{"id":9630,"date":"2008-05-30T09:44:47","date_gmt":"2008-05-30T07:44:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/05\/30\/geboorterecht\/"},"modified":"2008-05-31T08:41:40","modified_gmt":"2008-05-31T06:41:40","slug":"geboorterecht","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/05\/30\/geboorterecht\/","title":{"rendered":"Geboorterecht"},"content":{"rendered":"<p><a href='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2008\/05\/300degel.jpg' title='300degel.jpg'><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2008\/05\/300degel.jpg' alt='300degel.jpg' \/><\/a><\/p>\n<p>In Israel hebben ze het ook maar moeilijk. Een van de belangrijkste problemen, ten minste zoals Israel dat zelf ziet, is hoe ze er voor kunnen zorgen dat er voldoende joden naar Israel komen om een meerderheid in de regio te behouden. Het is geen geheim meer dat er de laatste jaren meer mensen vertrekken dan er komen, en landen waar de economische of politieke situatie zo slecht is dat de er nog wonende joden overgehaald kunnen worden naar Israel te emigreren zijn er niet meer. En die uit landen als de VS maken niet erg veel aanstalten om hun veiligheid en welvaart in te ruilen voor drie jaar dienstplicht in Israel.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nSylvain Cypel schrijft er over in zijn kritische boek <em>Walled.<\/em> Het aftellen is begonnen, zegt Avraham Burg, van wie binnenkort een boek moet verschijnen. (Over Burg, <a href=\"http:\/\/www.guardian.co.uk\/world\/2003\/sep\/15\/comment\">hier<\/a> en <a href=\"http:\/\/www.haaretz.com\/hasen\/spages\/868215.html\">hier<\/a>.) &#8220;Vraag je kinderen wie van hen er zeker van is over vijf en twintig jaar nog in Israel te wonen, en je schrikt&#8221; . In 2002 werd een enquete gehouden: 25% van de Israeli&#8217;s tussen de 18 en 29 zeiden dat ze overwogen om uit Israel te vertrekken. <\/p>\n<p>In de afgelopen zestig jaar zijn 2,5 miljoen joden naar Israel getrokken, en ongeveer een miljoen zijn weer vertrokken. De cijfers zijn niet precies, want er zijn veel Israeli&#8217;s die in het buitenland verblijven waarvan niet duidelijk is of ze nog terug zullen komen. Dat geldt ook voor de kinderen van de meeste Israelische leiders, bleek uit een artikel in 2002, <em>The parents are running the country, the children are overseas.<\/em> Rabins zoon woont in Washington. De kleinkinderen van Begin zijn vertrokken. Baraks dochter woont met haar man in New York. De kleinzoon van Ben Goerion is hoteleigenaar in New York, en zo gaat het door: een groot deel van de kinderen van parlementsleden en militairen zijn weg. &#8220;Het grote gevaar&#8221;, zei schrijver David Grossman, &#8220;is niet het terrorisme, dat kunnen we wel aan. Maar dat onze kinderen niet meer zien hoe ze hier een normaal leven kunnen leiden. Ga maar eens kijken bij het Poolse consulaat&#8221;, zei Grossman, &#8220;daar zie je mensen in de rij staan voor een Europees paspoort&#8221;. Voor zijn eigen zoon was dat te laat, die sneuvelde in Libanon. <\/p>\n<p>Israel doet zijn best om jonge joodse Amerikanen over te halen in Israel te komen leven. Een manier om dat te doen is het programma <em>Birthrigh<\/em>t, waarmee jongeren een tiendaagse reis door Israel krijgen aangeboden, gratis. Er hebben al 160.000 jonge joodse Amerikanen van gebruik gemaakt, en deze zomer moeten er nog 60.000 komen. &#8220;De agenda is duidelijk: trouw joods, kom naar Israel en maak joodse babies&#8221;, zegt een van de deelnemers. Want een van de problemen is dat alleen joden naar Israel mogen komen en dat je alleen joods bent als je moeder dat is. Een joodse man die met een niet-joodse vrouw trouwt maakt geen joodse babies. Door de halacha, de joodse wet, &#8216;verdwijnen&#8217; er dus veel joden als het ware uit het bestand. Ook, overigens, als joodse vrouwen met niet-joodse mannen trouwen en er &#8216;niets meer aan doen&#8217; &#8211; hun kinderen zijn halachisch wel joods, maar de vraag is in welke mate dat voor henzelf nog relevant is, zeker als zijzelf op hun beurt ook weer niet-joods trouwen.<\/p>\n<p>Nogal wat deelnemers klagen er over dat ze weliswaar een leuk gratis reisje hebben gekregen, maar dat de informatie die ze krijgen nogal eenzijdig en propagandistisch is. Ondanks de gigantische bedragen die er met dit programma, en met andere, zijn gemoeid loopt het nog niet storm met de jonge Amerikanen die er ook echt willen gaan wonen. <\/p>\n<p>Wat sommige joodse Amerikanen er niet van weerhoudt om het programma financieel te steunen: miljardair Sheldon Adelson heeft vorig jaar 60 miljoen dollar toegezegd &#8211; want het reisje kost zo&#8217;n 2500 dollar per persoon. Het resultaat van de reisjes is niet alleen hoeveel er besluiten naar Israel te emigreren, maar dat iedereen die terugkomt een zionist is geworden, wordt er gezegd. En die zijn nodig, want de Amerikaanse joden die zelf liever in de VS blijven wonen zijn wel een heel belangrijke bron van inkomsten &#8211; en zijn bovendien bereid om druk uit te oefenen op Amerikaanse politici om Israel blind te blijven steunen. Zoals de grap luidt die ik hier al vaker heb gemaakt: een zionist is een jood die een andere jood betaalt om in Israel te wonen.<\/p>\n<p>Er is overigens ook een ander programma, dat heet <em>Birthright Unplugged<\/em>, en organiseert reisjes naar de Westoever om ook de andere kant te laten zien. De helft van hun deelnemers deden al eerder zo&#8217;n zionistisch Israelreisje, waarbij uiteraard geen Palestijnse stem te horen is. <a href=\"http:\/\/www.birthrightunplugged.org\/\">Hier<\/a>. <\/p>\n<p>Bron: Haaretz, <a href=\"http:\/\/www.haaretz.com\/hasen\/spages\/987977.html\">hier<\/a> en hier. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>In Israel hebben ze het ook maar moeilijk. Een van de belangrijkste problemen, ten minste zoals Israel dat zelf ziet, is hoe ze er voor kunnen zorgen dat er voldoende joden naar Israel komen om een meerderheid in de regio &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/05\/30\/geboorterecht\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9630"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9630"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9630\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9630"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9630"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9630"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}