{"id":9133,"date":"2008-04-27T10:23:13","date_gmt":"2008-04-27T08:23:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/04\/27\/buurten-in-de-wijken\/"},"modified":"2011-07-27T11:11:29","modified_gmt":"2011-07-27T09:11:29","slug":"buurten-in-de-wijken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/04\/27\/buurten-in-de-wijken\/","title":{"rendered":"Buurten in de wijken"},"content":{"rendered":"

partijraad-455.jpg<\/a><\/p>\n

Gisteren partijraad van de SP. We hadden een interessante spreker te gast: Pieter Winsemius, voormalig minister, VVDer en voormalig lid van de WRR – nauw betrokken bij het rapport ‘Vertrouwen in de buurt’. Een dubbele uitdaging: buurtbewoners die elkaar – en de overheid en de politiek weer willen en kunnen vertrouwen – plus bestuurders die weer vertrouwen moeten krijgen in de mensen in de buurten.
\n
\nEen bevlogen en inspirerende man, Winsemius, die in een snel temp een aantal kwesties op tafel legde, plus mogelijke richtingen om oplossingen in te zoeken. Het is duidelijk dat hij niet alleen een theoreticus is, maar beschikt over veel praktijkervaring. Ontwapenend vertelt hij dat hij vroeger toen hij in de Tweede Kamer zat wel eens dacht wat zeurt die SP toch over volkstuintjes, tot hij begreep dat voor kleinbehuisde mensen hun volkstuintje hun eigen paradijs is. <\/p>\n

Hij heeft het behalve over achterstandswijken ook over ‘voorstandswijken’ – kenmerkend: een barbecue per jaar en verder weinig binding. De achterstandswijken beschrijft hij als buurten met veel onrust en chaos. En met een opeenstapeling van problemen. En het gaat er niet zozeer om dat er in veel buurten een ‘verkleuring’ heeft plaatsgevonden, als wel het tempo waarin dat is gebeurd. Oude bewoners herkennen hun buurt niet meer en verschansen zich, en zijn argwanig naar de regenten. <\/p>\n

Een belangrijke rol spelen de scholen – of ze zouden dat moeten doen. Vele scholen zijn door fusies niet meer erg met de buurt verbonden, leerlingen komen van heinde en ver, en na schooltijd zijn het vaak ‘zwarte gaten’, dooie plekken. Terwijl buurtscholen een grote funktie kunnen hebben, voor jongeren met wie de straat een chaos is en thuis een chaos, is het vaak de enige ankerplaats. Dus is het heel erg dat er sprake is van veel schooluitval, met name onder de jongeren die toch al tot de meest kwetsbaren behoren, en dat je een onevenredig hoog percentage van beginnende criminaliteit ziet bij die jongens, en psychische problemen bij de meisjes. <\/p>\n

Wie zich bezig houdt met het maatschappelijk herstel van buurten, moet zich ook bezig houden met het onderwijs. Een tip voor Vogelaar: laat het probleem van de schooluitval niet over aan een andere minister. <\/p>\n

Wat er nodig is, in de kwetsbare buurten, is eerst het herstel van orde, zegt Winsemius. Het moet er weer veilig zijn. Dan moet de openbare ruimte teruggegeven worden aan de buurtbewoners. Dus geen bordjes ‘hier geen samenscholing’ – want ‘nul samenscholing’ kan nooit de bedoeling zijn van een buurt. Integendeel. Maar dan moet het er wel leuk en schoon zijn. Er moet ruimte zijn waar jongeren kunnen voetballen. Mensen moeten juist de straat weer op. <\/p>\n

partijraad-454.jpg<\/a><\/p>\n

Met twee groepen in de buurten gaat het moeilijk, zegt Winsemius. Dat zijn de zwarte alleenstaande moeders die moeilijk de weg vinden naar de arbeidsmarkt, en dat zijn de witte senioren. Jullie achterban, zegt hij, tegen de zaal vol SPers. Dat zijn de mensen die vinden dat hun buurt is ‘verzwart’, ze hebben nog wel hun bingo, maar ze hebben niet langer het gevoel dat de buurt nog van hen is. Hoe krijg je die weer aan boord, zodat ze zich weer betrokken voelen? En denk daarbij niet alleen aan de klassieke volksbuurten in de grote steden, maar ook aan Leeuwarden of Enschede. En waar de witte senioren in de buurt actief zijn, zegt Winsemius later in zijn lezing, krijg je vaak te maken met het ‘grijze gestaalde kader’ die erg dominant zijn en leden van andere groepen niet aantrekken of binnenlaten. Sommige van die witte senioren zouden eerst een beetje uit moeten burgeren. <\/p>\n

