Karaktermoord op Dyab Abou Jahjah

Bredaklein19of-1

Eens was de Groene Amsterdammer een kritisch en links weekblad. Daar is ernstig de klad in gekomen. De Groene gaat met de tijd mee, kun je zeggen. De vraag is welke tijd. De kwestie waar het deze week over gaat is ‘de affaire Jahjah’, dat wil zeggen, de onrust die ontstaan is onder een aantal schrijvers omdat uitgeverij De Bezige Bij een contract heeft gesloten met kritische Libanees-Belgische schrijver Dyab Abu Jahjah voor een nieuw boek. Waar dat boek over gaat is niet bekend, maar de persoon Abou Jahjah is kennelijk al voldoende om mensen als het schrijversechtpaar Durlacher-De Winter de bomen in te jagen. Leon de Winter is vooral bekend als iemand die er voetstoots van uitgaat dat kritiek op Israël nergens anders op kan berusten dan op jodenhaat. En dat Abou Jahjah kritiek heeft op Israël is geen geheim.

In het artikel van Margreet Fogteloo wordt dat verwoord door Theodor Holman, die ons er aan herinnert dat Geert Lubberhuizen, de oprichter van De Bezige Bij nog in het verzet heeft gezeten (samen met onder andere mijn oom Jan Meulenbelt) en joodse kinderen de oorlog doorhielp. En die uitgeverij zou nu iemand binnenhalen die roept dat Israël vernietigd moet worden, schrijft Holman.

Dit is het eerste wat een journaliste hoort te doen: te checken of zo’n uitspraak op waarheid berust. Dat doet Fogteloo niet. Integendeel. Zelf schrijft ze: ‘dat die uitgeverij, geworteld in het verzet tegen de nazi’s, in zee gaat met iemand die openlijk antizionistisch is en – minder grijpbaar – antisemitisch’. Minder grijpbaar? Bedoelt Fogteloo dat dat niet aantoonbaar is? En mag je dat als journaliste dan wel beweren?

In het stuk laat Fogteloo een aantal Belgen aan het woord, die er kennelijk anders over denken, zo zegt Stefan Hartmans dat Abou Jahjah ‘heeft geleefd onder de bommen van Israël en familieleden heeft verloren; hij heeft het democratische recht dit aan te kaarten en zijn kant van het verhaal te vertellen.’ Andere Belgische commentatoren benadrukken dat Abou Jahjah een volwaardige stem is geworden in het Belgische debat, en dat oude beeld als ‘belichaming van de baarlijke duivel zelve’ al jaren achterhaald is. Abou Jahjah werkt als medicijn tegen radicalisering onder dolende moslimjongeren, wordt gezegd.

Allemaal niet besteed aan Fogteloo. De controverse is volgens haar vooral veroorzaakt doordat onder linkse intellectuelen ‘de joodse zaak’ niet meer populair is en het mededogen voor gediscrimineerde minderheden zich heeft verplaatst naar moslims.
Dit eerst: wat is dat, ‘de joodse zaak’? Gaat dat over antisemitisme? Ik ken niet een linkse intellectueel die antisemitisme niet serieus neemt. Of bedoelt Fogteloo met ‘de joodse zaak’ Israël, en het zionisme? Ja inderdaad, alle linkse intellectuelen die ik ken, die niet wegkijken voor de feiten, staan kritisch tegenover Israël en het zionisme. Erg radicaal hoef je daar niet eens voor te zijn: het is voldoende om onze eigen Europese normen wat betreft mensenrechten, en de gewone democratische regels dat alle burgers gelijk behandeld horen te worden, ongeacht geloof of etniciteit serieus te nemen.

Op twee punten kan Fogteloo niet om haar eigen oordelen heen: haar onvermogen om kritiek op zionisme en antisemitisme uit elkaar te halen. En dan nog de bewering, die kennelijk voor zichzelf hoort te spreken, dat joden niet meer met een keppeltje op over straat durven, terwijl moslims hun geloof nog steeds zichtbaar in de openbare ruimte uit kunnen dragen. O ja? Behalve dat ik het geheel onnodig vind om er een wedstrijdje van te maken, wat is er erger, islamofobie of antisemitisme, heeft Fogteloo de rapportage over toenemende aanvallen op moskeeën, en ook aanvallen gewoon op straat op vrouwen die zichtbaar moslim zijn over het hoofd gezien? Heeft ze het laatste onderzoek niet onder ogen gehad, waaruit bleek dat 12% van de jonge Nederlandse moslims ‘iets tegen Nederlandse joden heeft’, en tevens dat 40% van de Nederlandse jongeren iets tegen moslims heeft? Fogteloo wil de feiten niet onder ogen zien, en beweert glashard dat het een kwestie van ‘gevoeligheid’ is, die voor moslimfobie tegenwoordig groter zou zijn dan voor antisemitisme. Een analyse, een context, een verhaal over hoe het komt dat deze polarisatie is ontstaan, en wat Israël daar mee te maken heeft, hoeven we van haar niet te verwachten. Lees mijn boek, Kwart over Gaza. Ik doe dat wel.

Tegelijk doet ze mee aan een karaktermoord op Dyab Abu Jahjah volgens de geijkte methode. Je laat een aantal mensen het een en ander beweren over de man, en checkt dat niet. En dat in een blad dat eens bedoeld was voor die ‘linkse intellectuelen’ die nu kennelijk allemaal onterecht het ‘joodse vraagstuk’ hebben ingeruild voor mededogen met de moslims. Het stuk van Fogteloo is kwalijk. Heel kwalijk.

