Dagboek 16 november 2005

Dat was weer een dag Den Haag. Vind mijn collega’s in de krantenkamer, want dat hoort bij het werk. Veel kranten lezen. Ik krijg er tegenwoordig thuis vier.



Werkgroep buitenland. Agenda afgewerkt. We zijn een klein land en hebben dus veel buitenland. Pakistan. Roemenie. Kruisraketten en defensiebegroting. WTOtop in Hong Kong. Bezoek aan Mali. Globaliseringsfonds. Atoompolitiek van Iran. De Palestinanota gaat in januari in het partijbestuur besproken worden. Het bezoek van de Tunesiers. Afghanistan. De Lissabonagenda. De Papoea’s. Reis om de wereld in anderhalf uur.

Naar de overzijde. De plenaire in de Eerste Kamer. Stemmen. Tineke d’r naam onder een motie die nu eens wordt aangenomen. Maken we niet veel mee. Ik hoef vandaag niet te spreken, Ronald wel. Tiny zit in Kopenhagen vanwege de NAVO. Volgende week doet hij de Algemene Beschouwingen. Wij moeten nog commentaar leveren op zijn concept. Ik wil graag dat hij wat meer gaat zeggen over het beleid van Verdonk en de vluchtelingen. Commissie Sociale Zaken. Een paar hamerstukken. Commissie Binnenland, waar ik eigenlijk niet hoor maar even ben toegevoegd omdat ik de Rotterdamwet ga behandelen. We zijn voor spreiding, in de huisvesting, maar niet om de kansarmen nog minder kansen te geven. Wordt een belangrijk debat, ook voor de meningsvorming binnen de partij over het grotestedenbeleid en hoe je gettovorming kunt tegen gaan zonder de kansarmen nog verder buiten te sluiten. Ik lever mijn vragen voor de minister in en vraag aan Margreet van de PvdA of ze mij haar stuk alvast op kan sturen, ook zij vindt het een belangrijke wet – kijken of we op een lijn zitten en samen op kunnen treden.

Ik ben erg voor samenwerking. Hoewel dat ook niet altijd makkelijk is. Volg met grote verbazing de nieuwe gedachten van Femke Halsema, eerst over die links-liberale individualisering, en nu de nota over arbeid – en snap het niet. De WW nog verder verkorten? Omdat de mensen aan het werk moeten? Is ze nu nog geuzer dan De Geus? Denkt ze echt dat er meer mensen aan het werk komen als je de uitkeringen maar verder omlaag schroeft? En als mensen makkelijker ontslagen worden? Is het toeval dat de werkgevers spontaan achter haar ideeen staan en de vakbonden niet? Ik zal er nog op moeten studeren want eerlijk gezegd snap ik niet waar ze heen wil. Wat zijn jullie nou toch aan het doen, jongens, vraag ik aan mijn collega’s van Groen Links in de groene bankjes naast me. Het is nog maar een discussiestuk, zeggen ze, maar erg gelukkig kijken ze niet.

En dan dat gerommel in Rotterdam. PvdA lijsttrekker Van Heemst zegt dat de uitspraken van Pastors niet zo erg zijn, had hij zelf ook kunnen zeggen zegt hij, en wordt uiteraard weer terug gefloten. Ik snap wel dat de linkse partijen bang zijn om te veel te verliezen aan de Leefbaarders die met simpele slogans makkelijk in spelen op de angsten van burgers, maar dat betekent toch niet dat je daar een knieval voor moet maken? Ook al geen mooie beurt voor links.

Vraag me even af, zoals wel vaker, of ik wel geschikt ben voor de politiek. Dipje. Gaat ook weer over.

Rotteberaad. We verzamelen in het restaurant van de Tweede Kamer. Vraag Theo Cornelissen die midden in het Rotterdamse strijdperk staat of hij nog leeft. Theo blijft laconiek. Heftige discussies. Onze denkgroep wil dat de SP er ook, en meer, is voor migranten en daar moeten we nog wel wat voor doen. Maar we hebben de tijd niet mee, nu links juist zo bang is om de aanhang onder de ontevreden autochtonen in de oude wijken te verliezen. Het zou alletwee moeten kunnen: een partij zijn voor alle mensen aan de onderkant van de maatschappij, dus zowel de migranten als de autochtonen, maar gaat dat lukken? Ik vind het zorgelijk. We praten na in de kroeg. Behnam praat me moed in. Volhouden, lange adem. We hebben onze dipjes gelukkig om beurten.