Dan de jeugd, ook een probleem. Hoe kunnen we er voor zorgen dat ontsporende jeugd weer spoort? In ieder geval door de schooluitval tegen te gaan, want daar begint het mis te gaan. Er zijn goede voorbeelden van buurtbetrokken scholen die de ouders meenemen, en die de jongeren niet laten gaan zonder een diploma. Duur? De trajecten die jongeren doormaken als ze enemaal ontspoord zijn, zijn vele malen duurder. Veel van de jongeren komen uit een omgeving met te veel chaos en te vee problemen. Dat lijkt op een jongleur, die kan zes ballen nog in de lucht houden, en de zevende ook nog net, maar bij de achtste liggen alle ballen op de grond. Dan heb je families met schulden, slechte behuizing, werkloosheid, verslavingsproblemen, enzovoorts, en dan gaat het niet alleen om schooluitval omdat de jongeren thuis te weinig steun en begeleiding krijgen, dan wordt het maatschappelijke uitval. <\/p>\n

Voor buurten geldt hetzelfde. Als mensen de gelegenheid krijgen om zich met hun buurt te bemoeien horen ze erbij. Maar als er teveel opgestapelde problemen zijn, dan keren mensen zich naar binnen, keren zich van de buurt af. <\/p>\n

Teug naar de jongeren. Wat die nodig hebben is zowel structuur als verbondenheid. Niet de harde aanpak in plaats van de zachte, vertaal ik dat. Want we weten al dat die beiden niet werken. Winsemius vergelijkt dat het met africhten van een hond, geen vriendelijk maar wel een duidelijk voorbeeld: tegen een hond zeg je hier, zit! je stelt regels, tegelijk laat je hem weten dat hij de allerliefste hond is. Regels en grenzen aan de ene kant, en tegelijkertijd – noem het maar liefde. Dat is niet zo makkelijk, maar het kan, zegt Winsemius, en ik kan dat met mijn ervaring uit de hulpverlening zeer beamen. Werken met daders van geweld, begrijp je ze alleen maar, dan veranderen ze niet, straf je ze alleen maar dan veranderen ze ook niet, het enige dat echt werkt is een dubbele houding: je gedrag keur ik af, maar met jou als persoon wil ik wel werken. <\/p>\n

Waar het op neer komt is dat er in buurten groepen mensen zijn waarmee het niet zomaar vanzelf goed gaat. Daar moet je je hand naar uitsteken. Winsemius noemt ook de mensen in dorpen, die daarbinnen heel actief en autonoom zijn, maar de drempel niet kunnen nemen naar de regenten. Ze geloven niet dat ze buiten hun dorp de wereld kunnen beinvloeden. Ze zijn niet gewend dat er iemand echt naar ze luistert. Daarvoor moeten politici, partijkader, de brugfunctie leveren. <\/p>\n

Er zijn experimenten geweest met buurtbewoners die echt werken. Het instellen van werkgroepen, bijvoorbeeld, die de opdracht krijgen om een probleem op te lossen. De bestuurders nemen nu eens niet het voortouw, en zitten ook niet voor. De helft van die werkgroepen sneeft, maar de andere helft komt echt met een betrokken aanpak waar mee te werken is, en de bewoners hebben zich daarmee niet alleen het probleem maar ook de oplossing toege\u00ebigend. <\/p>\n

Een probleem, wordt er uit de zaal gezegd, is dat veel van de projecten voor jongeren mislukken. Ja, zegt Winsemius, dat heeft er mee te maken dat veel van het welzijnswerk de nek is omgedraaid. En dat er een jojobeleid is, te veel kortdurende projecten, te veel snel willen scoren, en dan komt er weer een ander politiek bestuur en dan moet het weer anders. <\/p>\n

