{"id":9040,"date":"2008-04-20T18:33:51","date_gmt":"2008-04-20T16:33:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/04\/20\/de-wijk-in-met-de-sp-dapperbuurt\/"},"modified":"2011-07-27T11:13:09","modified_gmt":"2011-07-27T09:13:09","slug":"de-wijk-in-met-de-sp-dapperbuurt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/04\/20\/de-wijk-in-met-de-sp-dapperbuurt\/","title":{"rendered":"De wijk in met de SP: Dapperbuurt"},"content":{"rendered":"

asse-331.jpg<\/a><\/p>\n

“Mevrouw Vogelaar moet maar eens met de Dapperbuurters komen praten in plaats van met de corporaties”, zegt Bert van der Heul fel. Buurtbewoner, SPer, in rolstoel maar strijdbaarder dan ooit. Ik was met andere kamerleden op bezoek in de Dapperbuurt in Amsterdam.
\n
\nasse-320.jpg<\/a><\/p>\n

Ik ben nogal eens in Rotterdam, en ik ben ook vaak in Bos en Lommer, en Slotermeer, waar de PvdA de scepter zwaait. Het begon zowat op overspel te lijken. Dus werd het hoog tijd om eens met mijn eigen SP op stap te gaan op wijkbezoek, in een buurt in Amsterdam die grenst aan de mijne. <\/p>\n

asse-314.jpg<\/a><\/p>\n

asse-313.jpg<\/a><\/p>\n

asse-312.jpg<\/a><\/p>\n

Paulus Jansen, Remi Poppe en Sadet Karabulut van de Tweede Kamer waren op werkbezoek, georganiseerd door de fractie Oost\/Watergraafsmeer, Karen Wegner, Bert van der Heul, Tiers Bakker, en natuurlijk was Willem Paquay, sinds kort in het bestuur van de stadsdeelraad er ook. Eerst de buurt rondom de Dappermarkt. <\/p>\n

asse-333.jpg<\/a><\/p>\n

asse-328.jpg<\/a><\/p>\n

asse-318.jpg<\/a><\/p>\n

asse-324.jpg<\/a><\/p>\n

asse-317.jpg<\/a><\/p>\n

Hartstikke leuke buurt, denk je, wanneer je als bezoeker eerst even over de mooiste markt van Nederland loopt. Helemaal gemengd, stalletjes met Marokkaans brood en olijven naast de Hollandse haringstal, alles door elkaar heen. En ook de straten er omheen zien er prima uit, veel gerenoveerd, ik zie straten met tuintjes voor de deur en waar vind je dat nog, ik zie buurtwinkels, het ziet er fris en vrolijk uit. Maar dat is maar een deel van het verhaal, horen we, nadat we in caf\u00e9 De Bongenaar op koffie zijn getracteerd. Met Ritsert Bosch en Dineke Deelman van de bewonerscommissie Comelinstraat gaan we ter plekke kijken. Want inderdaad: er wordt gerenoveerd op grote schaal. Twee grote woningcorporaties zijn er aan het werk, De Key en Ymere. In principe is er inspraak van de bewoners. In werkelijkheid valt dat erg tegen.<\/p>\n

asse-319.jpg<\/a><\/p>\n

asse-316.jpg<\/a><\/p>\n

asse-315.jpg<\/a><\/p>\n

Het eerste grote probleem dat ter tafel komt is dat veel van de oudere bewoners, vaak met een kleine beurs, hun huis uitmoeten als er wordt verbouwd. Dan is ze wel beloofd dat ze terug mogen komen, maar ja, dan is de huur wel meer dan verdubbeld en dat kunnen veel mensen niet betalen. Ook niet met de huurtoeslag waar je misschien net nieuwe vloerbedekking van kan kopen. Een groot deel van de oorspronkelijke bewoners is dus al weg, de sociale cohesie brokkelt af, de bewonersorganisaties hebben het steeds moeilijker om de mensen nog bij elkaar te krijgen om zich collectief te weren, want ze geven het op of zijn al vertrokken. <\/p>\n

