Anja Meulenbelt

Anja Meulenbelt
:: Weblog

zondag 11 december 2011

Mustafa Tamimi zal niet voor niets zijn gestorven

Categorie: Palestina/Israël,Te Gast om 10.48 uur

Te gast: Loes de Kleijn die op dit moment in Nabi Saleh woont.

Nabi Saleh verkeert in shock; Mustafa Tamimi dood door traangasgranaat
Door L. de Kleijn

Nabi Saleh 9 December. Als gewoonlijk lopen we in een demonstratie van het dorpsplein in de richting van de natuurlijke waterbron. Zoals elke vrijdag wordt het ons opnieuw onmogelijk gemaakt om naar de bron te lopen, met traangas granaten, geluidsbommen, ‘rubberen’ kogels en op velerlei andere manieren dwingt het Israëlische leger ons om te draaien. Het lukt ze niet, een aantal dappere dorpelingen staan stug vooraan; het lijkt wel alsof de angst voor geweld bij hen ontbreekt.

Het waait hard, de traangasgranaten vliegen in de lucht en worden meegenomen door de wind; het is bijna onmogelijk om te voorspellen waar ze terecht zullen komen. Voor een uur rennen we heen en weer; soms dwingt het traangas ons terug te keren maar telkens wordt de demonstratie hervat. Tussendoor voeren we wat gesprekken. “Hoe is het met Jehad, is hij nog altijd in de gevangenis?” vroeg ik aan Manal Tamimi – een van de vertegenwoordigers van het dorp- . “Ja , maar beter daar dan hier; hier kan je het ergste verwachten’. (Ik hoor mezelf nog denken, ach wat zal er hier nou gebeuren het gaat toch al 2 jaar goed?)

Twee uur na aanvang raken ruim 6 mensen gewond, waaronder twee kinderen van 14 en 17; ze worden getroffen door ‘rubberen’ kogels, de een breekt zijn voet de ander breekt haar hand. Rond drie uur besluiten we een andere route op te gaan, wellicht dat we via de berg dichter bij de bron zouden kunnen komen. Maar ook daar staan de soldaten ons al op te wachten. Vanaf de heuvel zien we een hele stoet aan jeeps het dorp in rijden, voorop een bulldozer die de door stenen gesperde wegen schoon veegt. Er wordt besloten terug te keren om het leger het dorp uit te drijven.

Opnieuw worden we onthaald met traangas. Vooraan gooien een aantal jonge mannen stenen in de richting van de jeeps. Een daarvan is Mustafa Tamimi. Samen met een van zijn vrienden gooit hij stenen op een naar achteren rijdende jeep. Plots draaide de jeep om, Mustafa moet vast gedacht hebben dat de jeep dan toch eindelijk het dorp zou verlaten. Maar dat blijkt niet het geval.

Mustafa wordt afgevoerd in een taxi die voorbij komt rijden, op het checkpoint blijkt zijn situatie zo kritiek dat ook het leger zich ermee gaat bemoeien. Uiteindelijk wordt Mustafa met een Israëlische ambulance afgevoerd naar Beilinson, een ziekenhuis in Israël. Vier familieleden krijgen na een uur toch een vergunning om ‘Israël’ te betreden. Ondertussen gaat de demonstratie door, dat verdient Mustafa.

Met alle vrouwen en kinderen staan we vooraan in direct contact met de soldaten. Een aantal soldaten lacht als we hen vragen of ze beseffen wat ze zojuist hebben gedaan; anderen turen in de verte, ons aankijken zou hen immers herinneren dat wij mensen zijn. Rond vijf uur verlaat het leger het dorp, de demonstratie eindigt. Vol ongeloof lopen we terug naar het dorp. Wat is er gebeurd? Gaat Mustafa het overleven? Zal hij zijn oog verliezen?


Mustafa (links) en zijn drie broers

“Woensdag vertelde hij mij nog dat hij een feest zou organiseren voor zijn broer, Udai, die aanstaande donderdag zou worden vrijgelaten uit de Israëlische gevangenis. Hoe kon hij weten dat we drie dagen later zijn begrafenis zouden organiseren. Ik kan het niet bevatten.” zegt Manal als ze het nieuws hoort. Manal’s zoon van 5 jaar kan het ook niet bevatten, ook hij is in shock, “Wanneer komt Mustafa terug? Hij komt toch wel terug hè?” zegt hij huilend.

Het hele dorp verkeert in shock. Mustafa is de eerste martelaar sinds het dorp begon met haar geweldloos verzet. Er wordt van hot naar her gerend, de posters moeten worden afgedrukt, een persverklaring moet eruit, journalisten bellen om de seconde, video’s worden op het net verspreid. “Hij is te jong, hij had nog zoveel plannen. Waarom? Hij was ongewapend. Zijn familie heeft al genoeg te verduren. Waarom?” wordt er gejammerd.

De dag gaat als een waas voorbij. Het is moeilijk te beseffen; al 2 jaar bleef het bij gebroken botten. ‘Eigenlijk was het afwachten tot ook Nabi Saleh een martelaar zou kennen’ zegt Manal. In andere dorpen waar men ook vreedzaam protesteert zijn er immers ook martelaren gevallen. ‘Maar het probleem is dat het altijd kan gebeuren, vandaag of morgen, met of zonder verzet’ voegt Manal toe. Ze heeft gelijk, met of zonder gevecht, de Israëlische bezetting heeft de laatste jaren een flink aantal levens gekost aan de Palestijnse zijde.