En dan de woningcorporaties, die moeten weer wooncorporaties worden, want het gaat niet om het stapelen van stenen, maar over wonen. En Rouvoet moet ook niet denken dat het neerzetten van een nieuw gebouw de oplossing is, als er geen beleid is in de jeugdzorg. <\/p>\n

Ik had nog wel een tijd met Winsemius door willen praten. Het blijft wel een VVDer, zei iemand naast me. “Als er maar geen onrust is in de buurt is alles in orde. Dan willen wij nog wel meer”. Zoals Tiny Kox nog even een grap maakte, die Winsemius wel kon waarderen: socialisten, dat zijn liberalen die het begrepen hebben.<\/p>\n

partijraad-541.jpg<\/a><\/p>\n

Aan het eind van onze partijraad de traditionele speech van Jan Marijnissen. Door op het thema buurten. Zie zijn speech, hier<\/a>. Wat er mis gaat met de aanpak van Vogelaar. In de eerste plaats dat de veertig wijken wel tamelijk willekeurig gekozen zijn. En dan het probleem, dat andere steden die zelf niets krijgen daaraan mee moeten betalen. Neem Den Bosch, zegt Marijnissen, hij kent het goed. Daar zijn ook wijken die wel een beetje extra steun kunnen gebruiken, maar ze staan niet op de lijst van veertig dus zij mogen meebetalen aan andere wijken. <\/p>\n

Het beleid van Vogelaar is er een van goede bedoelingen en foute beslissingen. De huurders zien niets van het nieuwe beleid. De wethouders van de grote steden haken af. De wooncorporaties zijn tegen. En het gaat om jarenlange verwaarlozing. De politiek, wij dus, moeten de mensen helpen om de buurt weer te vitaliseren. <\/p>\n

De molochs van de wooncorporaties moeten weer opgeknipt worden en meer in verbinding met de wijken en de buurtbewoners. Scholen moeten kleiner, met leraren die er weer plezier in hebben en leerlingen die niet om komen in de massaliteit. En met meer aansluiting op de praktische vaardigheden van jongeren zodat er minder schooluitval komt. De zorg moet terug in de wijk, de ouderenzorg moet kleiner en in de buurt, voorzieningen en winkels moeten terug. Voor mensen met uitkeringen zijn kantoortjes in de buurt belangrijk, met 1 op 1 begeleiding. De wijkagenten moeten terug, en het openbaar vervoer is belangrijk. <\/p>\n

Het gaat niet om ideeen over buurten die van bovenaf gedumpt worden, maar om de samenwerking van onderaf, tussen gemeente, verhuurders en eigenaren, en de bewoners. Corporaties zullen rechtstreeks moeten investeren in de wijken. De menselijke maat moet terug.<\/p>\n

Wat de SP gaat doen? In mei verspreiden we weer een miljoen kranten. En dat gebeurt huis aan huis, door kaderleden. En die gaan niet alleen aanbellen en een krantje aanbieden, ze gaan vragen stellen, hoe het gaat in de buurt, wat er moet veranderen. Daarmee heb je dan tienduizenden mensen ge\u00ebnqu\u00eateerd. Dan bereik je niet veertig uitgekozen buurten, maar de naar schatting 400 waar nog veel verbeterd kan worden. De SP afdelingen weten dan nog beter wat er in die buurten op touw moet worden gezet, en met wie. Zo gaat de campagne heten: buurten in de wijken. <\/p>\n

Natuurlijk gebeurde er op de partijraad nog meer, werkgroepen om door te praten hoe het gaat met de beslissingen die op het congres zijn genomen, oproepen voor acties, en zoals gebruikelijk was er weer een nieuwe afdeling, Goes, die even in de bloemen werd gezet. Welkom!<\/p>\n

partijraad-544.jpg<\/a><\/p>\n

partijraad-543.jpg<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gisteren partijraad van de SP. We hadden een interessante spreker te gast: Pieter Winsemius, voormalig minister, VVDer en voormalig lid van de WRR – nauw betrokken bij het rapport ‘Vertrouwen in de buurt’. Een dubbele uitdaging: buurtbewoners die elkaar – … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[12],"tags":[166],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9133"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9133"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9133\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":53626,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9133\/revisions\/53626"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9133"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9133"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9133"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}