{"id":814,"date":"2005-03-12T09:25:51","date_gmt":"2005-03-12T08:25:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=814"},"modified":"2005-03-12T09:28:52","modified_gmt":"2005-03-12T08:28:52","slug":"meisje-loos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/03\/12\/meisje-loos\/","title":{"rendered":"Meisje loos"},"content":{"rendered":"

Ingezonden verhaal van Claar:<\/p>\n

dag Anja, we hadden gisteren op mijn middelbare school (het ‘Oelbert’) een culturele dag met als thema ‘maatschappelijke betrokkenheid’. Er waren heel veel workshops, waaronder ook een waarin de leerlingen ‘The Wave’ hebben gezien en erover hebben gepraat (dit speciaal voor Lydia).
\nOmdat ik wel eens wilde weten, hoe onze meiden denken over emancipatiezaken, heb ik mijn oude astmatische accordeon omgehangen en konden ze in mijn workshop lekker vrouwenliederen komen meegalmen. Het praten komt dan vanzelf, hoopte ik. We zongen in twee groepen van twintig meiden over het meisje loos, over het treurige werkmanskind, over heer Halewijn, over de minneklacht van een verlaten meisje, over de brief van een dienstbode aan haar moeder, over vrije vrouwen en ongesteld zijn en nog veel meer. Er waren een paar jongens die zich stiekem ook hadden opgegeven, hadden ze tegen me gezegd. Maar die kwamen er dus niet in, dit was een exclusieve vrouwenaangelegenheid.
\n
\n\"\" <\/p>\n

\"\" <\/p>\n

Waar staan wij vrouwen vandaag de dag, was mijn openingsvraag. Ik had uit de trein De Sp!ts van 10 maart meegenomen en we werden wat vrouwenzaken betreft, op onze wenken bediend. Op de voorpagina stond een berichtje dat professor Vingerhoets uit Tilburg eindelijk DE oplossing heeft gevonden voor het probleem van het tekort aan kinderopvang: polygamie! Gewoon polygamie toestaan, zegt hij, dat scheelt de overheid een hoop geld. Dat we daar nou nog niet zijn opgekomen, haha. Eveneens op de voorpagina een bericht met als kop: “Opvanghuis moet meisjes uit handen loverboys houden”. Pagina 2: “CDA-raadslid weg na seksschandaal” en “Mensensmokkelaar in Rusland opgepakt” (laatste regel: “Hij zou vrouwen tot prostitutie hebben gedwongen.”) Pagina 3: “Donner wil aanpak geweld vrouwen”, een berichtje over een vrouwelijke student die wegens huisvredebreuk bij de Maagdenhuisbezetting voor de rechter moet komen en een verhaal over homostellen die kinderen mogen adopteren. Enfin, er stond nog meer in, maar dit was al stof genoeg om over te praten. Stomme verbazing, natuurlijk, dat er zoveel vrouwendingen zomaar in de krant van vandaag staan. En we konden exact dezelfde thema’s moeiteloos terugvinden in de – soms een eeuw oude – liedjes die ik mee had genomen.<\/p>\n

\"\" <\/p>\n

\"\" <\/p>\n

Waar ik niet op had gerekend, was dat deze meiden tussen de 12 en 17 jaar geen enkel benul hebben van feministische golven en de strijd die vrouwen v\u00f3\u00f3r hen hebben geleverd om op het punt te raken waar we nu zijn. Misschien onnozel van mij, maar deze meiden beschouwen alles als vanzelfsprekend en hebben er ook in de les nooit over horen vertellen. Dus heb ik onder het zingen door uitgelegd over zaken als de suffragettes, dolle mina’s, de seksuele revolutie. Ik had op het bord foto’s gehangen, van Pankhurst, Joke Smit, anderen. Vertelde uitgebreid over mezelf toen ik 17 was en hoe ik toen dacht over het vrouwzijn in het algemeen en dat van mijzelf in het bijzonder. Dat leidde tot aardige gesprekken. Ik kon merken dat ze mij toen maar een losbol vonden en dat was natuurlijk helemaal waar.
\nMaar toen we het hadden over de vraag wie er nou vrijer was – ik als 18-jarige studente in een jungle van (on)mogelijkheden en van aids had nog niemand gehoord, of deze meisjes nu – toen kwamen we er niet goed uit. Een van de meiden maakte de verrassende opmerking dat ze dacht dat zij nu veel minder vrij was dan ik destijds; maar dat ze niet graag zou willen ruilen. Waarom niet? Omdat zij nu weet waar ze aan toe is en dat was ik toen niet. Omdat het nu veel gevaarlijker is in de wereld. En omdat het nu allemaal voor vrouwen ‘goed geregeld is’ en toen dus nog niet.
\nTerwijl we het hierover hadden, realiseerde ik me dat de vrijheid voor vrouwen dus de laatste dertig jaar tegelijk is toe- en afgenomen. Toegenomen in de zin dat deze meiden alles kunnen gaan studeren wat ze willen, kunnen gaan werken, goede medische voorzieningen hebben, een aantal gelegaliseerde rechten – zoals abortus. Maar dat hun vrijheden ook zijn afgenomen blijkt uit de druk die zij ervaren. Bijvoorbeeld door het schoonheidsideaal waaraan de meesten elke dag willen voldoen (“Want anders tel je dus ECHT niet mee”), of de grote sociale controle, of het gebrek aan vertrouwen dat ze soms van thuis krijgen. Ouders die hun meisjes misschien wel teveel beschermen, waardoor ze zich belemmerd en angstig zijn gaan voelen.<\/p>\n

