‘Het jawoord’ is verschenen

Ik stel voor: mijn nieuwe boek, genaamd ‘Het jawoord’.

„Wie had gedacht dat iemand nog eens de brutaliteit zou hebben om mij ten huwelijk te vragen? En wie had gedacht dat ik ja zou zeggen? Het verhaal van een grote liefde tussen een Nederlandse vrouw en een Palestijnse man. En over liefdesverdriet, toen de relatie na twaalf jaar op de klippen liep. „Gaza bracht ons bij elkaar, Gaza deed ons de das om.”

Hoe kom je eraan?

Niet via bol.com. Dit boek is niet uitgekomen bij een gewone uitgeverij, maar bij een ‘printing on demand’ uitgeverij: Boekscout.

1. Het heeft een ISBN nummer, dus je kunt het gewoon bij een boekhandel bestellen. Vertel erbij: Anja Meulenbelt, Het Jawoord. Boekscout.

2. Je kunt het direct bestellen bij www.boekscout.nl, kijk bij webwinkel, onder biografie.

3. Je kunt het bestellen bij mij. Dan maak je 20.00 euro over op rekening 676530710 tnv A H Meulenbelt, Amsterdam. (Dat is dus inclusief verzendkosten) En je vergeet niet om je postadres te vermelden! Normaal heb je het dan binnen twee werkdagen.

Wat ik het liefste heb? Dat je bij mij bestelt. Dan verdien ik er net een klein beetje extra aan.

Bestellen bij een boekhandel heeft het voordeel dat ze er dan misschien meer bestellen. En als het in de winkel ligt komt iemand anders misschien weer op het idee. Want met zo’n printing on demand uitgeverij komt het er nogal op aan dat mensen weten dat het boek bestaat.

De prijs van het boek staat wettelijk vast, ik kan geen korting geven.

Als ik een voorraadje thuis heb laat ik dat weten, dan kan ik snel leveren.

PS. Voor de huftertjes die me even een poepie willen laten ruiken, ook jullie poepie krijgt niemand te zien.

4 gedachten over “‘Het jawoord’ is verschenen

  1. Als je in een land woont van waaruit je geld over kunt maken en je een postadres hebt kan ik het sturen, Marjo. Alleen in Gaza hebben ze geen gewone postbestelling. Maar daar kom ik het brengen.

  2. Hallo Anja,

    Ik zag je in een uitzending van Het Vermoeden en er rees een vraag die ik je wilde stellen. Ik kon niet ontdekken waar ik mijn brief heen kan sturen, dus post ik hem op je website.

    Ik zag op je website dat je je ook bezig houdt met de emancipatie van de vrouwen die je tegenkomt in Gaza. Je schreef in een reactie op een commentaar op iets wat je gepost had dat je je niet ging bezig houden met de kwestie van de hoofddoeken omdat je dat een uitgemolken discussie vindt. Ik snap dat wel, omdat jij je daar blijkbaar al veel langer mee bezig hebt gehouden, maar voor mij is het niet zo eenvoudig. Ik zie de hoofddoek toch vooral als hét symbool van onderdrukking van Islamitische vrouwen. Vrouwen met hoofddoeken geven me een ongemakkelijk gevoel. Ik zou willen roepen: Doe het niet! Doe af! Je hoeft je niet zo te laten koeieneren!

    Ik vraag me echt af hoe ik daar tegenaan moet kijken. Ik weet dat het niet zo zwart-wit is. Maar in het emanciaptieproces hier in Nederland was het ‘bewustmaken’ van vrouwen een belangrijk onderdeel van de activiteiten.. Een grote groep vrouwen vond zelf helemaal niet dat er iets mis was en zij vonden dat ze er zélf voor kozen om huisvrouw te zijn in de bestaande rolpatronen. Daar waren ze blij mee, dat gaf zekerheid, zo was het nou eenmaal.
    Ik denk dan dat ik hetzelfde zie bij vrouwen die vanuit de Islam en vanuit de aanhangende culturen onderdrukt worden. Omdat het tegenargument altijd is dat ze er zélf voor kiezen om de hoofddoek te dragen. Is het niet een gebrek aan kennis en bewustzijn waardoor ze daar mee akkoord gaan of er zelfs trots op zijn?

    Ik vind het moeilijk te verteren. Als ik hoofddoeken zie, zie ik mannen die daar achter zitten, die via het geloof de vrouwen onderdrukken, net zoals dat bij de christelijke kerk gebeurde, (vroeger was het erger dan nu) en nog steeds gebeurd (kijk naar de – populaire- evangelische gemeenten).
    De discussie over boerka’s is duidelijk, dat is zó heavy dat niemand dat hier tolereert, en dan is het ook wel duidelijk vanuit welke hoek dat opgelegd wordt. Maar bij de hoofddoek is het allemaal wat genuanceerder.

    Ik zou heel graag je mening hierover horen. Het is toch iets waar we in deze tijd mee te maken hebben gekregen en dat zal alleen maar meer worden. Ik vind het moeilijk om mijn gedachten hierover te bepalen en ik hecht aan jouw mening juist omdat jij je hier al heel erg in verdiept hebt. Ik denk dat waar ik nu sta, de gedachten die ik erover heb, dat jij die ook gehad hebt.

    Alvast heel erg bedankt voor je reactie,
    Met vriendelijke groeten,

    Anja

  3. Ik heb nooit zo gedacht over hoofddoeken als jij, andere Anja, om de eenvoudige reden dat ik toen het anti-islam gedonder inclusief vele vooroordelen over moslims in Nederland begon al vele jaren in Gaza werkte, een islamitische samenleving, en ik dus vele moslima’s persoonlijk kende, met en zonder hoofddoek. Als jij net als ik meer moslimvrouwen zou kennen, in Nederland miechelt het van de buitengewoon geëmancipeerde en intelligente vrouwen met hoofddoek, dan zou jouw vooroordeel, want dat is het, allang zijn verdwenen. En op mijn weblog kom je een massa zulke vrouwen tegen.

    Met andere woorden: discriminatie en achterstelling van vrouwen bestaat, hier, in moslimlanden, ook in Gaza, maar dat zit ‘m niet in de hoofddoek.

    Je kunt over vrouwen in Gaza Het jawoord lezen. En hier heb ik nog een stukje voor je.

    Het beste.

Reacties zijn gesloten.