\n(Leen Sterckx)<\/p>\n
De keuzes van Marokkaanse meisjes <\/p>\n
Zo ligt de beeldvorming op dit moment ongeveer: Marokkaanse meiden doen het prima, het zijn de Marokkaanse jongens waar het slecht mee gaat en die bij de meiden achterblijven.
\nKlopt dat?
\n
\nNee, zeiden gisteren in een zaaltje in de Leidse Universiteit een paar onderzoekers die zich bezighouden met de ontwikkelingen in migrantengroepen in Nederland, en deze keer met name de Marokkaanse Nederlanders. Een bijeenkomst die me veel bevestiging gaf voor de gedachten die ik door de contacten met moslima\u2019s al aan het vormen ben, en die me ook weer terugvoerde naar veel van de ontwikkelingen en de vorming van inzichten destijds, aan het begin van de vorige emancipatiegolf, dertig, vijf en dertig jaar geleden. Alsof alle grote thema\u2019s in een wat andere vorm weer terugkomen. <\/p>\n
\n(Leen Sterckx)<\/p>\n
\n(Carolien Bouw)<\/p>\n
Carolien Bouw en Leen Sterckx, twee van de onderzoeksters van de studie die door Siswo en SCP werd uitgevoerd, en nu door het ISIM (International Institute for the Study of Islam in the Modern World) en IMES (Institute for Migration and Ethnic Studies, University of Amsterdam) waren aanwezig. Stercks deed het woord en vertelde tussen neus en lippen door dat de onderzoeksters zelf vaak uit een arbeidersgezin kwamen, en daardoor herkenden wat de meiden, tweede generatie migranten, meemaakten. Een hele relevante opmerking, vond ik. Want voor de \u2018klasse-emancipatie\u2019 onder geboren Nederlanders hebben we eigenlijk nauwelijks taal, nog steeds niet, maar er zijn veel overeenkomsten tussen wat een arbeidersklasse dochter hier meemaakt en wat tweede generatie migrantendochters beleven. Ik kom daar nog op terug. <\/p>\n
Het onderzoek gaat over meisjes en jonge vrouwen tussen de 15 en de 30, en gaat over hun levenskeuzes. Het is een groep die sociaal aan het stijgen is. Ze doen het al veel beter dan hun ouders, die vaak nauwelijks onderwijs hebben gehad, waarvan de moeders, als ze al werken, vaak ongeschoold werk doen. Die ontwikkeling gaat heel snel: de jongere zusjes en broertjes doen het wat opleiding betreft zelfs al weer beter dan de oudere. Er is een grote inhaalslag gaande, binnen de tijdspanne van \u00e9\u00e9n generatie. Daarbij is het opvallend dat er op het niveau van onderwijs en opleiding weinig verschil is tussen de jongens en de meisjes. De jongens doen het op de Cito-toetsen nog wat beter, de meisjes krijgen vaak wat betere schooladviezen. Wat er mee te maken kan hebben dat leerkrachten meer vertrouwen hebben in de bravere meiden. Maar verder is er nog weinig verschil.<\/p>\n
De meeste jongeren gaan naar scholen dicht bij huis. Met name de meisjes worden vaker op scholen geplaatst waarvoor ze niet ver hoeven, niet met het openbaar vervoer hoeven. Dat worden dus vaak \u2018zwarte\u2019 scholen, of Islamitische scholen die in feite ook \u2018zwarte\u2019 scholen zijn. Islamitische scholen doen het beter dan niet-Islamitische scholen, er is meer rust en discipline, er is zeker voor de meisjes meer veiligheid, maar de Islamitische scholen blijven weer wat achter bij de autochtone scholen. Met andere woorden: Islamitische scholen kunnen een pr\u00e9 zijn voor meisjes, de ouders vinden het er veilig, de meisjes zelf vinden het er vaak prettiger dan op scholen waar ze gepest en lastig gevallen kunnen worden.<\/p>\n
De meiden zitten vaak tussen twee idealen voor de toekomst. De ene is dat ze een goede opleiding af willen maken. De ouders willen vaak het beste voor hun kinderen, ook voor de meisjes. Ze gaan er van uit dat ze niet meer terug zullen gaan naar Marokko, de meiden moeten het hier ook kunnen redden. Een huwelijk kan stuk lopen, je kunt te maken hebben met werkloosheid van je man. De meiden gaan vaak graag naar school. Ze schoppen geen herrie, ze studeren hard. Ze zijn vaak de lievelingsleerlingen van de leerkrachten. Leuk toch, om zo\u2019n meisje met hoofddoek goede cijfers te kunnen geven en haar te helpen met hun emancipatie.
\nHet tweede ideaal is dat van een goed huwelijk en een leuk gezin. Om in de eigen Marokkaanse gemeenschap \u2018geslaagd\u2019 te zijn is een diploma niet voldoende. Je moet dus niet te lang wachten met trouwen en kinderen krijgen.<\/p>\n
Die twee idealen, een nieuw ideaal en een traditioneel ideaal staan met elkaar in spanning. Want het vinden van een geschikte partner wordt er niet simpeler op als je ouder wordt en hoger opgeleid bent. <\/p>\n
Hier kreeg ik allerlei associaties met het bekende dilemma van zich emanciperende vrouwen vroeger. Want ook toen was dit voor autochtone jonge vrouwen een vraag: als ik me te ver emancipeer krijg ik dan nog een leuke partner, gezien het feit dat mannen in doorsnee liever iemand hebben op wie ze teder kunnen neerkijken? Ik herinner me de kaart die ik tekende: er zitten twee vrouwen op een bankje, de ene met een baby op schoot, de ander met een studieboek. In het denkwolkje van die met het boek staat: was ik maar moeder geworden. In het denkwolkje van die met de baby staat: was ik maar niet van school afgegaan.<\/p>\n
Kortom: ook voor zich emanciperende Marokkaanse meisjes is het vinden van een balans tussen die twee idealen niet simpel. Door buitenstaanders wordt dat nog al eens aan de cultuur of nog erger, aan de islam geweten. Terwijl het niets meer en niets minder is dan de spanning die plaats vindt in elke golf vrouwenemancipatie, zogauw de vrouwen sneller gaan dan de mannen. Ze krijgen te maken, niet alleen met de arbeidsmarkt, maar ook met de \u2018markt van de partnerkeuze\u2019. En dit is volgens mij de achtergrond bij het probleem van de \u2018importhuwelijken\u2019 dat slecht begrepen wordt. Als nu zo\u2019n driekwart van de Marokkanen een partner haalt uit het land van herkomst hebben we het vooral over de mannen die in Nederland geen partner kunnen vinden onder de als veeleisend ervaren want goed opgeleide en zelfstandige meiden. <\/p>\n
Morgen tweede deel<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De keuzes van Marokkaanse meisjes Zo ligt de beeldvorming op dit moment ongeveer: Marokkaanse meiden doen het prima, het zijn de Marokkaanse jongens waar het slecht mee gaat en die bij de meiden achterblijven. Klopt dat?<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6,10],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/963"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=963"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/963\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=963"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=963"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=963"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}