Gaat het verzet door? ‘We zullen zeker niet stoppen met ons verzet. Nu begint het pas! Vanaf nu demonstreren we voor Mustafa, zijn dood mag niet voor niets zijn geweest’ roepen de dorpelingen luidkeels tijdens de demonstratie in Ramallah later die avond.

Mustafa Tamimi, 27 jaar, stierf in de nacht van 9 op 10 december. Vandaag, 11 december, zal hij, zoals ze dat op zijn Arabisch uitdrukken, getrouwd worden met het Palestijnse land; als martelaar zal hij worden begraven in zijn dorp Nabi Saleh.

Achtergrond:
Nabi Saleh begon haar vreedzaam verzet in december 2009 nadat de waterbron door de Israëlische kolonisten van Halamish was geannexeerd. Zowel de waterbron als de gehele heuvel waar nu Halamish – een Israëlische nederzetting – gevestigd is behoren tot het dorp Nabi Saleh. De inlijving van de bron was de vonk die leidde tot de hervatting van het verzet in het dorp. Sinds december 2009 koos het dorp voor geweldloos verzet. Elke vrijdag lopen de dorpelingen samen met Palestijnse, Israëlische en Internationale activisten ongewapend in een vreedzame mars naar de waterbron. Elke vrijdag reageert het Israëlische leger met veel geweld. Wil je meer weten over Nabi Saleh en haar verzet kijk dan op Nabi Saleh Solidarity en volg het dorp op facebook ‘nabisalehsolidarity’ en ‘tamimipress’. Zeker nu is jullie solidariteit meer dan ooit nodig.

Foto’s van hoe het gebeurde: hier.

9 reacties

  1. Als het nou Israelische slachtoffers waren door Palestijnse handen… zou ik er dan in de algemene pers over lezen… vast wel….

    Palestijnse doden en gewonden zijn bij dit soort verzet geen nieuws meer… schokkend toch.

    Bedankt voor je bijdrage Loes…

    Comment by Leo de Kam — zondag 11 december 2011 @ 17.44

  2. correctie… een kort fragment vandaag op Al Jazeera…

    Comment by Leo de Kam — zondag 11 december 2011 @ 18.24

  3. Ik herinner me een filmpje van mei dit jaar over het verzet van Nabi Saleh. Hier.

    Dit gaat toch gewoon over mensenrechten. En mensenrechten hebben toch niets te maken met politieke omstandigheden. Ik kan er met mijn verstand en mijn gevoel niet bij dat de huidige Nederlandse regering een regering die de mensenrechten zo evident schendt, zo opzichtig de hand boven het hoofd blijft houden en de vriendschap met die regering zelfs als enige noemt in het regeerakkoord. Het geeft me ook een steeds viezer gevoel over mijn eigen land.

    Comment by clara legêne — maandag 12 december 2011 @ 11.30

  4. Oh Clara…. maar Israel gaat een onderzoek doen …. zucht:

    http://www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-16136471

    Helaas weten we maar al te goed wat er met dit soort “onderzoeken”gebeurt…breeduit in de pers brengen en in de doofpot stoppen.

    Comment by Leo de Kam — maandag 12 december 2011 @ 14.09

  5. Ja Clara, een regering die er is gekomen omdat onze volksvertegenwoordigers hen in onze naam hebben aangesteld.
    Bij de volgende verkiezingen moeten de burgers maar eens goed nadenken zodat we niet opnieuw mede schuldig worden aan hetgeen er is Israel plaats vindt.
    Jij zegt: Het geeft me ook een steeds viezer gevoel over mijn eigen land.
    ‘t Is dat er nog wat mensen in dit land rondlopen die wel hun verstand gebruiken maar zo langzamerhand voel ik me niet alleen vies maar loop ik steeds weer schurft te krabben iedere keer als ik lezen moet hoe de regering weer in gebreke blijft.

    Comment by Gerrie A.van Zoelen — maandag 12 december 2011 @ 19.25

  6. De Nederlandse pers zal zoals gebruikelijk in alle toonaarden zwijgen. Maar hieronder een opiniestuk in de Israëlische krant Haaretz.
    http://www.haaretz.com/print-edition/opinion/a-courageous-palestinian-has-died-shrouded-in-stones-1.401102

    Comment by Ruben — dinsdag 13 december 2011 @ 11.51

  7. Tamimi zou over twee weken gaan trouwen, melden zijn vrienden op twitter.

    Comment by clara legêne — dinsdag 13 december 2011 @ 22.36

  8. Ja, als zijn broer zou vrijkomen uit de gevangenis, zodat ie er bij kon zijn.

    Comment by Anja — dinsdag 13 december 2011 @ 22.39

  9. Afgelopen zomer bezocht ik Nabi Saleh en sprak daar met veel bewoners. Naar aanleiding van de gewelddadige ontwikkelingen heb ik minister Rosenthal vragen gesteld die via onderstaande link zijn te vinden:

    http://harryvanbommel.sp.nl/weblog/2011/12/13/israel-doodt-met-traangasgranaat/#more-12568

    Tevens schreef ik een opiniestuk over dit onderwerp en dat vind je op http://www.sp.nl

    Comment by Harry van Bommel — woensdag 14 december 2011 @ 17.35

RSS feed voor reacties op dit bericht.

Helaas, het reactieformulier is op dit moment gesloten.

73 queries. 0,128 seconds. Powered by WordPress

Creative Commons Licentie