Anja Meulenbelt

Anja Meulenbelt
:: Weblog

dinsdag 18 oktober 2011

En die aan de andere kant

Categorie: Palestina/Israël om 18.02 uur



Hier.

9 reacties

  1. Vandaag was ik in Ramallah. Ik ben eerst naar Ofer/Beitunia gegaan, waar de gevangenen met bussen binnen zouden komen. Toen ik daar aankwam, om ongeveer 10 uur, was het al een lawaai van jewelste. Veel mensen, families van gevangenen die vol verwachting aan het wachten waren. Veel vlaggen, muziek. We hadden al gehoord dat Gilad Shalit in Israel was, gelukkig dacht ik, kan die jongen eindelijk naar huis.
    We hoorden dat de bussen met gevangenen Gaza binnen waren gereden, en dat de gevangenen uit Israel zelf, Um al Fahem, Wadi Ara, ook al binnen waren. Bij ons duurde het lang. Toen werd er omgeroepen dat we allemaal naar de Muqata moesten gaan( de regeringsgebouwen ), de bussen met gevangenen zouden via een ander checkpoint binnen gereden worden. Daar gingen die duizenden mensen. En er werd ook al snel traangas door het Israelische leger afgeschoten, aan de andere kant van het checkpoint. Om ons nog sneller te laten vertrekken denk ik. Toen ik een half uur later bij de Muqata aankwam, waren de bussen al binnen, Abu Mazen was zijn speech aan het houden en
    een voor een werden de gevangenen ( nu ex gevangenen) door de menigte op de schouders van het publiek naar hun familie gedragen. Wat een emotie, tranen, families die door het enthousiasme van het publiek niet bij hun zonen, dochters, vaders etc. konden komen. een jongen die ik ken, wiens zus Soemoed ook vrij zou komen, was naar haar op zoek. Hij heeft haar later gevonden,hoorde ik. Toch veel mixed feelings, veel blijven er achter, zon 40 gevangenen van de westbank zijn uitgezet naar Gaza. Hun families zijn dagen geleden al via Jordanie en Egypte naar Gaza gegaan om hun geliefden weer te zien.we hoorden dat er moeilijkheden waren en ze vandaag nog steeds Gaza niet binnen gekomen waren. De Egyptenaren deden moeilijk.Er zijn er zon 30 die gelijk huisarrest hebben, dus hun huis niet uit mogen, doen ze dat wel, dan wordn ze gelijk weer gearresteerd door Israel. Kortom veel tranen, van geluk, maar ook van frustratie. een gedenkwaardige dag.

    Comment by Trees — dinsdag 18 oktober 2011 @ 20.44

  2. Ook ik heb de beelden van beide zijden gezien. Maar wat bij mij overheerst is toch een onrustig raar gevoel. waarom zijn massamoordenaars vrijgelaten? Hoe kan het dat iemand die tig keer levenslang krijgt, en terecht, dat zo iemand onderdeel wordt van een gevangenenruil? Waarschijnlijk wordt dit voor een deel veroorzaakt door mijn onwetendheid over de details van dit slopende conflict. Maar ben ik de enige die hier moeite mee heeft?

    Comment by petra — woensdag 19 oktober 2011 @ 8.49

  3. Veel Palestijnse gevangenen zijn veroordeeld voor daden die ze niet gepleegd hebben, omdat ze zijn veroordeeld op grond van door marteling verkregen bekentenissen.
    Geen wonder dat Israel ze nu wel durft vrij te laten, zij weten namelijk heel goed dat veel van deze gevangenen alleen maar zijn veroordeeld om het Israelische publiek dat na ophitising ind hun media om veroordelingen vraagt tevreden te stellen. Zoals de 2 mannen die zijn veroordeelt voor de moord op het kolonisten gezin. Deze mannen zijn veroordeelt na wekenlange marteling terwijl overduidelijk was dat ze nooit de moorden gepleegd konden hebben. De echte daders lopen dus gewoon nog vrij rond.

    Comment by Ina — woensdag 19 oktober 2011 @ 9.14

  4. Als je alleen maar luistert naar de Israelische versie van de zaak, Petra, en niet naar de Palestijnse, en gelooft dat alle Palestijnse gevangenen ‘massamoordenaars’ zijn maar niet wil nadenken over de Israelische ‘massamoordenaars’ die nooit zijn gepakt of bestraft, ja dan is het logisch dat je er een raar gevoel bij hebt en daar ben je niet de enige in.

