{"id":98644,"date":"2013-09-29T08:49:02","date_gmt":"2013-09-29T06:49:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2013\/09\/29\/"},"modified":"2013-10-19T10:53:40","modified_gmt":"2013-10-19T08:53:40","slug":"er-is-een-land-waar-mensen-willen-wonen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2013\/09\/29\/er-is-een-land-waar-mensen-willen-wonen\/","title":{"rendered":"Er is een land waar mensen willen wonen"},"content":{"rendered":"<p><code> <iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"\/\/www.youtube.com\/embed\/CiCWBAZHP2k\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe> <\/code><\/p>\n<p>Destijds was ik niet zo onder de indruk van dit lied waarvan de tekst van Joke Smit was: &#8216;Er is een land waar vrouwen willen wonen&#8217;. Ik vond het wel erg lief, weinig radicaal, utopisch, zo braaf sociaal-democratisch. Joke Smit was zo iemand die geloofde dat het nog helemaal goed kon komen tussen vrouwen en mannen, en ook tussen vrouwen onderling. Want uiteraard was er nooit maar \u00e9\u00e9n soort feminisme, er waren er vele, ook toen al.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nZij dacht steeds maar dat al die verschillende vrouwen een eenheid moesten vormen, met z&#8217;n allen achter \u00e9\u00e9n doel. Dat symboliseerde ze ook in haar wens dat haar kist gedragen zou worden door vrouwen van verschillende stromingen en partijen. Omdat ze ook iemand was die alles tot in de puntjes geregeld wilde hebben kreeg een aantal van die vrouwen, ik was er een, een dringende uitnodiging om nog voor ze dood zou zijn &#8211; het ging nog maar een paar dagen duren &#8211; onze bereidheid aan haar te laten weten om haar gezamenlijk in haar kist naar haar graf te dragen. Ik zei ja. Anneke van Baalen, weet ik nog, die van de radicale feministen, zei nee. Die had niet alleen een ernstige hekel aan mannen, maar ook aan alle vrouwen die niet dachten zoals zij. <\/p>\n<p>Pas bij een bijeenkomst van Tenk over feminisme en links, kwam die tekst van Joke Smit weer boven tafel. Lees eens: het derde couplet, over mannen, is zo interessant omdat Smit toen al zag wat ons &#8216;gendersysteem&#8217; ook mannen kost, en hoe ze nadacht over mannen als bondgenoten. Maar ook haar laatste couplet leest in deze tijden als helderziend: tijden waarin jongeren worden genegeerd, zwakken geen respect krijgen, vreemdelingen worden gekleineerd, waar mensen ten onder gaan en saamhorigheid ver te zoeken is. Ik lees het nu als een programma waarin de belangrijkste elementen van waar we heen willen in zijn verweven, waarin het niet alleen gaat over vrouwen, een utopia dat haalbaar is. <\/p>\n<p>Hier de tekst: <\/p>\n<p>Er is een land waar vrouwen willen wonen<br \/>\n(liedtekst Joke Smit, 1981; muziek Ruud Bos)<\/p>\n<p>Er is een land waar vrouwen willen wonen<br \/>\nWaar vrouw-zijn niet betekent: tweederangs en bang en klein<br \/>\nWaar vrouwen niet om mannen concurreren<br \/>\nMaar zusters en gelieven kunnen zijn<br \/>\nWaar rimpels niet de eenzaamheid voorspellen<br \/>\nMaar paspoort zijn naar wijsheid, aanzien, &#8217;s werelds raadsvrouw zijn<br \/>\nWaar jonge vrouwen dus een leven voorbereiden<br \/>\nWaarin zij veertig, zestig, tachtig zullen zijn<\/p>\n<p>Er is een land waar vrouwen willen wonen<br \/>\nWaar onrecht niet als een natuurgegeven wordt beschouwd<br \/>\nWaar dienstbaarheid niet toevalt aan \u00e9\u00e9n sekse<br \/>\nEn niet vanzelf een man de leiding houdt<br \/>\nWaar moeder niet hetzelfde is als huisvrouw<br \/>\nWaar steeds opnieuw wordt nagegaan wie zwak zijn en wie sterk<br \/>\nWaar allen zorgen voor wie hulp behoeven<br \/>\nEn &#8217;t brood verdienen met maar vijf uur werk<\/p>\n<p>Er is een land waar mannen willen wonen<br \/>\nWaar jongens van de plicht tot flink en stoer doen zijn bevrijd<br \/>\nWaar niemand wint ten koste van een ander<br \/>\nEn man-zijn ook betekent: zorgzaamheid<br \/>\nWaar angst en rouw niet weggemoffeld worden<br \/>\nWaar mannen zonder baan niet denken dat ze minder zijn<br \/>\nWaar vrouw en man elkaar niet hoeven haten<br \/>\nMaar eindelijk bondgenoten kunnen zijn<\/p>\n<p>Er is een land waar mensen willen wonen<br \/>\nWaar jong zijn niet betekent dat je steeds wordt genegeerd<br \/>\nWaar zwakken met respect benaderd worden<br \/>\nEn vreemdelingen niet meer gekleineerd<br \/>\nWaarin geweld door niemand meer geduld wordt<br \/>\nWaar allen kunnen troosten als een mens ten onder gaat<br \/>\nDat is het land waar mensen willen wonen<br \/>\nHet land waar de saamhorigheid bestaat<\/p>\n<p>Het lied werd vaak (en ook hierboven) gezongen door Cobi Schreijer, de volkszangeres van de vrouwenbeweging. <\/p>\n<p>Meer over hoe ik dacht over Joke Smit, <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/10\/04\/joke-smit-1\/\">hier<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Destijds was ik niet zo onder de indruk van dit lied waarvan de tekst van Joke Smit was: &#8216;Er is een land waar vrouwen willen wonen&#8217;. Ik vond het wel erg lief, weinig radicaal, utopisch, zo braaf sociaal-democratisch. Joke Smit &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2013\/09\/29\/er-is-een-land-waar-mensen-willen-wonen\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[10],"tags":[154,166],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/98644"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=98644"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/98644\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":98647,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/98644\/revisions\/98647"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=98644"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=98644"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=98644"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}