{"id":863,"date":"2005-04-03T11:24:04","date_gmt":"2005-04-03T10:24:04","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=863"},"modified":"2011-09-05T01:00:18","modified_gmt":"2011-09-04T23:00:18","slug":"een-ander-joods-geluid-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/04\/03\/een-ander-joods-geluid-2\/","title":{"rendered":"Een Ander Joods Geluid (2)"},"content":{"rendered":"

Een conferentie over de oorlogsmisdaden van Isra\u00ebl. Georganiseerd door de jongerengroep van Een Ander Joods Geluid, Next Step. <\/p>\n

\"\"
\n
\nKathleen Cavanaugh, juriste, hoogleraar aan het Irisch Center for Human Rights en werkzaam voor Amnesty International houdt de eerste inleiding. Ze heeft het niet alleen over de schendingen van de mensenrechten door de staat Isra\u00ebl, voor de ontduiking van het internationale oorlogsrecht, de Conventies van Geneve, maar plaatst het geheel in een groter kader. Sinds \u201c9\/11\u201d, heeft Bush zijn \u201coorlog tegen het terrorisme\u201d campagne gelanceerd en Sharon was er meteen bij om daar gretig bij aan te haken. Wanneer een mogendheid als de VS de mensenrechten schendt, door mensen zonder proces op te pakken, te martelen, in naam van de veiligheid, dan kan Isra\u00ebl met terugwerkende kracht zeggen zie je wel, dat is precies wat wij ook deden. Alleen in heel erg aantoonbare noodgevallen mag er soms afgeweken worden van het mensenrecht. Het punt is nu dat die vrijheid van de staat om naar willekeur met mensen om te gaan steeds verder verruimd wordt, en de \u2018noodsituatie\u2019 nu vrijwel permanent is. In de bezette gebieden is die \u2018noodsituatie\u2019 er nu al bijna veertig jaar. Dat betekent dat alles wat is bereikt aan internationale verdragen over mensenrechten en oorlogsrecht gestadig wordt afgebroken. Want als we het \u00e9\u00e9n land toestaan, kan een ander land ook zeggen wij hoeven ons daar niet aan te houden. De VS protesteert dan ook niet tegen de \u2018targeted killings\u2019, de moord op verdachten die Isra\u00ebl regelmatig uitvoert. <\/p>\n

\"Kathleen\"
\n(Kathleen Cavanough)<\/p>\n

Het argument is altijd dat dergelijke schendingen van mensenrechten, de meest serieuze is het doden van iemand op grond van een niet bewezen verdenking, maar collectieve straffen in de vorm van het opblazen van huizen, bedoeld zijn om erger te voorkomen. Vanwege de veiligheid van de Isra\u00eblische burgers. Ook als ondertussen allang is aangetoond dat dergelijke maatregelen de veiligheid niet verhogen. Integendeel. We zitten nu wereldwijd in de paradox dat de rechtsstaat wordt aangetast omdat de rechtsstaat beschermd zou moeten worden. Want daar gaat het om als je eenmaal begint met het gebruik van illegale middelen. Eenmaal over de schreef is er nauwelijks meer een weg terug.<\/p>\n