Je wordt wel gehoord<\/em>, door de woningcorporatie, maar uiteindelijk beslissen zij en heb je weinig meer in te brengen, zeggen ze. Veel afspraken worden niet nagekomen, de controle op wat de aannemers doen schiet tekort, bij klachten krijg je vaak te horen dat je te vroeg bent – het zijn nog maar plannen- of te laat, tja, nu zijn de contracten al gesloten. De bewonersorganisaties worden vooral behandeld als een lastige tegenspelers, inplaats van partners waar je het samen mee moet doen. Dineke is al eens letterlijk slaags geraakt met iemand van de aannemer, die vond dat ze in de weg liep, maar als je niet alles controleert, dan blijkt je parket vernield, of zaken zijn gesloopt die er in hadden moeten blijven. Die tuintjes? Ja, dat hoort bij de succesjes van de bewonersorganisaties, want toen ze het plan voor de straat afkeurden waarin alleen maar gedacht was aan de rijstrook en de parkeerplaatsen – we zien in een andere straat hoe doods dat er uit ziet werd er gezegd: komen jullie dan zelf maar met een plan. Wat gebeurde. Het loont om je te organiseren en voor je belangen op te komen, maar het is ook goed slopend om dat jarenlang vol te houden. <\/p>\n

Ja en je kunt naar de stadsdeelraad. Maar die lijken er zo blij mee te zijn dat de wooncorporaties aan het renoveren zijn geslagen dat kritiek of controle er nogal eens bij inschiet. Willem Paquay krijgt nog wat te doen, als nieuwe stadsbestuurder.<\/p>\n

asse-321.jpg<\/a><\/p>\n

Een ander groot probleem is ontstaan voor de bedrijfjes. Mark van der Linden van de ondernemersvereniging van de Dapperbuurt neemt ons mee. In de Dapperbuurt heb je nog veel kleine buurtzaken, een tabakswinkel, een fietsenreparatiewerkplaats met een echte fietspomp voor de deur, textiel, kledingreparatie, meubelstoffering, tweedehands boeken, zaakjes met een kleine winstmarge maar belangrijk voor de leefbaarheid van de buurt. Ook hun winkels worden gerenoveerd en voor hun is het verhaal hetzelfde: je had een huur van 500 euro, dat wordt omstreeks de 1500. Krijg je wel in de eerste vijf jaar korting, maar het is al duidelijk, met de winstmarge die ze hebben is dat niet op te brengen. We praten met een man die een stoffeerdersbedrijfje heeft, overgenomen van zijn vader. Hij is nu vanwege de renovering al vijf keer verplaatst en deze keer voor het laatst. Komt de huurverhoging erdoor dan weet hij al dat hij het niet meer gaat redden, en dan wordt het naar het loket voor een uitkering, want dan geeft hij het op.<\/p>\n

asse-336.jpg<\/a><\/p>\n

asse-326.jpg<\/a><\/p>\n

asse-325.jpg<\/a><\/p>\n

asse-334.jpg<\/a><\/p>\n

asse-323.jpg<\/a><\/p>\n

En we gaan naar een prachtig stoffenbedrijfje waar twee vrouwen net een glinsterende stof kopen voor een feestjurk. Winkel loopt prima, want zulke stoffen krijg je nergens. Nu moet die man er ook uit. Tijdelijk heet het, maar dat wordt minstens voor een jaar. Kan hij in een container gaan zitten, maar ja, dat geeft een flinke inkomstenderving, want nu lokt hij de klanten naar binnen met de stalletjes voor zijn deur aan de markt. Of hij mag ergens in een kelder gaan zitten helemaal uit te loop. Dat heet ‘bedrijfsrisico’. Als hij terugkomt krijgt ook hij een fikse huurverhoging. Voor de inboedel staat een vast bedrag van 5000 euro. Veel te weinig om je weer goed in te richten. Maar de vitrines zijn al een paar jaar oud, en dus ‘afgeschreven’. Dat je daar niets aan hebt als je weer opnieuw moet beginnen, daar gaat de corporatie niet over. Of hij het gaat redden? Misschien. <\/p>\n