9 gedachten over “Karaktermoord op Dyab Abou Jahjah

  1. Ik ben op Margreet Fogteloo afgeknapt toen ze, kort nadat na de Fortuyn-revolte de LPF aan de macht was gekomen in Rotterdam, een interview hield met LPF-wethouder Marianne van den Anker. Zal in 2004 zijn geweest of daaromtrent, misschien iets later. Deze mevrouw hield een pleidooi voor gedwongen abortus voor zwangere Antilliaanse meisjes in Rotterdam en omgeving. Fogteloo schreef dit op en stelde dat ze het hier wel mee eens was.
    Ik heb toen overwogen naar aanleiding hiervan mijn abonnement accuut op te zeggen, maar heb dat pas later daadwerkelijk gedaan. Dat zit me nog altijd niet lekker.

  2. Dank, Anja Meulenbelt, dat je de verdediging van Dyab Aby JahJah opneemt. Hij is in Vlaanderen een belangrijke stem in het debat, en veel redelijker dan de bevooroordeelden denken.

  3. Ik zeg het maar even: mensen die hier wederom aan komen zetten met insinuaties en onbewezen beweringen komen er niet op. Geen beschuldigingen zonder dat je die waar kunt maken.

  4. Ha, Anja Vuilnisbelt en haar antisemitische dikke duim. Islamofobie bestaat niet uitgedroogde kut, die term van Khomeini of ben je nou werkelijk zo stom en dat moslims antisemieten zijn en dat zonder uitzondering, dus inclusief die hele kankerzooi van je en die gotvergeten Abu Taleb en je linkse teringvolk s je ook al ontgaan.
    Wanneer pak je een stuk touw en hang je jezelf een keer op teringwijf.

    Dat kutboek werd overigens mooi gefileerd door keesje. Je houden aan de titel kun je ook al niet. Wat een dom links wijf ben je. Je had het goed gedaan in Auschwitz als bewaakster. Kon je joden in elkaar trappen. Hoop dat het op een dag met jou gebeurd.

  5. Hierboven: ik doe er één als voorbeeld, wat je dan krijgt. Zo’n prachtig voorbeeld van ontkenning (islamofobie bestaat niet), islamofobie (alle moslims zijn antisemieten) seksisme (uitgedroogde kut), trappen naar links (links teringvolk), suggestie dat ik jodenhater zou zijn (kun je joden in elkaar trappen in Auschwitz), en pure bedreiging.

    Het is een gaaf voorbeeld van ‘Lewis Law” : “Comments on any article about feminism justify feminism.” Schrijf wat over islamofobie of beschuldigingen van antisemitisme en wat krijg je als reactie: islamofobie en beschuldigingen van antisemitisme. Meneer Freek Groenveldt hierboven heeft kennelijk niet door dat hij me weer geheel aan mijn gelijk helpt.

  6. NRC-Next heeft de Bezige `bij affaire ook opgepikt, en doet, anders dan de Groene, in ieder geval de moeite om Abu Jahjah zelf aan het woord te laten:

    „Wat ik niet begrijp is wat al die ‘schrijvers’ die de bezette racistische apartheidsstaat ‘Israël’ steunen bij een verzetsuitgeverij doen.”
    Abou Jahjah licht de tweet in een telefoongesprek toe: „De beledigingen in De Groene Amsterdammer , waarin staat dat ik ‘antizionistisch’ en – minder grijpbaar – ‘antisemitisch’ ben, zijn gratuit. Wat bedoelen ze daarmee? Zo’n tweet van mij is geen olie op het vuur. Het zijn auteurs die binnen een bepaalde niche bij de uitgeverij horen, die zelf ook niet onbesproken zijn in hun uitlatingen. Ik bedoel ermee dat het argument dat De Bezige Bij een verzetsuitgeverij is en dat daarom mijn boek niet uitgegeven zou moeten worden, onjuist is. Ik steun juist het verzet tegen de bezetting door de staat Israël. Ik ben links en ik hoor juíst voor 100 procent bij De Bezige Bij. Een uitgeverij is een bedrijf, geen politieke partij. Ze doen net alsof ze iemand van de Talibaan hebben binnengehaald.”

    Maar verder blijft het hetzelfde verhaal: Abu Jahjah zou onacceptabele uitspraken hebben gedaan (het woord zionisten gebruiken voor joden, bijvoorbeeld) maar er is niet gecheckt wat daar van waar is. Ik neem toch aan dat je zionisten zionisten mag noemen, ook als dat joden zijn, of niet?

  7. “Ik neem toch aan dat je zionisten zionisten mag noemen, ook als dat joden zijn, of niet?” Of zoals ze in het Vlaams zeggen: je moet een kat een kat noemen.

  8. Belangrijk is dat Abu Jaja niet antisemitisch is, hoop ik. dan is hij OK.
    Juist zionisme is mi nl juist antisemitism: je moet mi alles mogen zijn dus natuurlijk ook joods, zonder zoiets als recht op plaatsen op de wereldbol!!! Leve de mens waar hij ook geboren is of woont, in godsnaam!

  9. Het is geen kwestie van hopen, Els. Het is een kwestie dat je mensen geen antisemiet mag noemen tenzij je dat aan kunt tonen. En niet in de trant van ‘hij is tegen zionisme dus dan zal hij wel joden haten’, zoals nu gebeurt. En zolang als ik hem volg, lees wat hij heeft geschreven, hem meerdere keren bij felle speeches heb meegemaakt: daar was geen woord antisemitisme bij. Wel felle meningen die degenen die nog steeds vinden dat ze de daden van Israël goed moeten praten niet verdragen. En daar gaat het om.

Reacties zijn gesloten.