\"Smadar\"
\n(Smadar Ben Natan)<\/p>\n

Smadar Ben Natan is een joods-Isra\u00eblische advocate. Sinds ze de zaak van een joods-Isra\u00eblische vrouw, Tali Fahima verdedigt, die ervan beschuldigd wordt Palestijnen te helpen, is haar visie erg veranderd. Nu is ook zij een advocate die zich inzet voor hopeloze want niet te winnen zaken. Er zijn op dit moment acht duizend politieke gevangenen in Isra\u00ebl. Uiteraard voornamelijk Palestijnen. Maar het verhaal van Tali Fahima is uitzonderlijk. Tali was eens een doorsnee Likud stemmer, toen ze ge\u00efnteresseerd raakte in kinderen in een vluchtelingenkamp op de Westoever, bij Jenin. Daar maakte ze ook kennis met een Palestijn die al drie keer ontsnapt was aan een aanslag op zijn leven. Daarbij waren wel vijf andere Palestijnen gedood. Tali besloot daar in haar eentje wat aan te doen. Ze verkondigde dat ze als levend schild wilde dienen voor het leven van Zakaria Zubeidi, en zijn familie. Ze ging er mee naar de media en kwam er mee in het nieuws. Vervolgens werd ze opgepakt, en \u2018zwaar\u2019 verhoord, met methoden die anders voor Palestijnen worden gereserveerd, uit haar slaap gehouden, te strak vastgebonden, geen voedsel, niet naar de wc mogen. Ze is nu al acht maanden opgesloten in isolement. De eerste drie maanden mocht ze geen sigaretten, zeep, tandpasta, boeken, brieven. Ondertussen werd naarstig gezocht naar een mogelijke aanklacht tegen haar. Die is nu gevonden. Tali zou in het kamp gevonden en per ongeluk door het leger achtergelaten documenten waaronder de foto\u2019s van gezochte mannen en een luchtfoto van het kamp aan de Palestijnen hebben \u2018uitgelegd\u2019. Je hoeft de situatie maar een h\u00e9\u00e9l klein beetje te kennen om te begrijpen dat de verzetsorganisaties in het kamp Tali niet nodig hebben om te begrijpen dat ze gezocht worden, maar de beschuldiging kan wel leiden tot vele jaren gevangenisstraf. De eerste zitting is op 17 juli. Het is volstrekt evident dat Tali aangeklaagd wordt niet omdat ze de veiligheid van Isra\u00ebl in gevaar zou brengen, maar in feite omdat ze als Isra\u00eblische jodin solidair wil zijn met de Palestijnen, zegt Smahar Ben Natan. <\/p>\n

Tali zelf vraagt niet om aandacht, het gaat niet om mij, zegt ze. Het gaat om de stelselmatige schendingen van de rechten van Palestijnen. Smahar somt ze op: er zijn 364 Palestijnen gedood, dus zonder proces ge\u00ebxecuteerd, als \u2018veiligheidsmaatregel\u2019. Daar is een mooie Hebreeuwse uitdrukking voor, die neerkomt op \u2018preventief uitgeschakelen\u2019. Daarbij kwamen minimaal 125 omstanders om, vaak vrouwen en kinderen, doordat bijvoorbeeld midden in de nacht een bom werd gegooid om een woonflat waar meerdere families lagen te slapen. Het Hooggerechtshof wil geen uitspraak doen of deze executies legaal zijn. Zeker nu Sharon heeft gezegd dat hij daar voorlopig van afziet. Want dan is er voor het Hooggerechtshof geen reden om de zaak te onderzoeken en uitspraak te doen. <\/p>\n

\"Dahleh\"
\n(Mohammad Dahleh)<\/p>\n

Muhammad Dahleh is een advocaat, een Palestijn met Isra\u00eblisch staatsburgerschap, woonachtig in Jeruzalem. Zijn specialiteit is de klachten behandelen van Palestijnen. Een vrijwel hopeloze zaak. Het kost ontzettend veel geld, het kost ontzettend veel tijd, en zelden wordt een zaak gewonnen. De Isra\u00eblische rechtbank die zich met huid en haar verkocht heeft aan de overheid en aan het leger heeft een scala aan argumenten om geschonden mensenrechten weg te declareren. Vooral \u2018in het belang van de veiligheid’ en ‘daar gaan wij niet over, dat is de zaak van de regering of het leger\u2019 zijn veelgebruikte smoezen om een klacht soms niet eens in behandeling te nemen. <\/p>\n

Dahleh heeft ook de zaak gevoerd die acht Palestijnse dorpen op de Westoever hadden aangespannen tegen de staat Isra\u00ebl. Zij dreigden geheel omsingeld te worden door de muur, en daarmee totaal afgesneden, zowel van hun achterland op de Westoever als van Isra\u00ebl waar ze niet in mogen. Een groot deel van hun bouwland zou verloren gaan. Het is een van de weinige keren dat Dahleh bij het Hooggerechtshof, dat geldt als het geweten van democratisch Isra\u00ebl een zaak heeft gewonnen. De muur moest op die plek een beetje opgeschoven worden, want de schade was in dit geval buiten proportie. <\/p>\n

