Waar is de solidariteit?

Op de bijeenkomst ‘Voor een hete herfst’ in de Melkweg, op 16 oktober, sprak ik ook. Dit is wat ik zei:

Waar is de solidariteit?

We weten het: we worden genaaid. Deze regering is niet alleen aan het bezuinigen, maar ze bezuinigen fout: ze pakken vooral een groot deel van de bevolking die het toch al niet breed heeft. Ze pakken het openbaar vervoer, ze pakken de mensen met uitkeringen, de mensen met een beperking, de mensen met de zwaarste beroepen die de 65 niet halen in hun baan, de gepensioneerden, de studenten en de migranten.

Als alle groepen die gedupeerd worden een vuist maakten was het morgen afgelopen met de regering Rutte, en met dat onsmakelijke gesjoemel met die gedoogpartner. Nooit meer een gedoogpartner die de ministers bij de ballen heeft, en ze behandelt, inderdaad, dank u wel voor het woord, als bedrijfspoedeltjes.

Waar is de solidariteit? Daar heb ik wat van gezien, gisteren op het Beursplein en in andere steden, daar zien we vandaag in de Melkweg voorbeelden van, maar het is nog lang niet genoeg.

Ik ben gevraagd om te spreken door het Platform Stop Racisme en Uitsluiting. Wat heeft racisme met al die foute bezuinigingen te maken? Nou dit: dat deze regering bestaat uit politici die al jaren bezig zijn om een rookgordijn op te trekken en te doen alsof het de migranten zijn die onze problemen veroorzaken. En helaas, er is een gehele autochtone volksstam die dat nog gelooft ook. Gelukkig is het nog steeds een minderheid die zo denkt, maar we hebben gezien wat er is gebeurd: de volkswoede richt zich op de mensen die het net als zij niet breed hebben, en de bonusgraaiers en villabewoners komen er makkelijk bij weg.

Dit is wat ons wijs is gemaakt: dat er sprake is van massa-immigratie en dat dat de schuld is van links. Dat is een leugen. De grote groepen gastarbeiders zijn destijds naar Nederland gehaald door het bedrijfsleven, en geen enkele regering maakte zich er druk over wat er zou gebeuren wanneer ze zouden blijven.

En nog steeds doet deze regering alsof het in landsbelang zou zijn om de immigratie tegen te gaan. Er is geen massa-immigratie, behalve dat er nu meer arbeiders uit Oost-Europa komen, alweer: niet binnengehaald door links maar door het bedrijfsleven – ze komen op het werk af dat door Nederlanders niet gedaan wordt.

Hoeveel mensen komen er tegenwoordig naar Nederland uit Turkije en Marokko, de migranten die steeds maar onder verdenking staan? Dat zijn er twee a drieduizend per jaar. En weten jullie hoeveel er weer vertrekken? Ongeveer evenveel. Dat is dus een tsunami van nul.

En moeten we daar trots op zijn, dat we in een land leven dat de mensen die we eens zo nodig hadden nu buiten de deur probeert te houden, en we zelfs het handjevol mensen dat probeert een partner over te laten komen het nog moeilijker moeten maken? Hebben zij niet net als iedereen het recht om te houden van wie ze willen en samen te leven met wie ze willen? Is er een probleem met de huwelijkspartners? Helemaal niet, het zijn er niet zoveel en bovendien zitten die binnen een paar jaar op hetzelfde niveau als hun partners. Moet minister Leers nog meer idiote maatregelen verzinnen zodat hij zijn gedoogpartner onder ogen kan komen, die heeft beloofd dat het aantal migranten met de helft moet verminderen? Moet hij dan nog maar een paar kinderen die hier al jaren wonen het land uit knikkeren om te laten zien dat hij zijn best doet? Nog meer vluchtelingen klinkeren? Nog meer hindernissen bedenken? Hoezo? Vanwege een paar groepjes lastpakken die niet last hebben van te veel islam maar van te weinig islam?