    Ik ben absoluut geen voorstander van aanvallen op burgers, dat weet iedereen die me kent. Ik was al helemaal erg tegen de zelfmoordaanslagen, en ik ben er zeker blij om dat de Palestijnen hebben besloten dat niet meer te doen. Maar er zijn nog ene paar dingen op te zeggen:

    Als je gaat kijken naar aanvallen op burgers zijn de Israeli’s absoluut kampioen. Niemand heeft het nu meer over het zionistische terrorisme van voor 1948, denk alleen maar aan de aanslag op het King David hotel, met vele doden tot gevolg. Of denk aan het uitmoorden van het dorp Deir Yassin, door de terreurgroepen. Of aan de politieke moorden, op Jacob Israel de Haan, bijvoorbeeld, en op Bernadotte. De mensen die dat deden, Begin was er een, worden tot op de dag van vandaag als helden gezien, en kregen hoge posten.
    Die taak werd vervolgens overgenomen door het Israelische leger, en uiteraard valt als de moorden netjes in uniform worden uitgevoerd de term terreur niet meer, en het leger is er erg goed in geworden om ons wijs te maken dat het allemaal uit zelfverdediging is als er een bom van een ton wordt gegooid op een flatgebouw waar mensen slapen, omdat ze één Palestijn om zeep willen helpen. Denk aan 1400 doden tijdens de aanval op de bevolking van Gaza, die niet eens kon vluchten, denk aan meer dan 300 dode kinderen.
    En herinner je je even de man die met een atuomatisch geweer in Hebron een moskee binnendrong en 29 biddende mannen vermoordde. Dat was ook een soort zelfmoordaanslag, die hij niet heeft overleefd. Maar zijn graf is in Israel nog steeds een bedevaartsplek.

    Kortom, Petra, als het om geweld gaat hoef je alleen maar de burgerdoden te tellen, en het plaatje ziet er al heel anders uit. Het verschil is dat Israel vrijwel nooit de eigen daders van terreur zal straffen en dat de Palestijnen uiteraard de mogelijkheid niet hebben om die op te sluiten. Anders had je overvolle Palestijnse gevangenissen, in plaats van dat die ene knul werd gepakt en vastgehouden.

    Verder kun je niet uit het oog verliezen hoe de verhoudingen liggen. Israel heeft driekwart van het land Palestina in beslag genomen, de er wonende mensen grotendeels verdreven, hun huizen en hun land gestolen, en de overgebleven kwart wordt nu ook meter voor meter geroofd. Met veel geweld tegen de er nog steeds wonende Palestijnen, het kan je moeilijk zijn ontgaan.

    Nu is de belangrijkste vraag: wat kunnen de Palestijnen doen om hun vrijheid te krijgen en in ieder geval een kwart van hun oorspronkelijke land? Verzet tegen bezetting is volgens internationaal recht legitiem, hoe moeten ze dat doen, zonder leger, opgesloten in een openluchtgevangenis, waar moeten ze heen om hun recht te halen? Wie komt voor hen op? Wie zorgt ervoor dat zij zich kunnen verdedigen tegen de bloedige aanvallen door Israel?

    Voor iedereen die zich wat langer verdiept heeft in de ‘details van het slopende conflict’ is het duidelijk dat Israel er alles aan doet om een werkelijke vredesovereenkomst met de Palestijnen af te houden. Er ligt geen enkel realistisch vredesvoorstel van de Israelische kant, wel van de Palestijnse/Arabische kant, maar Israel negeert die eenvoudig. En waarom? Omdat ze dan land op moeten geven, en met de uiterst agressieve en racistische kolonistenbeweging is dat nu al niet meer mogelijk. Ondertussen gaan ze onder onze ogen gestaag door met zoveel land te roven en zoveel ‘feiten’ te creeeren dat er ook geen oplossing in de vorm van een Palestijnse staat meer mogelijk is. En zolang ze nog steeds op de steun van de VS kunnen rekenen gaat dat ook niet veranderen.

    Dus de Palestijnen zijn in verzet, ze moeten wel. En ze mogen dat ook. Gelukkig is dat verzet ondertussen al voor negentig procent geweldloos, dat wil zeggen geweldloos vanaf de Palestijnse kant, want het Israelische leger schiet regelmatig op de demonstranten, en er gaan er heel veel opgepikt tijdens nachtelijke razzia’s de gevangenis in. Het is niet voor niets dat er nog zo’n vijfduizend vastzitten, waarvan een deel ook nog zonder proces.