In de pauze tussen twee workshops vertelde ik in de docentenkamer over mijn ervaringen. Grappig was, dat er vrouwelijke collega’s en moeders waren (die verleenden assistentie bij de culturele dag) die meteen heel enthousiast werden over het onderwerp. Ze vonden het stikjammer dat ze niet lekker bij mij konden komen zingen en meepraten. Want ze hadden er zin in, met de meiden hierover te praten en ook over zichzelf te kunnen vertellen. Ik had er spijt van, dat ik er niet aan had gedacht moeders uit te nodigen. Nu was ik de enige ‘volwassene’. En mijn verhaal is natuurlijk niet maatgevend (wat maar goed is ook).<\/p>\n

Is het nu dan werkelijk allemaal zo goed geregeld voor vrouwen, was mijn vraag aan mijn meiden. Wat zijn jullie verwachtingen? Schrijf daar eens even een eigen lied over? Ik leerde ze de melodie van “Dat is uit het leven gegrepen” en het refrein was zo gepiept:<\/p>\n

“Want wij zijn de vrouwen van ’t Oelbert, dus mannen let ff-tjes op.
\nWij zorgen straks zelf wel voor centen en maken ze zelf ook weer op…”<\/p>\n

Duidelijk.
\nDe coupletten die ze in groepjes giechelig fabriekten waren allemaal variaties op hetzelfde thema: <\/p>\n

Ik doe heus wat ik wil, en jij houdt je erbuiten
\nbemoei je er niet mee, want ik verdien de duiten
\nwe wisselen van taak, ga jij het huis maar boenen
\nik ga nu naar m’n werk en daarna heel lang zoenen<\/p>\n

Ze zijn er serieus van overtuigd dat ik een veel te negatief beeld van mannen heb. Want elke jongen weet nu toch onderhand wel, dat hij straks het huishouden en de zorg voor de kinderen met zijn vrouw moet delen? Dus zo gaat het dan ook straks. Kwestie van ff-tjes regelen en afspreken.<\/p>\n

Ik help het ze natuurlijk hopen, ik gun ze stuk voor stuk het beste. De workshop zet ze hopelijk nog verder aan het denken hierover. Maar wat vies tegenviel: bij de slotuitvoering stond ik dus mooi in m’n eentje het lied van de aanstormende generatie vrouwen te zingen. Want je denkt toch niet echt, juf, dat wij daar voor een volle zaal een beetje een vrouwenlied gaan staan te zingen?
\nJa, dat dacht ik eerlijk gezegd wel. Wij durven toch zeker alles? Nou, mooi niet dus.<\/p>\n

Na afloop vertrouwde een mannelijke collega me toe, dat als hem dertig jaar geleden ons refrein van vandaag was voorgezongen, hij onmiddellijk had gezegd dat hem dat een uitstekend idee leek.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ingezonden verhaal van Claar: dag Anja, we hadden gisteren op mijn middelbare school (het ‘Oelbert’) een culturele dag met als thema ‘maatschappelijke betrokkenheid’. Er waren heel veel workshops, waaronder ook een waarin de leerlingen ‘The Wave’ hebben gezien en erover … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,10,14],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/814"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=814"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/814\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=814"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=814"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=814"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}