asse-344.jpg<\/a><\/p>\n

asse-346.jpg<\/a><\/p>\n

Wat er terugkomt in de dure bedijfsruimte die er straks is: tja. McDonalds is er al, dus dat wordt Blokker of Kentucky Fried Chicken, de grote ketens die zich de huur kunnen veroorloven. De plaatselijke loodgieter is al weg, de autochtone bakker en slager zijn al weg, die kunnen niet meer op tegen de supermarkt, wat er nog wel is is een islamitische slager en een Turkse bakker – zolang die nog producten hebben die in de supermarkten niet te krijgen zijn. Het wordt dus verschraling in de Dapperbuurt.<\/p>\n

asse-342.jpg<\/a><\/p>\n

asse-337.jpg<\/a><\/p>\n

asse-340.jpg<\/a><\/p>\n

De wooncorporaties willen de buurt ‘mengen’, meer duurdere koopwoningen naast sociale woningbouw, meer mensen met hogere inkomens. Klinkt mooi, ‘mengen’, waren we van de SP toch ook voor of niet? Maar de werkelijkheid is niet zo gezellig. Remi Poppe is weer de oude activist als hij dat bevlogen op een rijtje zet: de mensen met de lage inkomens worden de buurt uitgewerkt. Zachtjes uitgerookt. Wat je er voor terugkrijgt zijn tweeverdieners met twee auto’s voor de deur die zich helemaal niet mengen in de buurt, en die de buurtwinkeltjes links laten liggen. De buurt verrijkt en verarmt tegelijkertijd. Krijg je daarna weer nieuwe spanningen, een tweedeling binnen de buurt zelf, En wat moeten die goosertjes straks, hij wijst naar een stel jongens die achter een kraampje op de markt staat, die in een buurt wonen waarvan ze denken waarom die mensen wel twee auto’s voor de deur en wij niet? <\/p>\n

Weet je wat het is, zegt Poppe: die corporaties doen het bedrijfseconomisch echt prima. Ze doen het allemaal kostendekkend, ze verdienen met die nieuwe hoge huren en de verkoop van gesplitste woningen aardig terug, ze hebben een mooie reserve op de bank. Alleen sociaal gezien zijn het eikels, en daarvoor waren ze wel ingehuurd. Dus moet er steviger actie worden gevoerd, de buurtbewoners die er nog zijn bij elkaar, er zijn genoeg voorbeelden dat actie helpt. En denk er om, zegt hij. Mensen vertrekken, maar die buurt blijft. Straks zijn er nieuwe problemen. Wees ze voor, organiseer je. <\/p>\n

asse-343.jpg<\/a><\/p>\n

Die avond is er een vergadering in het buurthuis, en er gaat nog een grotere bijeenkomst georganiseerd worden. Eerst broodjes in het caf\u00e9, kopje koffie, en dan gaan we door naar een jongerencentrum en dan naar de Oosterparkbuurt.<\/p>\n

asse-350.jpg<\/a><\/p>\n

asse-348.jpg<\/a><\/p>\n

asse-311.jpg<\/a><\/p>\n

Wordt vervolgd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

“Mevrouw Vogelaar moet maar eens met de Dapperbuurters komen praten in plaats van met de corporaties”, zegt Bert van der Heul fel. Buurtbewoner, SPer, in rolstoel maar strijdbaarder dan ooit. Ik was met andere kamerleden op bezoek in de Dapperbuurt … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[12],"tags":[166],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9040"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9040"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9040\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":53635,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9040\/revisions\/53635"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9040"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9040"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9040"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}