Het frustrerende is natuurlijk dat de gehele muur illegaal is, het Internationaal Gerechtshof heeft dat al gezegd, op de VS en nog wat minilandjes na vindt de hele wereld dat ook, maar dat je als advocaat op z\u2019n allerbest hier en daar wat kleine verbeteringen door kunt drukken. Zo werd Dahleh ook ingeschakeld bij zogenaamde inspraakzittingen. Dan mochten de boeren die van hun land beroofd en ingesloten werden door de muur nog wat wensen uiten. Zo van mag die muur niet een meter verderop, want dan kan ik mijn waterbron houden. Alleen over de muur zelf, daar viel niet over te praten, want die was \u2018een feit\u2019. Gekmakend. Dan zat hij tussen die woedende boeren en wat moest hij doen? Als je niets deed waren ze die waterput ook nog kwijt. Deed je mee dan leek het alsof je de muur rechtvaardigde en kon Isra\u00ebl zeggen: we hebben de bewoners toch inspraak gegeven. Het is alsof je tegen een vrouw die je verkracht zegt: heb je nog wensen. En zij zegt, ja, dat je ophoudt me te verkrachten. En je zegt: de verkrachting is een feit, daar hebben we het niet over, maar heeft u nog wensen hoe ik u moet verkrachten? <\/p>\n

\"\" <\/p>\n

Ruchama Marton, van Physicians for Human Rights zegt dat het toch belangrijk is om door te gaan met de rechtzaken. Ook wij hebben praktisch alles verloren, zegt ze, de zaken over martelingen, over vergunningen voor ziekenhuizen. Maar soms krijg je iets voor elkaar omdat ze niet willen dat het een rechtszaak wordt, omdat het dan toch in de media komt. Dus je moet het blijven proberen. Al was het maar om een dossier aan te kunnen leggen van alle schendingen van mensenrechten. <\/p>\n

Iemand in de zaal heeft een vraag voor Dahleh. Zou het niet mogelijk zijn om aan te tonen dat Isra\u00ebl een racistische staat is en daar internationaal een rechtszaak van maken? Of er voor zorgen dat de beeldvorming hier erdoor verandert? Dahleh lacht een beetje cynisch. Hij zegt: het is allang bewezen dat Isra\u00ebl een racistische staat is, als je daaronder verstaat dat er sprake is van structurele ongelijke behandeling op grond van etnictiteit. Je kunt dat zien in de wetgeving en in de praktijk. Binnen Isra\u00ebl zelf. En dan heb ik het nog niet eens over de behandeling van de Palestijnen in de bezette gebieden. Het punt is dat iedereen het kan weten maar niemand er zijn handen aan wil branden. Ja, de beeldvorming is belangrijk, daar is Isra\u00ebl wel degelijk gevoelig voor al doen ze van niet, maar ook dat is een langzaam proces. <\/p>\n

\"Kathleen\"
\n(Kathleen Cavanough)<\/p>\n

\"\"
\n(Ruchama Marton)<\/p>\n

Op zaterdag was de tweede sessie van het door Een Ander Joods Geluid georganiseerde conferentie. Meteen slecht nieuws: de Palestijnse advocate Fatima Natseh, van de Bond van Palestijnse Politieke Gevangenen is het niet gelukt om te komen. Ze was drie uur van te voren naar het vliegveld in Tel Aviv gekomen, was al bijna door de security heen, maar een half uur voor haar vlucht kreeg ze te horen dat haar visum niet in orde zou zijn. Als veel Palestijnen heeft Natseh geen gewoon paspoort, maar de papieren van een statenloze, een vluchtelinge in eigen land.
\nHet is niet de eerste keer. Ook ik kan er over meepraten nu wij van Stichting Kifaia voor de vijfde keer in anderhalf jaar tevergeefs proberen een Palestijnse collega naar Nederland te krijgen. <\/p>\n

