Oranje-blanje-bleu

Oranje-blanje-bleu en het misverstand dat wie pro-Israel is niet fascistisch kan zijn. Te gast: Abu Pessoptimist.

Het is raar maar waar, maar in Nederland anno 2013 is het kennelijk een vraag of er iets mis is wanneer vier leden van het parlement tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen verschijnen met een sticker opgespeld van de ‘Dietse vlag’. Ik zou er niet over geschreven hebben als er niet vandaag een debatje over werd gehouden in het NOS-programma Buitenhof (Evelien Gans versus Meindert Fennema) en er na afloop niet tal van tweets blijken rond te gaan van rechtse types, waarin Evelien Gans onder meer ‘een foute jodin’ wordt genoemd.

Wat is de Dietse vlag? Dat was destijds in de 80-jarige oorlog de vlag van de Geuzen die zich verzetten tegen Spaanse overheersing. Op zich een symbool waar je je mee zou kunnen identificeren, ware het niet dat het in latere tijden een toch wat andere rol heeft gekregen. Zo was het voor de Tweede Wereldoorlog een symbool van de ‘Groot-Nederlandse gedachte’, een (ultra)rechtse beweging die een unie bepleitte tussen Vlaanderen en Nederland. Nog weer iets later werd de vlag – zie de illustratie – geannexeerd door de Nederlandse nazipartij, de NSB, die zoals bekend een Nederland en een Europa voorstond dat was gezuiverd van vreemde smetten. Lees: gezuiverd van Joden.

Anno nu is de vlag gesignaleerd op de revers van vier leden van de PVV-Kamerfractie en daarvoor al een keer op de kamer van PVV-lid Kortenoeven, toen die nog Kamerlid was. Een deel van de PVV fractie koketteert dus met een nazi-vlag. En dat gebeurt, zie het boek van PVV-‘intellectueel’ Martin Bosma, met de achterliggende gedachte dat deze vlag zou moet worden gehesen ‘op elk stukje Nederland dat van moslims is bevrijd’. Kortom: de PVV schrikt er niet voor terug om voor haar houding ten opzichte van moslims een symbool te kiezen dat destijds stond voor de verdrijving van de Joden. Toen de Joden eruit, nu de moslims eruit. Is er een duidelijker bewijs dat de PVV een totaal abject, fascistoïde, zoniet ronduit fascistisch clubje is? Onbegrijpelijk dat daarover nog maar een seconde twijfel kan bestaan bij wie dan ook.

Maar nu we het er dus toch over hebben: de discussie is natuurlijk begonnen met de demonstratie van de PVV op het Malieveld op 21 september en het feit dat ook daar die nazi-vlaggen werden rondgedragen, dat de nazi-groet werd gebracht en dat de anti-fascistische beweging Kafka in staat was daar de aanwezigheid te signaleren van ongeveer alles wat in Nederland neo-nazi en rabiaat rechts is. Voor D66 Kamerlid Alexander Pechtold was dat een reden om Wilders daar tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen in de Tweede Kamer mee te confronteren. Ik begreep dat de D66 fractie daarover had vergaderd en dat dit een welbewuste keuze was om – terwijl de PVV als een komeet stijgt in de peilingen (laatste nieuws: ze staan op 33 zetels) – de kiezers er nog eens op te wijzen wat het ware karakter is van de PVV. En gelukkig was Pechtold zo verstandig om niet alleen te wijzen op de griezels die Wilders bij zo’n demonstratie trekt (daar heeft hij immers in zekere zin niet al teveel invloed op), maar om het ook te hebben over het feit dat Wilders in het kader van de naderende Europese verkiezingen op de internationale toer is gegaan en zich daarbij verbroedert met van alles wat fout-rechts is in Europa, te weten de Oostenrijkse FPÖ, het Vlaams Belang in België, de Italiaanse Lega Nord en het Front National van Marine Le Pen in Frankrijk. Stuk voor stuk zijn dat organisaties waarin vroeger nazi-sympathisanten een onderdak vonden en vinden en waarin het antisemitische gedachtegoed door een groot deel van de aanhang (zoniet ook door de leiders) warm wordt gehouden. Dat tegen Europees rechts aanschurken en het geflikflooi met de Dietse vlag zijn natuurlijk van een heel wat griezeliger allooi dan de aanwezigheid van fascistisch rifraf bij een demonstratie.

Pechtold had dat begrepen, maar het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) kennelijk niet. Het riep, bij monde van zijn directeur Esther Voet, Wilders op afstand te nemen van de ‘nezo-nazistische elemementen’ op zijn demonstratie omdat die “een abject gedachtengoed (sic) vertegenwoordigen”. De CIDI-directeur maakte daarbij de denkfout – althans laten we hopen dat het een denkfout was – dat een partij die moslims discrimineert op een manier zoals de NSB dat destijds deed met Joden, en die aanpapt met bijna alles wat in Europa tegen het fascisme aanleunt, op zich wel respectabel zou kunnen zijn.

Het is een denkfout die meer voorkomt en die vooral wordt gevoed door het feit dat Wilders ook reuze pro-Israel is. En dat brengt me terug bij Evelien Gans. Zij haalde zich de boosheid van de rechtse twitteraars op de hals – althans daar lijkt het op – door erop te wijzen dat Israel, dat vroeger de lieveling van links was, tegenwoordig met zijn rechtse Likud-politiek en erger, ontzettend wordt gewaardeerd door rechts en ultra-rechts. En ook door haar opmerking dat antisemitisme en pro-semitisme in elkaars verlengde liggen, omdat ze beide geen onderscheid maken tussen personen, maar Joden beschouwen als een soort ondeelbaar collectief met veronderstelde daarbij behorende collectieve eigenschappen. (Prosemieten accepteren bijvoorbeeld niet dat er ook in Joodse kringen heel verschillend over dat rechtse Israel wordt gedacht. Vandaar ook dat Gans een ‘foute Jodin’ werd genoemd).

Ik zou er nog dit aan willen toevoegen: Het Menasseh ben Israel Instituut, een samenwerkingsverband van het Joods Historisch Museum en de Universiteit van Amsterdam, hield eind augustus een symposium onder de titel: ‘The Jew as Legitimation’, een treffende titel, want dat ligt in het verlengde van wat Evelien Gans bij Buitenhof beweerde. Rechtse en ultra-rechtse bewegingen zijn tegenwoordig – of ze nu een antisemitisch verleden hebben of niet – allemaal heel erg pro-Israel. Dat is deels omdat Israel geacht wordt pal te staan tegen de dreiging van een verondersteld islamitische gevaar. Maar ook – en misschien nog wel meer – omdat er in het collectieve bewustzijn sinds WO II een soort veronderstelling rondwaart dat wie pro-Israel en pro-Joods is vanzelfsprekend afstand heeft genomen van het gedachtegoed van Hitler en consorten, en daarom natuurlijk niet fascistisch kan zijn. Vandaar dat blijkbaar nog veel Joden achter Wilders aanlopen en vandaar dat het CIDI ook geen afstand neemt van de PVV, maar van de aanhang ervan. Israel (of’de Jood’) als legitimatie, het is iets dat veel mensen misleidt, als je het mij vraagt..

(Dit artikel is overgenomen van het weblog van Abu Pessoptimist) .