Thuis, voor ik met een paar paracetamolletjes tegen de opkomende spanningshoofdpijn het bed in duik, nog even langs mijn weblog. Veel felle reacties over mijn stukje over Gretta Duisenberg, mensen die het nodig vinden om haar bij te vallen. Zie dat er weer lustig door elkaar wordt gehaald wat ik nu juist probeerde te onderscheiden: dat we opkomen voor de Palestijnse zaak, en dat ik geen verschil van mening heb over het doel staat buiten kijf, maar we hebben wel erg veel verschil van mening over de manier waarop je dat moet doen. En vind dat Gretta de zaak opnieuw niet gediend heeft met haar uitspraken. Ik lees mijn eigen stukje nog eens over. Moet ik nog iets bijstellen, rechtzetten, uitleggen, terugnemen? Ik geloof het niet. Daar staat echt wat ik meen. Ik wacht nog wat reacties af en dan zal ik er nog eens op terugkomen en dan hoop ik dat we ook dit weer achter ons kunnen laten en door kunnen gaan met ons werk.

In ieder geval een klein beetje goed nieuws: als alles gaat zoals het moet gaan is de grensovergang Rafah tussen Gaza en Egypte binnenkort weer open, alhamdullilah. Misschien gaat het ons dan eindelijk lukken om onze Palestijnse collega’s weer eens uit die gevangenis te krijgen zodat ze hier kunnen bijscholen, contacten onderhouden, met donororganisaties praten, we weer gewoon kunnen samenwerken en zij hier even op adem kunnen komen. Al twee jaar lang doen we ons best om visa voor ze te veroveren, vergunningen, en tot nu toe mislukte het elke keer. Wie weet. We kunnen best een beetje goed nieuws gebruiken.

5 gedachten over “Dagboek 16 november 2005

  1. Anja,

    Ook ik heb erg veel moeite met dat stuk van Groen Links. Ik ben er nog niet over uit: mijn eerste reactie was SLECHT, maar toen ik de uitleg van Halsema in een interview in de Volkskrant las, dacht ik dat er wel wat in zou zitten, en nu zijn die twee gedachten constant met elkaar in conflict. Als het om arbeid en sociale zekerheid gaat, ben ik zeker geen expert – dus ik hoop dat iemand mij dit haarfijn kan uitleggen.

  2. We gaan samen zitten wachten op iemand die ons dat haarfijn uit kan leggen, Jan. Nou, niet helemaal afwachten, ik ga me er zelf wel verder in verdiepen en volg ook de discussie binnen Groen Links. Wat je in ieder geval kunt constateren is dat het niet erg duidelijk is en veel verwarring oproept.

  3. Volgens mij ben je juist wel geschikt voor de poltiek, Anja. Want mensen met een goed onderbouwde, consequente (linkse) visie zijn er veel te weinig in Den Haag. En mensen die het in de eerste plaats gaat om de eigen positie en zekerheid zijn er veel te veel in Den haag. Dat je niet mee wil doen aan opportunistisch gedraai, populariteitsgewin en populistische grootspraak siert je alleen maar en houdt je bij de les. Dat soort politieke spelletjes helpt de mensen, voor wie ook jij staat, immers niet verder. Dus: hold on, be strong! Heel veel mensen hebben vertrouwen in je en staan achter jou!

  4. Van de week zag ik de Rotterdamse PvdA-lijsttrekker Peter van Heemst bij Barend & Van Dorp bij het één van zijn eerste publieke optredens. Hij kwam verantwoording afleggen voor zijn uitspraken over Patsors. Hij tetterde door de woorden van Pastors en ik weet niet hoeveel maal hij schreeuwde dat Pastors zijn koffers maar moest pakken. Ook zat hij zich ongegeneerd vol te eten aan nootjes. Ik hoop niet dat dit gedrag in het klein bepalend is voor wat ons straks in de Rotterdamse politiek te wachten staat. Eén van de gasten, Khalid Boudou, moest de heer Van Heemst zelfs fijntjes vragen of hij ook wat nootjes mocht. Lekker socialistisch zeg, alles voor jezelf houden. Ik zag onbeleefd, a-sociaal, en inhalig gedrag. Peter van Heemst heeft voor mij zijn geloofwaardigheid verloren. Mijn stem krijgt hij niet om mijn stad te besturen.

  5. Hoi Anja,
    Ik merk dat ik achter loop met alle nieuws. Hoe komt het dat Palestijnse collega’s in de gevangenis zitten en waarom?
    En waarom duurt het zo lang om een visa te kunnen regelen voor je Palestijnse collega’s? Ik snap het niet hoedat het er hier aan toe gaat. Zijn ze dan zo streng geworden met visa aanvragen?
    Ik volg het nieuws zelden en heb ook geen krant in huis. Ik kijk wel eens in een krant maar dan via internet.

    Hoe gaat het nu met je spanningshoofdpijn Anja? Je had het erg druk vanmorgen. Ik zelf zou er ook een dip van krijgen als ik lees hoeveel je moest doen. Ik hoop dat je goed kan uitrusten.

Reacties zijn gesloten.