\"Ronit\"
\n(Ronit Sela)<\/p>\n

Ronit Sela is een jonge joods-Isra\u00eblische vrouw die werkt bij Machsom Watch. Dat is een groep van voornamelijk wat oudere vrouwen die dagelijks de wacht houden bij de vele checkpoints op de Westoever. (De Gazastrook komen ze niet in) Dat de wacht houden heeft een funktie, want de soldaten gedragen zich aanzienlijk beschaafder tegenover de Palestijnen die ze door moeten laten als er joodse dames staan te kijken, zeker als die de leeftijd van de moeders van de soldaten hebben. Ook kunnen ze de Palestijnen vaak van advies dienen. Want een van de gekmakende zaken voor Palestijnen die dagelijks door de checkpoints heen moeten naar school, naar hun werk of naar de dokter, is dat de regels voortdurend veranderen, dat er overal vergunningen voor moeten worden aangevraagd, maar dat de soldaten je niet kunnen of niet willen zeggen waar en hoe je dat moet doen. Er is geen loket waar je dat kunt gaan vragen, geen website waar je dat kunt vinden. (Ook dat is overigens mijn ervaring, toen ik vastzat in de Gazastrook kon niemand me vertellen waarom, voor hoelang, wat ik moest doen, met wie ik moest gaan praten, tot Nederlandse vrienden met kontakten hogerop en de Nederlandse vertegenwoordiging van het Ministerie van Buitenlandze Zaken zich voor me inzetten. En die hulp hebben de Palestijnen niet). Machsom Watch houdt kontakten met de legerleiding, met justitie, verzamelt de informatie over de checkpoints en hoe je aan een vergunning komt en geeft dat weer door. Ze hebben er voor gezorgd dat er wc\u2019s zijn gekomen voor de mensen die vaak uren in de rij staan.<\/p>\n

Maar ook voor Ronit Sela is het een voortdurend dilemma wat ze nu eigenlijk aan het doen zijn. Zijn ze bezig om de bezetting een klein beetje verdragelijker te maken? De legerleiding pocht zelfs een beetje met hen, kijk, wij werken met de dames samen om er voor te zorgen dat al die jonge soldaten zich netjes gedragen, en als ze dat niet doen dan grijpen wij in. Dus nu zijn wij het die er aan bij dragen dat mensen denken dat de bezetting niet zo erg is. Een humane bezetting, zegt Sela. <\/p>\n

In werkelijkheid is het niet alleen het gedrag van de soldaten dat de checkpoints zo ondragelijk maakt, het zijn ook de checkpoints zelf. Om maar \u00e9\u00e9n voorbeeld te noemen, vroeger ging 95% van de vrouwen naar het ziekenhuis om te bevallen, nu nog maar de helft. Dat betekent dat er veel zuigelingen onnodig sterven, het leven van veel moeders in gevaar komt. En er zijn nu tal van verhalen over vrouwen die in een taxi moesten bevallen bij een checkpoint waar ze niet doorheen werden gelaten, en een paar babies hebben dat niet overleefd. Maar wat moeten we doen? Als we ons werk niet doen worden er nog meer Palestijnen mishandeld door soldaten. <\/p>\n

\"Ruchama
\n(Ruchama Marton)<\/p>\n

Ruchama Marton is een veterane. Ik heb haar vroeger al eens ontmoet, toen ze nog niet zo grijs was. Ze is arts, en de oprichtster van Phycisians for Human Rights, Artsen voor Mensenrechten. Ze specialiseren zich vooral in de medische mensenrechten van Palestijnen. Ik ging een keer mee met een ploeg die in een busje een bezoek bracht aan een Palestijns dorp. Er waren Isra\u00eblische en Palestijnse artsen mee, specialisten in huidziekten, een kinderarts, een verpleegkundige. Het schooltje in het dorp werd ingericht als polikliniek. Het hele dorp zat in hun mooiste kleren te wachten. Er waren mensen bij die niks hadden, maar die zich toch het feest niet wilden laten ontgaan om even met de dokter te mogen praten, maar er waren ook mensen bij met niet gediagnosticeerde ernstige ziekten, en een acuut geval van een kind met een zeldzame aandoening. Daar werd meteen een ambulance voor geregeld om haar naar een Isra\u00eblisch ziekenhuis te brengen. Nu is dat al bijna niet meer mogelijk. De Physicians mogen de Gazastrook niet meer in. Vanwege hun \u2018veiligheid\u2019 heet het dan, zegt ze cynisch. De kolonisten mogen uiteraard wel vrij in en uit. <\/p>\n

