Alweer dinsdag. Ze maken de weken tegenwoordig zo kort. Eens was een week een eeuwigdurende tijd en zat ik op maandag somber op school omdat ik me nauwelijks voor kon stellen dat het ooit nog zaterdag zou worden als de verlossing kwam. De weken van tegenwoordig zijn in een zucht om.
\n
\nDinsdag dus Den Haag. Weinig tijd. Stukken lezen voor de fractievergadering. Tineke heeft vragen vanwege de Europese Code inzake de sociale zekerheid. Arjan moet vandaag in debat over de NAVO. Paul komt met een concept over het Europadebat. En ik moet de handelingen nog lezen vanwege de wet bevordering eigenwoningbezit. Tiny en Tuur zitten in Straatsburg. <\/p>\n
Vluggertje uit de kranten geplukt is er ook niet bij vandaag, want de kranten waren er niet om zes uur, de tijd dat ik de lift naar beneden neem om ze uit mijn vakje te halen. Ik neem het de besteller niet kwalijk, het regende pijpenstelen.<\/p>\n
Dus scheep ik jullie vandaag af met een gedicht van Herman de Coninck. Zijn mooiste gedicht, over olifanten en de liefde, hoe kan beton knuffelen?<\/em> staat al op het weblog, hier<\/a>, dus vandaag een lentegedicht, dat ik opnieuw hoorde in het programma van Kim. (Hier<\/a>.) <\/p>\n De berken staan grauwwit Het is alleszins een beetje killetjes Alweer dinsdag. Ze maken de weken tegenwoordig zo kort. Eens was een week een eeuwigdurende tijd en zat ik op maandag somber op school omdat ik me nauwelijks voor kon stellen dat het ooit nog zaterdag zou worden als de … Lees verder
\nals dunne aspergeachtige damesbenen
\nvoor het eerst zonder nylons
\nhet kreupelhout schuurt langs onze kleren
\nmisschien is ’t te vroeg
\nhet is niet meteen duidelijk of we mekaar zo stevig vastpakken
\nuit kou of uit liefde
\nmaar misschien is dat hetzelfde.<\/p>\n
\nen ik weet niet of jouw rilletjes afkomstig zijn
\nvan genot of van kouwe billetjes
\nop deze zondag 1 aprilletjes.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"