{"id":9959,"date":"2008-07-05T08:57:18","date_gmt":"2008-07-05T06:57:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/07\/05\/groeten-uit-parijs-2\/"},"modified":"2008-07-05T19:55:01","modified_gmt":"2008-07-05T17:55:01","slug":"groeten-uit-parijs-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/07\/05\/groeten-uit-parijs-2\/","title":{"rendered":"Groeten uit Parijs (2)"},"content":{"rendered":"<p>Ik ben weer thuis.<br \/>\nHet was een beetje een plichtnummer, de conferentie van het Netwerk van Parlementaire Commissies voor Gelijke rechten voor Vrouwen en Mannen in de EU (NCEO). Nuttig, want het blijft nodig om aandacht te houden voor structurele ongelijkheid, in beloning, in kansen om hogerop te komen voor vrouwen, in evenredige vertegenwoordiging in de politiek en andere plekken waar beslissingen worden genomen, maar voorspelbaar saai. Want allemaal al honderd keer gezegd. En een vergaderstructuur waarbij vooral gegarandeerd was dat er nauwelijks discussie plaats kon vinden. En met aanwezige politieke functionarissen waarvan maar weinigen werkelijk uit de grass-roots beweging zelf afkomstig waren. Veel breedsprakige inleidingen door hooggeplaatste Franse dames en heren, en wie vanuit de door de verschillende landen afkomstig delegaties de behoefte had om ook wat te zeggen, moest dat &#8217;s ochtends vroeg, om 10 uur, nog voor we een van de inleidingen gehoord hadden al melden en kreeg dan vijf minuten. Dus worstelden de vertegenwoordigers van Cyprus en Litauen zich door een van te voren opgeschreven betoogje over hoe het er in hun land voorstond.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nNatuurlijk is het nuttig, dat vooral de landen waar het met de emancipatie nog niet zo ver is een steuntje in de rug krijgen omdat geen regering een al te slecht figuur wil slaan in de statistieken. Maar wat me vooral opviel is een groot geloof in het idee dat emancipatie en gelijke rechten van boven af, met wetgeving en Europese afspraken te regelen zou zijn. Wij weten dat dat wel ondersteunend kan zijn, maar zonder breed draagvlak in de bevolking zelf niet gaat werken. Zo hadden we even iets wat op een gesprek ging lijken met de Zweedse delegatie die heel terecht opmerkte dat je nooit gelijkheid voor vrouwen krijgt (afgemeten aan arbeidsparticipatie en economische zelfstandigheid) wanneer mannen niet meer aan de zorg voor de kinderen gaan doen. En hoe krijg je dat voor elkaar. <em>Verplicht<\/em> thuisblijven na de bevalling? De zweden vonden ook dat je meer vliegen vangt met honing. Maar tijd om het daar nog eens uitgebreider over te hebben was er niet. Mies Westerveld (PvdA, senaat) die met mij samen Nederland zat te vertegenwoordigen, mengde zich nog even in de discussie toen het over quota regelingen ging: de verplichting om een afgesproken aantal vrouwen in de top, in partijen, op te nemen. Hadden ze net bij de PvdA gehad, werkt niet. En is ook niet zo democratisch, want tenslotte wil de bevolking zelf, of de achterban, iets te zeggen hebben over wie ze geschikt vinden. <\/p>\n<p>De enige bij wie ik weer helemaal rechtop ging zitten was Gisele Halimi, want die ken ik nog van vroeger, uit de vrouwenbeweging, en je merkte het meteen aan haar speech. Dar was nog enige hartstocht te bespeuren, en veel ervaring. Ze had het over geweld, over slachtoffers, maar dat we ons ook bezig moeten houden met de daders, want die komen weer uit de gevangenis en wat dan? Exact de reis door het denken die ik ook heb afgelegd. Compensatie voor saaie uren was er ook, want de Fransen hadden zich uitgesloofd voor de delegaties, een deftig diner, en nog deftiger lunch, champagne, kroonluchters, hun mooiste zalen van hun schitterendste paleizen met uitzicht op de prachtige franse parken met fonteinen. En ik bedacht me hoe ver we waren gekomen, van die kraakpanden van veertig jaar geleden voor de eerste vrouwenhuizen en Blijf-van-m&#8217;n-lijf huizen, naar deze hooggeplaatste deftigheid en al die hotemetoten die nu vinden wat wij destijds vonden &#8211; we hebben veel gewonnen, maar zijn onderweg ook heel wat kwijt geraakt. Het contact met een beweging die echt voortkwam uit de vrouwen zelf. De enige grote opwinding in dit nette gezelschap: Ingrid Betancourt was eindelijk vrij, en op de tv in mijn hotelkamer werden de ontroerende beelden eindeloos herhaald. <\/p>\n<p>Maar aangezien ik er toch was, en lang niet meer in Parijs geweest, deed ik mezelf een latere trein terug cadeau, en nog een dagje stappen. Lopen door de Marais, de voedselhal van La Fayette, even naar Shakespeare &#038; Company, toch maar weer een boek gekocht, al heb ik thuis al een boek, even naar binnen bij een papeterie, hoewel de pc al veel van die kaartjes, boekjes, bloknotes waar ik vroeger verslaafd aan was overbodig heeft gemaakt, en op het terras achter een citron press\u00e9 en later achter een glaasje sancerre naar mensen kijken. Hapje bij Terminus. En met boek de trein weer in naar huis. Het rook al erg naar vakantie. Nog \u00e9\u00e9n sessie in de EK voor het reces. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ik ben weer thuis. Het was een beetje een plichtnummer, de conferentie van het Netwerk van Parlementaire Commissies voor Gelijke rechten voor Vrouwen en Mannen in de EU (NCEO). Nuttig, want het blijft nodig om aandacht te houden voor structurele &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2008\/07\/05\/groeten-uit-parijs-2\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[10],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9959"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9959"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9959\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9959"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9959"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9959"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}