    Wat landen doen als ze vrede sluiten is elkaars krijgsgevangenen vrijlaten, en daarbij niet zeuren over bloed aan de handen. Het Israelische leger druipt van het bloed, en de Israelische regeringsleiders die de aanvallen hebben ingezet op Libanon en Gaza zijn volgens alle normen die er zijn oorlogsmisdadigers. Dus als je een raar gevoel krijgt van ‘massamoordenaars’ die zijn vrijgelaten, mag je ook wel een raar gevoel krijgen van die schoongewassen en netjes geschoren moordenaars die nooit een gevangenis van binnen zullen zien.

    Comment by Anja — woensdag 19 oktober 2011 @ 9.31

  5. @Petra
    “Hoe kan het dat iemand die tig keer levenslang krijgt, en terecht, dat zo iemand onderdeel wordt van een gevangenenruil?”
    .
    Deze deal is al meerdere keren uitgesteld en er is lang onderhandeld maar toch wordt mevrouw Ahlam Tamimi onderdeel van de ruil.Waar is dan over onderhandeld vraag ik me af?
    Want duizenden ongevaarlijke politieke gevangenen blijven vastzitten…Deze mevrouw Tamimi was gisteren in 1vandaag en p&w te zien en het staat buiten kijf dat ze volslagen gestoord is en een gevaar voor zowel de palestijnen als de joden.Gekken heb je overal en daar moet je voorzichtig mee omgaan.
    Maar ik ben bang dat ze juist onderdeel van de deal is omdát ze volslagen gestoord is. Netanyahu heeft namelijk op een geniale doch verwerpelijke manier deze mevrouw tot vertegenwoordiger gemaakt van alle palestijnse gevangen,sterker nog tot vertegenwoordiger van alle palestijnen.
    Deze “winst” aan “propaganda” weegt voor Netanyahu blijkbaar zwaarder dan het gevaar voor de samenleving.Hij had ook kunnen beslissen 4000 politieke gevangenen vrij te laten maar de echte zware jongens vast te laten zitten. Maar hij wist dat die optie veel negatieve publiciteit voor israel zou opleveren want het meerendeel zit onschuldig vast.
    Ik ben overigens benieuwd welk addertje er nog onder het gras zit want de andere helft (waaronder kinderen) komt pas over twee maanden vrij meen ik…
    Ook de mevrouw van p&w is nog niet vrij en zal waarschijnlijk ook helemaal niet vrij komen(gelukkig maar). Intussen heeft de propagandamachine wel haar werk gedaan.
    .
    Nog voor het juiste perspectief: De israelische versie van mevrouw Ahlam Tamimi heeft een baan als minister van buitenlandse zaken in het kabinet Netanyahu….

    Comment by jack — woensdag 19 oktober 2011 @ 22.34

  6. Dit las ik bij het novum-nieuws:
    “Tweehonderd gevangenen, die oorspronkelijk uit de Westoever komen, worden overgebracht naar de Gaza-strook.”
    http://buitenland.nieuws.nl/664918/hamas_laat_schalit_vrij
    .
    Volgens mij erkent Israel hiermee dat ze van gaza inderdaad een openlucht-gevangenis gemaakt heeft.Een andere verklaring kan ik niet geven voor deze actie.En tevens dat ze niet van plan zijn om daar op korte termijn verandering in te brengen.
    Sorry voor het slechte nieuws maar zo zie ik het.

    Comment by jack — donderdag 20 oktober 2011 @ 1.12

  7. Jack, ik ben het met je eens dat de media uiteraard meteen zijn gesprongen op de vrijgelaten gevangene die het meeste bijdroeg aan het vijandbeeld ‘het zijn allemaal moordenaars’. Maar het is ook niet zo dat Israel uit mocht zoeken wie ze vrij wilden laten: daar is zwaar over onderhandeld. Bij vorige vrijlatingen had Israel er namelijk een handje van om alleen de ‘lichte’ gevallen vrij te laten, of mensen die er over een maand toch al uit zouden zijn gekomen. Het is ook Hamas die juist stond op de vrijlating van de mensen die anders nooit meer de gevangenis uit zouden zijn gekomen.

