![\"\"](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/Annechien-4-of-1.jpg\" "\\"Annechien")
\n(Annechien Limburg)<\/p>\n
\n(Annechien Limburg)<\/p>\n
Het laatste verhaal, Annechien Limburg, psychiater, hield een inleiding voor de teams van het NCCR over depressies, en Christine tekenende het op. Hierbij.
\n<\/p>\n
Donderdag.
\nAnnechien geeft college over depressies Ze begint met een oefening: wat doe je om je beter te voelen als je down bent. \u201cPraten met mijn beste vriend\u201d, zegt sociaal werker Diya. \u201cMuziek draaien en koran lezen\u201d, zegt verpleegkundige Feryal.<\/p>\n
Depressie kan verschillende oorzaken hebben. Het kan in de familie zitten, psychologische factoren kunnen een rol spelen. Mensen met borderline kunnen zich bijvoorbeeld een lange tijd leeg en ge\u00efsoleerd voelen. Ook perfectionisten zijn gevoelig voor depressie. Natuurlijk zijn er sociale factoren zoals trauma, geweld of het verlies of ziekte van een geliefde die tot depressie kunnen leiden.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/Annechien-3-of-1.jpg\" "\\"Annechien")
<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/Annechien-2-of-1.jpg\" "\\"Annechien")
<\/p>\n
Medicatie is een behandelmogelijkheid, maar een die in Gaza niet altijd voorhanden is. Annechien gaat in op therapie en leert de teams een handig trucje: het genogram, wat zoveel is als een stamboom. Al pratend teken je de ouders, grootouders, broers en zussen in de stamboom. \u201cStel vragen\u201d, houdt Annechien de teams voor. \u201cLeven de grootouders, ouders of broers en zussen nog? Zijn ze overleden door een ziekte of ongeluk? Wie van je familieleden kent jou het beste? Wie is de baas? Kijken naar het papier en niet naar elkaar, kun je bijna alles vragen.\u201d Psychologe Eilin schrijft driftig mee. Later die middag zal ze de nieuwe methode in praktijk brengen in gesprek met een vrouw die slachtoffer is van huiselijk geweld.<\/p>\n
\u201cWat is het doel?\u201d, wil Diya, die altijd graag snel ter zake komt, weten. De deur openen, zegt Annechien, de pati\u00ebnt laten vertellen. Al pratend krijg je zicht op de positie van de pati\u00ebnt in zijn familie en kom je achter oud zeer dat in een gesprek of op huisbezoek niet boven tafel komt. \u201cDe pati\u00ebnt draagt vaak het symptoom van een probleem dat een generatie hoger ligt\u201d, weet Annechien uit ervaring. \u201cAls bijvoorbeeld veel mannen in een familie dood zijn, kan dat iets zeggen.\u201d<\/p>\n
Nog een oefening: wat doe je als je boos bent? \u201cDan schreeuw ik,” zegt fysiotherapeute Mayyasa, \u201ctot mijn moeder zegt dat ik mijn kop moet houden. Dan voel ik me schuldig dat ik iedereen in huis van streek maak en voel ik mijn zenuwen branden van kwaadheid op mijzelf.\u201d Annechien vraagt dit niet voor niets: depressie is vaak woede die er niet uitkomt. \u201cHet is belangrijk dit te bespreken met je pati\u00ebnt. Vraag hem of haar: wat maakt je kwaad? En vertel de familie: depressie is geen zwakte maar een ziekte.<\/p>\n
Huilen heelt. Weer is het Diya die het woord neemt. Hij vertelt over een training die Jan Andreae, een goede bekende van Kifaia, kort na de verwoestende aanvallen van 2009 gaf. Het was een moment waarop de teams zich nu eens niet concentreerden op hun pati\u00ebnten, maar stilstonden bij wat de aanvallen met henzelf hadden gedaan. Diya vertelt hoe hij brak toen hij zich uit de groep mannen had moeten vechten die hem omringden en voor het eerst in staat was ‘help me’ te zeggen. \u201cToen leerde ik pas hoe belangrijk het is om dingen niet op te kroppen.\u201d<\/p>\n
<\/a><\/p>\n