Ruchama Marton is al zeventien jaar op haar zware post en het is haar aan te zien. Wat ze meemaakt, wat ze ziet is niet te verdragen. Ze weet soms ook niet meer hoe ze het zeggen moet en verontschuldigt zich dat ze onze mooie zaterdag gaat verpesten. De hele bezetting is voor mij als joodse- Isra\u00eblische een permanente open wond, zegt ze. Ik ben geen jurist, ik ben arts, ik ken de definities niet van oorlogsmisdaden, maar ik weet wat een oorlogsmisdaad is als ik die zie.<\/p>\n

Om te beginnen: de wapens die door het Isra\u00eblische leger worden gebruikt. Daar zijn zogenaamde fletchette granaten bij, een granaat die gevuld is met duizenden scherpe kleine pijltjes. Isra\u00ebl heeft die wapens gekregen van de VS die er mee heeft ge\u00ebxperimenteerd in de jungle in Vietnam. Wordt een granaat afgeschoten, dan heeft het een bereik van zo\u2019n honderd meter. Binnen dat veld is alles dood, doorzeefd met pijltjes. Het is een wrede manier om te sterven. Mensen die nog leven kunnen niet meer geholpen worden en bloeden dood. Marton heeft drie keer zelf kunnen aanschouwen wat het effect was van het afvuren van zo\u2019n granaat door een tank. Er zijn burgers bij doodgebloed, een keer twee Bedouinenvrouwen die in een tent zaten, een keer een moeder met drie kinderen, een keer heeft een tank zo\u2019n granaat afgevuurd op drie kinderen die voor de tank wegrenden in de duinen. Van dat laatste geval had het leger uit de lucht een film gemaakt. Marton heeft die ook gezien. Het is te zien dat de kinderen eerst stilstaan, toen wegrenden, dat er een granaat op hen is afgevuurd, en dat de tank vervolgens opzettelijk over een van hen heenreed. Uiteraard bleef die film geheim, en uiteraard kwam er geen onderzoek naar. Dat was een oorlogsmisdaad, zegt Marton.<\/p>\n

Ze heeft foto\u2019s mee van hoe lijken er uit zien nadat de pijltjes op hen zijn afgevuurd. Ze verontschuldigt zich nog eens. Het is niet leuk om te zien, zo\u2019n homp vlees die een mens is geweest. (Ik aarzel ook nu of ik een van de foto\u2019s op dit weblog zal zetten. Ik doe het toch maar)<\/p>\n

\"\" <\/p>\n

Een vriend van haar, een Palestijnse arts, dr. Khalil Suleiman verbrandde levend in een ambulance, toen daar zonder waarschuwing op werd geschoten door een tank. De chauffeur raakte gewond, drie verpleegkundigen konden nog uit de brandende bus springen. Medisch personeel is een bekend doelwit. Vanaf 2000 zijn er minstens twaalf mensen in hun funktie omgekomen, en een paar honderd zijn gewond geraakt. Er zijn 369 aanvallen van het leger geweest op medische teams, 81 mensen zijn tijdens hun beroepsuitoefening gearresteerd, er hebben 337 aanvallen op ambulances plaatsgevonden, 28 amulances zijn totaal vernietigd. Daarnaast worden ambulances regelmatig tegengehouden, zelfs als ze alle benodigde vergunningen hebben, die telkens opnieuw moeten worden aangevraagd. Dat is een oorlogsmisdaad.<\/p>\n

Het medische establishment van Isra\u00ebl doet alsof hun neus bloedt. Ondertussen vechten de Physicians om medische apparatuur naar de bezette gebieden te krijgen, wat meestal wordt geweigerd, dan wel om Palestijnen voor zware behandelingen naar Isra\u00ebl te krijgen. Fatima \u201cFatoem\u201d Barghout, de vrouw die uiteindelijk bezweek aan borstkanker, (ik schreef daar enige tijd geleden over) heeft ze persoonlijk gekend. Een prachtige jonge energieke intelligente vrouw, zegt Marton. Ze heeft haar niet kunnen redden. Ook dat is een oorlogsmisdaad, al die mensen die niet de behandeling krijgen die ze nodig hebben en die er wel is \u2013 aan de andere kant van de grens of het checkpoint. Ik ken een jongen met een gecompliceerde beenbreuk die behandeld moest worden. Hij kwam de metaalscan niet door omdat die afging vanwege de pin in zijn been. Die hebben ze er eerst uit moeten halen voordat hij over de grens mocht. Fatoen Barghout had een borstprothese. Ook die ging af bij de metaalscan. Ze werd gedwongen om zich onder het oog van de soldaten uit te kleden om haar borstprothese te laten zien en werd toen teruggestuurd. <\/p>\n

