\n10 Mensenrechten en Internationaal Recht<\/p>\n
\u2018Het is voor Isra\u00ebl onverdraaglijk zichzelf te zien als schuldig aan datgene waar het de ander nu juist van beschuldigt\u2019, zegt Ruchama Marton. De enige manier om geen schuld te hoeven bekennen is een verdere demonisering van de vijand: de Palestijnen als onmenselijke en meedogenloze terroristen tegenover de Isra\u00ebli\u2019s als een beschaafd volk dat zich alleen maar verdedigt.<\/p><\/blockquote>\n
\u2018Er is geen cultuur van mensenrechten in Isra\u00ebl\u2019, zegt Eitan Felner. \u2018Dat heeft te maken met een diep gewortelde houding: de hele wereld is tegen ons, en wij moeten ons tegen de hele wereld verdedigen. Wij waren slachtoffers. We voelen ons nog steeds slachtoffers. En we willen niet weten dat we daders zijn geworden.\u2019 Het masker waar Isra\u00ebl zich achter verschuilt, de term die bij schendingen van mensenrechten als afweer moet dienen is \u2018veiligheid\u2019. Alles mag \u2013 martelen, mensen opsluiten zonder proces, medisch personeel tegenhouden bij grensovergangen \u2013, zolang het maar kan worden gerechtvaardigd als noodzakelijk voor de veiligheid.
\n\u2018Veiligheid zeggen, en jezelf ervaren als slachtoffer, die combinatie ligt diep verankerd in het Joods-Isra\u00eblische bewustzijn\u2019, zegt Marton. \u2018Al onze pogingen om dat machtige woord te ontmaskeren, af te schudden, hebben weinig of geen succes gehad.\u2019 Je hoeft geen gediplomeerd psycholoog te zijn om in te zien dat stelselmatige rechteloosheid, machteloosheid en vernedering een voedingsbodem zijn voor wanhoopdaden.\n<\/p><\/blockquote>\n(Het beroofde land, pag. 225)
\nIsrael heeft een heel slechte staat van dienst, zowel op het vlak van de mensenrechten als op het Internationaal Recht. <\/p>\nMateriaal:
\nJeff Halper in De Spiegel liegt niet.
\nFact Sheet from Jews for Justice for Palestinians: Don’t say you didn’t know about: Israel and international law.
\nWebsite Dries van Agt
\nHoofdstuk over martelen uit Het beroofde land. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8777"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8777"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8777\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":51685,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8777\/revisions\/51685"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8777"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8777"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8777"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}