsje, er was een speech, kadootjes, ze zongen en Sawsan, de kleine vrouw die de leiding heeft over de werkplaats, zong een prachtig lied voor me. Dat hield ik niet droog, dus Fatma moest me maar even vasthouden. <\/p>\n

080101gaza-758.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-714.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-699.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-700.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-719.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-721.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-730.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-745.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-738.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-763.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-709.jpg<\/a><\/p>\n

De tegenstellingen van Gaza. De ellende aan de ene kant, waar je nooit aan went. En dan die onverwoestbare levenslust aan de andere kant, en de warmte. Hoe uitbundig ze hun vriendschap uiten, hoe welkom je bent. Ik heb in meerdere landen gewerkt, in de Balkan, in Zuid Afrika, en natuurlijk ben je als hulpverleners welkom als je wat komt brengen wat ze nodig hebben. Ik besef ook altijd heel goed hoe lastig het is voor trotse mensen om afhankelijk te zijn van het buitenland, en hoe precair de balans is, hoe moeilijk om in een ongelijkwaardige situatie, zij in de gevangenis, wij van daarbuiten, toch een gelijkwaardige vertrouwensband op te bouwen. Ik denk dat het ons is gelukt, en niet in het minst omdat Palestijnen mensen zijn die je werkelijk in hun hart sluiten. <\/p>\n

080101gaza-946.jpg<\/a><\/p>\n

’s Avonds was er feesteten bij Khaled. Fatma en dochter Nour waren er ook, en Mohammed, vroeger zo verlegen, zat nu de ene na de andere grap te maken.<\/p>\n

080101gaza-959.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-964.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-981.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-982.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-940.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-986.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-992.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-996.jpg<\/a><\/p>\n

En toen was de tijd weer om. De volgende ochtend op het kantoor kregen Ina en Willem nog een Palestijnse sjaal om, want die horen er nu ook helemaal bij. Yasmin, die ik de vorige dag had getroost kwam me een armbandje brengen. En toen was het weer afscheid. Hoe vaak heb ik niet bijna dezelfde foto gemaakt, van onze vrienden, die ons op de trap uitzwaaien. Wij gaan weer naar huis. En zij kunnen hun gevangenis niet uit, en wachten, tot we weer terugkomen. <\/p>\n

080101gaza-1015.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-1017.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-1028.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-1029.jpg<\/a><\/p>\n

080101gaza-1034.jpg<\/a><\/p>\n

Er komt nog \u00e9\u00e9n verhaal, over de amputaties en wat er aan gedaan gaat worden. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Van mij hoeft het niet zo, jarig, maar je houdt het nu eenmaal niet tegen. Dacht ik nog weg te komen met lieve felicitaties uit Nederland en ’s ochtends even lang zal ze leven door ons Kifaiateam. Was ik even … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[40,218],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8056"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8056"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8056\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":59807,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8056\/revisions\/59807"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8056"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8056"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8056"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}