We voeren rechtszaken, zegt Marton. We zijn vanwege die pijltjesgranaten bij het Hooggerechtshof geweest. Die zeggen dat ze niet bevoegd zijn om te oordelen over de wapens die het leger gebruikt. <\/p>\n

\"\" <\/p>\n

Het laatste verhaal. Recent. Marton was in het ziekenhuis in Jenin, om voorlichting te geven. Ze werd bij een zwaar geval geroepen. Een jongen die daar al anderhalf jaar lag met een kogel in zijn hoofd die ze er daar niet uit konden halen. Het ging slecht met de jongen. Marton begon meteen ambulances te regelen om hem naar Isra\u00ebl te brengen. Vanwege de checkpoints is \u00e9\u00e9n ambulance niet genoeg, je moet meerdere ambulances hebben die alleen tussen het ene en het andere checkpoint op een neer mogen rijden, dan wordt de patient door het checkpoint gedragen naar de volgende ambulance en elke daarvan heeft een vergunning nodig voor dat ritje. Ze belde met Magen David, met het Rode Kruis en had na drie uur genoeg ambulances en vergunningen geregeld. Een absoluut record, zegt ze, en dat kon alleen omdat ik een joodse Isra\u00ebli ben, want een Palestijnse arts krijgt dat niet gedaan. De jongen stierf tussen het tweede en het derde checkpoint. Kijk, zegt ze, dat is niet \u00e9\u00e9n oorlogsmisdrijf, dat zijn er meerdere. Wie schoot? Waarom kreeg die jongen geen behandeling? Waarom kon alleen ik voor een ambulance zorgen? Waarom een systeem van vergunningen waardoor zo\u2019n jongen geen enkele kans kreeg? Denken jullie dat een joodse jongen zo behandeld was? <\/p>\n

\"\" <\/p>\n

\"\" <\/p>\n

\"\" <\/p>\n

Daarmee was de zaterdag nog niet voorbij. Op vrijdagavond deed Farah Karimi van Groen Links mee aan de discussie onder leiding van Marjan Sax wat er vanuit Nederland gedaan kan worden aan de schendingen van mensenrechten, aan de oorlogsmisdrijven. Zaterdag sloot Sawsan Zaher, een Palestijnse zich aan, Olivier Ribbelink hield een verhandeling over de mogelijkheden om internationaal in te grijpen, Hedy d\u2019Ancona zat voor. Het is heel gecompliceerd. Feitelijk is Nederland gebonden aan de mensenrechtenverdragen, en is verplicht in te grijpen bij handelsverdragen met landen die mensenrechten schenden. Maar zoals Ribbeling fijntjes opmerkte: \u2018dat helpt niet veel als de politieke wil ontbreekt\u2019. En de moeilijkheid nu, zei Hilla Dayan tot slot, is dat vele regeringen ten onrecht denken dat er nu weer een soort van vredesproces op gang is, en dat we daar beter op kunnen wachten.
\nEr zijn wat idee\u00ebn voor mogelijkheden om in actie te komen. Een Ander Joods Geluid gaat die verzamelen, onderzoeken, en komt over drie maanden met een nieuwe conferentie. En ondertussen, zei Hajo Meijer, moeten wij het uitschreeuwen van woede. <\/p>\n

\"\"
\n(Hajo Meijer)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een conferentie over de oorlogsmisdaden van Isra\u00ebl. Georganiseerd door de jongerengroep van Een Ander Joods Geluid, Next Step.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/863"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=863"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/863\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":59957,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/863\/revisions\/59957"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=863"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=863"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=863"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}