    Comment by Anja — donderdag 20 oktober 2011 @ 9.43

  8. @Anja
    Als ik Hamas was zou ik de berechting eisen van tal van israelische oorlogsmisdadigers als tegenprestatie van de vrijlating van idf-soldaat.
    Daar zouden de gazanen veel meer mee opschieten.Dat brengt namelijk een discussie in Israel teweeg.En misschien dat er dan meer joden wakker worden en de staatsterreur niet langer meer pikken.
    Net zoals deze jongeren:
    http://december18th.org/

    Comment by jack — donderdag 20 oktober 2011 @ 20.46

  9. Jack schrijft: “Maar ik ben bang dat ze juist onderdeel van de deal is omdát ze volslagen gestoord is. Netanyahu heeft namelijk op een geniale doch verwerpelijke manier deze mevrouw tot vertegenwoordiger gemaakt van alle palestijnse gevangen,sterker nog tot vertegenwoordiger van alle palestijnen.

    Het ligt m.i. iets anders. De vrouw heet Ahlam Tamimi, afkomstig uit Jordanië, medeplichtig (niet hoofdschuldig) aan de zogeheten Sbarro-aanslag in 2001. Een aanslag die een reactie was op een Israelische aanslag, tien dagen eerder, in Nablus. Waarbij twee Hamas-officials om het leven kwamen, plus vier passerende Palestijnse volwassenen en twee Palestijnse kinderen. Dat feit is bij de recente berichtgeving niet vermeld.

    Tamimi werd veroordeeld tot 16 keer levenslang. Wat een straf is buiten proporties. Zij is inmiddels vrijgelaten, er zijn foto’s en verslagen van, en teruggestuurd naar Jordanië.

    Het feit dat het (al vijf jaar oude) interview met haar opnieuw in de Nederlandse media is getoond heeft naar mijn mening weinig met Israëlische regie te maken, maar vooral met het feit dat in de media-archieven van de publieke omroep weinig tot geen beelden en interviews met door Israël gedetineerde Palestijnen voorhanden zijn. Dat ligt niet aan die gevangenen zelf, maar aan de media en aan de Israëlische overheid die de media zelden toegang tot gevangenissen biedt. Dat wel toestemming werd verleend om juist Tamimi te interviewen, kan wel met opzet zijn.

    Je schrijft dat je Tamimi gestoord vindt. Ik vind dat je een verschil moet maken tussen wat wij in onze comfortzone gestoord vinden en wat anderen in oorlogsomstandigheden gestoord vinden. Ja, het plegen van aanslagen op burgers is verwerpelijk en strijdig met het internationaal recht. Vind ik ook. Dat geldt onverkort voor zowel Palestijnse jonge heethoofden als Israëlische soldaten. Maar bedenk dat zowel onderdrukte en bezette Palestijnse jongeren die geen enkel perspectief hebben, als opgefokte Israëlische jonge soldaten die evenmin een perspectief hebben omdat ze in een systeem leven dat hen dwingt misdaden tegen de menselijkheid te begaan en ze daarna als helden decoreert, door de geschiedenis tot elkaar veroordeeld zijn.

    Jij vindt het gestoord dat Ahlam Tamimi meehielp aan een zelfmoordaanslag. Mijn vriend Omar in Gaza vindt haar een held. In Israël vindt men Shalit een held. Zoals Dries van Agt in Nieuwsuur zei: ik heb er geen begrip voor, maar ik kan het verklaren. Zo voel ik dat ook.

    Israëliërs en Palestijnen zijn tot elkaar veroordeeld. De enige manier om dat te doorbreken is door als internationale gemeenschap een einde te maken aan het onrecht en gebeurtenissen direct en consequent langs de meetlat van het recht te leggen. Door Israël te dwingen een einde te maken aan de onderdrukking en door de partijen gelijkwaardig te maken.

    Die internationale gemeenschap zijn jij en ik, Jack. Want onze regering doet het niet. Als jij constateert dat alleen Tamimi gestoord was en het daarbij laat, ben je medeverantwoordelijk voor telkens nieuwe Tamimi’s die zich op hun manier zullen blijven verzetten tegen het schandelijke onrecht dat ze al een eeuw wordt aangedaan. Tel uit je winst.

    Een ander gevolg van het zwijgen van de internationale gemeenschap is dat als mensenrechten en internationaal (oorlogs)recht selectief worden toegepast, ze voor iedereen hun waarde en validiteit verliezen. Het is dus ook eigenbelang om die rechten te verdedigen en te eisen dat ze worden toegepast zonder aanziens des persoons. Want wie garandeert jou dat als wij ooit op die rechten aangewezen zijn, ze voor ons zullen gelden?

    Comment by clara legêne — zaterdag 22 oktober 2011 @ 12.35

RSS feed voor reacties op dit bericht.

Helaas, het reactieformulier is op dit moment gesloten.

73 queries. 0,192 seconds. Powered by WordPress

Creative Commons Licentie