En wat doen we ondertussen met de mensen die al hier zijn, onze mensen, Nederlanders met een andere achtergrond? Integratie is voor deze regering geen issue meer, want dat kost maar geld. Het opknappen van wijken: te duur. Je best doen om het onderwijs gemengder te krijgen: kan ze niet meer schelen. Ja, inburgeren is verplicht, maar dat doen die lui maar op eigen kosten. Net als bij de vroegere regeringen die ook al niet links waren interesseert het ze geen hond wat er met de migranten en hun kinderen gebeurt die al hier zijn. Doen ze wat aan racisme waardoor jonge migrantenkinderen met een tintje en een buitenlandse naam niet aan de bak komen? Dacht ik niet. Net zomin als ze er zijn voor illegaal gemaakte vluchtelingen die het moeten hebben van de burgerinitiatieven, van artsen en advocaten die zich inzetten, van gemeentes die ongehoorzaam zijn en mensen niet op straat zet, van kerken die nog hart voor de mensen hebben. Terwijl de minister tevergeefs de EU afreist om steun te krijgen om nog meer mensen weg te werken, tegen de afspraken in. Ik moet zeggen dat dit een moment is dat ik als SP’er dankbaar ben dat we Europa hebben, want anders hield niemand deze regering tegen om van Nederland een nog vijandiger antimigrantenland te maken.

Het antimigratiebeleid dat de regering is opgelegd door een geblondeerde Indo die niet wil weten dat zijn grootouders niet van hier komen, gaat godzijdank mislukken. Maar één ding is ondertussen wel gelukt, en dat is het wantrouwen tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Nederland enorm te vergroten. We hebben ervoor gezorgd dat migranten zich hier niet meer welkom voelen, ook al zijn ze oorspronkelijk hierheen gehaald om voor ons te werken, ook al zijn ze allang in de eerste plaats gewoon burgers, ook al spreken hun kinderen beter Nederlands dan Turks of Berbers omdat ze hier zijn geboren. Ze zijn erin geslaagd om een deel van de autochtonen wijs te maken dat alles wel goed komt als we die ‘buitenlanders’ maar weg kunnen werken en buiten de deur kunnen houden. We hebben in Nederland een fiks autochtonenprobleem, dankzij Wilders en zijn hondjes in het kabinet. En dat autochtonenprobleem, de lui die vijanden zien waar ze niet zijn, is een van de redenen dat er te weinig onderlinge solidariteit is om deze regering naar huis te sturen en de werkelijke problemen aan te pakken.

Racisme, want zo noem ik de vreemdelingenhaat en islamangst, splijt de mensen die bij elkaar horen, zet goedwillende en minder goedwillende autochtonen tegen elkaar op, en zet muren tussen de Nederlanders met een verschillende afkomst. Want migranten hebben in wezen geen andere behoeften en noden dan witte Nederlanders: opleiding voor hun kinderen, werk, zorg, een behoorlijke woning, veiligheid, een band met de buurt. En ik zeg het nog een keer: hoezeer ik ook uit diepste overtuiging socialist ben, en geheel achter mijn partij sta vanwege wat ze wel doet, alle linkse partijen, ook wij, hebben het op beslissende momenten af laten weten toen de moslim-Nederlanders werden aangevallen en in de verdediging werden gedrukt. We hadden met z’n allen vierkant achter hen moeten staan.

Dat moet nu maar eens afgelopen zijn. Bij de enorme klus die ons nog te wachten staat, een klus die valt of staat met de onderlinge solidariteit, kan voor racisme geen plaats zijn.

4 gedachten over “Waar is de solidariteit?

  1. Wat een geweldig stuk heb je geschreven en voorgedragen. Prachtig en jaloersmakend verwoord. Echt petje af. En me dan ook nog tot tranen toe roeren met je woorden. Wat mijn tranen deed vloeien, zal ik uitleggen. Ik ben een bekeerling en trots op het zijn van een moslim. Met een pracht van een moslima als vriendin en nog mooier, straks als vrouw. Een prachtmens, hier geboren uit eerste generatie Marokkanen, dat al jaren te horen krijgt dat ze eigenlijk niet deugt en dat er van ‘haar soort’ teveel zijn. Dat haar cultuur en geloof verwerpelijk zijn, nee zelfs achterlijk. En ondanks dat, en alle persoonlijke ervaringen met openlijk en verhuld racisme en de onvermijdelijke schade die dit met zich meebrengt, is ze een positief mens gebleven. Dan lees ik jouw woorden, “Vanwege een paar groepjes lastpakken die niet last hebben van te veel maar van te weinig islam”, en raak je me in mijn hart omdat ik namens mijn vriendin – en met haar zoveel anderen – zwart op wit zie dat er mensen zijn die begrijpen hoe het wel zit. En die weten dat het uitgangspunt van de islam mooi is, en mensen juist wil stimuleren op het rechte pad te blijven. Dank!

  2. Dank je wel, Richard. Jij op jouw beurt, en mensen als jij, maken dat ik de moed er in hou, en dit verhaal blijf vertellen.

Reacties zijn gesloten.