<\/p>\n <\/p>\n
Het was wel leuk bedacht, voor de viering van het Zilveren Regeringsjubileum van koningin Beatrix in de Ridderzaal: alle kamerleden kregen een vijf en twintigjarige Nederlander toegewezen met wie ze de tijd door zouden brengen. Een blind date, zogezegd. <\/p>\n
\n
\n
<\/p>\n
Die van mij bleek Martijn Cappel te heten en uit Zandvoort te komen. Knappe jongen, trouwens. Hij vertelde er eerlijk bij dat ze eigenlijk hadden gevraagd om een vijf en twintigjarige Antilliaan, maar die waren kennelijk op dat moment in Zandvoort niet in voorraad, dus of ik het met hem wilde doen. Dat was wel spannend, aftasten, wat heb je met elkaar gemeenschappelijk, waarin verschil je van elkaar nog behalve leeftijd, sekse, lengte en woonplaats. We hadden het over van alles, Zandvoort, waar ik als badgast kom, en waarvan ik weet dat er twee Zandvoorten zijn, het naar binnen gekeerde winterZandvoort en het naar buiten openstaande zomerZandvoort. Over hoe hij leeft, met zijn vriendin. Zijn schoonmoeder die erg voor Oranje is. Martijn is in opleiding voor management, zeg ik dat goed Martijn? Ik heb geen aantekeningen gemaakt, en zo was dat ook een gemeenschappelijk thema: hoe ga je met mensen om. En ondertussen was er veel te zien en te roddelen, als Martijn het maar niet verder vertelt. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Het was zoals gewoonlijk een lange zit, ook al was deze keer (ik ken dergelijke bijeenkomsten van begrafenissen en Prinsjesdag) een gevarieerd programma en veel vrolijkheid. Voor de gasten voor wie het de eerste keer was heeft het toch wel wat om op te staan en dan de stoet prinsen en prinsessen, en dan de echte koningin over de loper te zien schrijden. <\/p>\n
Er waren wat filmpjes te zien, met korte gesprekken tussen kamerleden en hun gast. Aangenaam niet politiek correct. Ons eerste kamerlid Kim Putters van de PvdA mocht Hendrikje Mulder uit Staphorst interviewen. Dat was nog eens een echte traditionele Nederlander, voor wie iedereen die niet net als zij christen is ‘buitenlanders’ zijn. Dat die buitenlanders bij de koningin hetzelfde zouden kunnen voelen als zij, nee, dat kon toch niet. En jammer dat er steeds meer kerken verdwenen terwijl er steeds meer moskee\u00ebn werden bijgebouwd. Kim bleef er vriendelijk op wijzen dat hij er wel een beetje anders over dacht.<\/p>\n
In het volgende gesprekje mocht onze geliefde veterane van de Eerste Kamer, Hanny van Leeuwen – zeg maar Hanny hoor- van het CDA een gesprekje doen met een Antilliaanse Nederlander uit Den Helder. Dat liet de andere kant van Nederland zien. Voel je je Nederlander? Nou, niet helemaal. Naar Antilliaanse Nederlanders wordt toch nog steeds gekeken alsof je misschien net iemand hebt beroofd, zei Fabio Ouirindoongo. Hij houdt rekening met de angst van mensen. Als hij in het donker op straat iemand moet passeren loopt hij met een grote boog om ze heen of passeert ze snel, want als hij achter ze blijft lopen worden ze misschien bang.<\/p>\n
\n(Fabio)<\/p>\n
Iedereen had een symbolisch voorwerp meegenomen om in een kunstkabinet te plaatsen. Fabio had een baksteen meegenomen, van de beruchte wijk in Den Helder die was afgebroken. Om te laten zien dat er uit die wijk ook nog wat goeds is voortgekomen, namelijk ik, zei hij. Die steen gaf nog een gedoe, want Fabio mocht er eerst niet mee naar binnen, al was hij door de konigin uitgenodigd. Iemand van de security moet gedacht hebben, Antilliaan+steen, kan niet goed gaan. Waarmee we precies geillustreerd kregen waar Fabio het over had. <\/p>\n
En toen kregen we nog kamerlid van der Vlies, gristelijk, die de katholiek Marleen van Westerlaak, moeder met twee kindjes uit Schinnen mocht interviewen en zich afvroeg of zij zich als Limburgse wel Nederlander voelde. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Het was bij elkaar helemaal Nederland. Waarbij ik merkte hoe ik juist degene die zichzelf het meest als Nederlandse zag begon te zien als een etnisch-religieuze minderheid die je bijna zou moeten beschermen en ze voor uitsterven behoeden. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Er was champagne, een lopend buffet, ik zag drie vrouwen met hoofddoeken, een paar mensen gekleurd, de rolstoelers waren niet vergeten. Er liepen wat ministers rond. Het leken wel mensen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het was wel leuk bedacht, voor de viering van het Zilveren Regeringsjubileum van koningin Beatrix in de Ridderzaal: alle kamerleden kregen een vijf en twintigjarige Nederlander toegewezen met wie ze de tijd door zouden brengen. Een blind date, zogezegd.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/927"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=927"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/927\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=927"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=927"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=927"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}