<\/p>\n <\/p>\n
Ik rook dus niet meer. Maar sommige van mijn beste vrienden nog wel en ik ben ontzettend solidair. Dus een enkel keertje krijgt iemand me op het perron wel mee naar de pafpaal en omdat het daar stinkt steek ik er ook maar een op want er is niets beters tegen stinkende oude rook dan lekkere verse.
\n
\nBij de pafpaal is het net een erg gezellige open inrichting, met schuldbewuste zondaars raak je makkelijk in gesprek. Je hebt toch iets gemeenschappelijk: dat je als viespeuken naar een apart hoekje bent verbannen, dat je daar bij die paal voor paal staat. <\/p>\n
De pafpaal zelf is niet erg handig. Behalve dat het ding meestal vol is wil ie zelf ook nogal eens beginnen te paffen zelfs als er geen mens met sigaret in de buurt is. Een pafpaal die paft is nog veel erger dan een commando straffe rokers. Het hele perron staat blauw en het stinkt echt als tien doorrookte bruine caf\u00e9s. Je zou er haast van stoppen met roken, als ik niet al gestopt was.<\/p>\n
Zat ik met Helma in de trein terug naar huis, kwam er een keurig geklede en vrolijke jonge man vragen of iemand een kurketrekker had, want een paar wagons terug zaten ze – met een fles – en zonder kurketrekker, dus dat is lijden en afzien. Nou heb ik altijd een zwitsers zakmes in mijn handtas voor het geval van je weet maar nooit. Jonge man dolgelukkig, gaf mij zijn portefeuille – met alles er in – als onderpand en verdween met mijn mes. Om tien minuutjes later terug te komen, nog vrolijker. Ze zeiden dat ik achterlijk was dat ik mijn portefeuille had afgegeven, zei hij. Maar ik zei, die vrouw is wel in orde.
\nEn ik kreeg twee zoenen op mijn wangen. <\/p>\n
Sindsdien zwaai ik wel eens met mijn mes – iemand nog een kurketrekker nodig? Of een schroevendraaier? Voor twee zoenen?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik rook dus niet meer. Maar sommige van mijn beste vrienden nog wel en ik ben ontzettend solidair. Dus een enkel keertje krijgt iemand me op het perron wel mee naar de pafpaal en omdat het daar stinkt steek ik … Lees verder