Ik ken Yad Vashem. Het is een indrukwekkende plek ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de shoah, de miljoenen vermoorde joden. Nu is, zestig jaar later, die gedenkplaats met een museum verder uitgebreid. Staatshoofden werden uitgenodigd voor de plechtige heropening. Balkenende ging, en hield een speech waarin hij het had over de schaamte van Nederland, die destijds niet genoeg gedaan heeft. Voor Ronny Naftani\u00ebl van het Cidi was dat nog niet voldoende, Balkenende had namens het Nederlandse volk zijn excuses aan moeten bieden. <\/p>\n
Ik kijk er op de tv naar met diep gemengde gevoelens. Aan de ene kant: ja, wat er toen gebeurd is mag niet vergeten worden, en juist omdat er steeds minder mensen zijn die het nog hebben meegemaakt, het hebben overleefd, is het belangrijk dat er plekken zijn die ons herinneren aan wat er is gebeurd en wat er weer zou kunnen gebeuren.<\/p>\n
Aan de andere kant, herinner ik me de felle aanval van Norman Finkelstein, auteur van De Holocaust-industrie, Bespiegelingen over de exploitatie van het joodse lijden<\/em>. Finkelstein is zelf zoon van twee overlevenden van de kampen en het kwetst hem diep dat de nagedachtenis aan zijn ouders wordt misbruikt. Zoals hij het zegt: ‘om de holocaust in stelling te brengen heeft een van de meest geduchte militaire machten ter wereld (Isra\u00ebl), met een verschrikkelijke staat van dienst wat de mensenrechten betreft, zich opgeworpen als”slachtofferstaat”; en evenzo heeft de meest succesvolle etnische groep in de Verenigde Staten zich de slachtofferstatus toege\u00ebigend’. <\/p>\n Dr. Nathan Dorst, een van de oprichters van het AMCHA, het Nationale Centrum voor pychosociale hup aan de overlevenden van de holocaust en de tweede generatie, is ook niet zo vrolijk over de miljoenen die ge\u00efnvesteerd zijn in het uitgebreide Holocaust Museum. Veel van de overlevenden van toen, nu oud geworden, krijgen juist op hoge leeftijd, wanneer de oude psychologische overlevingsmechanismen niet meer funktioneren last van psychische symptomen en hebben hulp nodig. Maar Sharon is niet ge\u00efnteresseerd in hulpverlening, er wordt zwaar op bezuinigd, ook aan de hulp aan overlevenden in psychische nood. “Kennelijk is het in Isra\u00ebl en in de rest van de wereld belangrijker om te investeren in koude stenen dan in warme harten”, zegt Dorst. (Ha\u00e4retz) <\/p>\n Amira Hass is ook een kind van overlevenden van de kampen. Ze is de enige joods-Isra\u00eblische journaliste die woont in Palestijns gebied. <\/p>\n Een paar citaten uit haar artikel dat gisteren verscheen in het NRC:<\/p>\n Het grote aantal werledleiders dat het nieuwe holocaustmuseum van Yad Vashem heeft bezocht, tekent de kracht van de Isra\u00eblische positie in het Westen. Isra\u00ebl wordt in de vaderlaqnden van deze leiders vaak bekritiseerd, maar veel Isra\u00ebliers en Joden hebben de gewoonte zulke kritiek aan antisemitisme toe te schrijven. Palestijnen en ook linkse joden zullen merken dat de kennis over de Isra\u00eblische bezetting in deze landen pover en de publieke belangstelling ervoor gering zijn. Deze breed uitgemeten gebeurtenis laat zien dat Isra\u00ebl ook zijn voordeel doet met de vernietiging van de Europese joden. Onze vermoorde familie wordt ingezet om Isra\u00ebl in staat te stellen zich nog altijd geen donder aan te trekken van de internationale besluiten tegen de bezetting. Het leed dat onze ouders hebben ondergaan in de getto’s en concentratiekampen wordt als wapen gebruikt om elke internationale kritiek op de maatschappij die wij hier scheppen af te wijzen. <\/p>\n Dit is een maatschappij met een ingebowude discriminatie op grond van nationaliteit. Deze maatschappij blijft de Palestijnen beroven van hun land, hun rechten als volk en hun kansen op een menswaardige toekomst. <\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik ken Yad Vashem. Het is een indrukwekkende plek ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de shoah, de miljoenen vermoorde joden. Nu is, zestig jaar later, die gedenkplaats met een museum verder uitgebreid. Staatshoofden werden uitgenodigd voor de plechtige heropening. … Lees verder
\nBlijkens de bedevaart naar Jeruzalem van zoveel Europese leiders laten zij zich niet afschrikken door de kritiek op Isra\u00ebl. Zij nemen deel aan een mediagebuertenis die alleen maar uitgelegd kan worden als steun aan Isra\u00ebl in zijn huidige staat.
\n…..
\nLaat de hele stoet diplomaten die bij Sharon op audi\u00ebntie wil, nu eerst maar eens praten over de Europese verantwoordelijkheid voor de holocaust op eigen grondgebied, niet in Isra\u00ebl. Berlijn, Parijs, Amsterdam, Krakau, Sarajevo en de dorpen en bossen er omheen zijn doordrenkt van de herinneringen aan onze ouders, van de vergeetachtigheid van de daders en hun nazaten, en van de hulpeloosheid en onverschilligheid van de omstanders die geen hand uitstaken. Laten de premiers en de ministers van Buitenlandse Zaken zich daar inzetten voor de herinnering en de kennis en het historische begrip. En niet alleen eens per jaar, op de dag van de bevrijding van Auschwitz of de Duiste overgave, alleen maar bij wijze van lippendienst.
\n…..
\nWe moeten de vervagende herinnering niet alleen bestrijden met gedenktekens en ceremonies. We moeten dat vooral doen met een onwrikbare afwijzing van de ideologie van het Herrenvolk, die de werled verdeelde in \u00dcber- en Untermenschen en het beginsel ontkende dat mensen gelijk zijn. Zo’n ideologie hoeft niet de omvang van de Duitse volkenmoord aan te nemen om onjuist en verwerpelijk te zijnh – neem bijvoorbeeld de apartheid in Zuid-Afrika.
\nIn 38 jaar Isra\u00eblische bezetting van Palestijns gebied zijn generaties Isra\u00ebli’s er aan gewend geraakt de Palestijnen als minderwaardig te beschouwen en daardoor gaan vinden dat ze ook minder verdienen dan wij. Maar pas op, dat mag niet hardop gezegd worden, want dan zullen de Isra\u00ebli’s verontwaardigd uitroepen: “Dat kun je toch niet vergelijken?” Zo is het ook verboden om van ons te eisen – met diplomatieke dreigementen- dat wij ons leven beteren. Want dan beginnen we over onze mensen die vermoord zijn. <\/p>\n