<\/p>\nTe gast.
\nHier de column van Kees Vendrik (GroenLinks) zoals hij die uitsprak op 1 mei, in de Balie<\/p>\n
<\/p>\n
Dames en heren, vriendinnen en vrienden, kameraden,
\n
\nOp de verkiezingsavond van 15 mei 2002 waren lijsttrekkers van links en rechts op het Binnenhof opgetrommeld voor het klassieke nagesprek op TV. D66 en de PvdA gehalveerd, GroenLinks gestagneerd, de SP bijna verdubbeld. Paul Rosenm\u00f6ller deed de oproep aan de linkse partijen samen te werken. Want met alle onderlinge verschillen, rechts had gewonnen. Daar had liberaal, groen en rood links iets tegenover te stellen. <\/p>\n
Thom de Graaf haakte meteen af. Ad Melkert was positief, maar partijleider af. Jan Marijnissen hield af, want smaakte het zoet van een overwinning in eigen kring. Dat verhinderde niet, dat CDA en VVD een conservatieve politieke agenda opstelden en ten uitvoer brachten. De zweep ging erover, tot op de dag van vandaag. <\/p>\n
Veel kiezers snakken naar het progressieve antwoord op de rechtse winter. Tijd voor een linkse lente. Al geruime tijd zijn de peilingen historisch te noemen, nooit was er een kabinet met zo weinig vertrouwen. De vraag is echter of PvdA, GroenLinks en SP die winst bij de komende verkiezingen zomaar in de volle omvang gaan verzilveren zonder nieuwe stappen te zetten. Veel verontruste kiezers vragen zich vooral af of dit nog hun land is. Het maakt ze veel minder uit wie precies het woord voert en of hij of zij een lekker kontje heeft. Veel belangrijker is dat links een gezamenlijk antwoord biedt op de vraag: in welk land willen we w\u00e9l wonen? Dat is geen land van angst, maar van perspectief. Veel belangrijker is dat links een gezamenlijke greep naar de macht doet om d\u00e1t te realiseren. Het is daarom terecht dat linkse partijen samenwerking beproeven. Ik steun daarom de oproep voor een Ander Nederland. <\/p>\n
Welk antwoord zou links moeten geven? Niet het antwoord van Wouter Bos, die afgelopen vrijdag in Trouw nog een abstract schijngevecht voert met oude, overspannen gelijkheidsidealen binnen links. Wij voelen ons niet aangesproken. Het ware beter als Wouter Bos de linkse partijen, maar ook de vakbeweging begrijpt in hun offensieve streven naar linkse hervormingen, die uiteindelijk maar \u00e9\u00e9n doel hebben: het in solidariteit organiseren van vrijheid voor zoveel mogelijk mensen, tegenover de conservatieven die het genot van vrijheid als een schaars goed beschouwen. Tegenover een politiek van uitsluiting plaatst links een politiek van insluiting. Dat is allereerst een internationale opdracht: terecht plaatsen de initiatiefnemers van een Ander Nederland het rapport van de VN over de toestand van natuur en milieu wereldwijd frontaal op de website. En dat niet alleen: wereldwijd moeten alle kinderen naar school, elke dag eten, een fatsoenlijk bestaan voor allen is nog steeds de hoeksteen van een felle internationale politiek van herverdeling, kwijtschelding van schulden en hervorming van bijvoorbeeld de wereldhandel – neem de schandelijke dumping van onze landbouwoverschotten as we speak -. Anders krijgen tientallen landen en miljoenen inwoners nooit een kans. En laat links ondertussen re\u00ebel zijn: zolang er mondiale welvaartverschillen zijn, is er migratie, dus ook arbeidsmigratie.<\/p>\n
Nationaal ligt de linkse sociaal-economische agenda voor het oprapen. In september 2004 lanceerde GroenLinks een perspectief: de 100% Samenleving, Nederland in 2030. Wat moet er de komende 25 jaar gebeuren? Geen politiek van ongeremde economische groei waar alles voor moet wijken. In plaats daarvan: een breed plan van de arbeid om de 2 miljoen kanslozen van de kenniseconomie in te sluiten; 50% duurzame energie, een revolutie in onze energiehuishouding tegen onze verslaving aan olie en gas; Nederland als bakermat van een creatieve economie, rijk aan kennis en gekke mensen, die zich verzekerd weten van solidariteit als het fout gaat; het eerlijk delen van de kosten van de vergrijzing tussen jong en oud, zodat mensen niet m\u00e9\u00e9r moeten werken, maar dat juist m\u00e9\u00e9r mensen gaan werken; structurele fiscale hervormingen – de hypotheekrenteaftrek, pensioenpremies, een solidiare invulling van de volksverzekering voor zorg – enzovoorts, enzovoorts. Een offensieve politiek voor minima \u00e9n modaal, om de vrijheid van velen.<\/p>\n
Ik vraag aan PvdA en SP: wat is jullie land over 25 jaar? Kom met je plan, de kans op overeenkomsten is veel groter dan de kans op verschillen. Onze gezamenlijke boodschap, daar gaat het om. Laten we ons niet verliezen in onverplichte voorstellen over schaduwkabinetten en andere organisatorische rimram. Laten we gewoon samenwerken: zoals we al gedaan hebben binnen en buiten het parlement rond de sociale onrust van afgelopen jaar. met de bereidheid daartoe zit het wel goed. Ik vraag vooral aan SP en PvdA: neem ook initiatief op het gebied van progressieve samenwerking. <\/p>\n
Tot slot: tien jaar geleden zaten op dit podium Paul Kalma, Jos de Beus en Paul Scheffer. Zij braken toen een lans voor progressieve samenwerking, maar liepen stuk op de onwil van Wim Kok en Ad Melkert. De PvdA zat in Paars, GroenLinks en SP – samen 7 zetels in de Tweede Kamer – waren nog te klein voor een royaal gebaar. Sindsdien weet ik: samenwerking met sociaal-democraten is net als een pakje croma: je moet er even bij blijven. Het bakt wel, maar het spettert niet. Wouter Bos: laat het niet opnieuw 10 jaar duren.<\/p>\n
Amsterdam, 1 mei 2005<\/p>\n
Kees Vendrik<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Te gast. Hier de column van Kees Vendrik (GroenLinks) zoals hij die uitsprak op 1 mei, in de Balie Dames en heren, vriendinnen en vrienden, kameraden,<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,14],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/931"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=931"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/931\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=931"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=931"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=931"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}