Laatste dag voor ik ga en ik mijn Palestijnse familie in Cairo achterlaat, wachtend op een mogelijkheid om grenspost Rafah over te komen. Die zit nog dicht. Er is sprake van dat de Europese waarnemers bij de grens zich terugtrekken wanneer Israel nu niet openstelt voor alle mensen met vergunningen die wachten.

Ik heb een schetsboek en vilststiften voor Wasim gekocht, want hij gaat Amsterdam voor me tekenen, en mijn huis met de trappen, maar niet de trap waar hij af is gevallen want dat is geen leuke trap en Josephie en die oranje kat waarvan hij de naam niet kan onthouden. En met chips op de tafel en bloemen in de keuken en zijn schoenen onder de bank en alle boeken. En Armin wil hij ook tekenen. Your son, want die vond hij aardig. En hij tekent een moskee, maar dan voor christenen, met de luidspreker aan de toren voor de man die moet roepen en een groot kruis er op en een schoorsteen waar rook uitkomt want dat hebben alle huizen in Europa en met gekleurde ramen want die heeft hij in Duitsland gezien. En hij wil weer terug naar Amsterdam als er sneeuw is, want het was wel jammer dat er alleen maar regen kwam en geen sneeuw, al heeft hij liever regen dan zon. Hij pakt groen en tekent gras. Hij wil ook een fiets tekenen, maar dat is moeilijk, want behalve de wielen weet hij niet meer hoe een fiets in elkaar zit. Zal ik dan een kameel tekenen? Of cows and sheeps. In de trein naar mister Joes zagen we sheeps. In het gras. Er was een heleboel gras. Meer dan in Gaza.

Als ik van de receptie terugkom hebben ze het hele schetsboek volgetekend. Met een brief erbij, op de laatste pagina. Heel beleefd gericht aan Ms. Anja. Ik mag het pas lezen als in ik het vliegtuig zit en daar houd ik me aan.

Dit zijn de poezen. Met nagels. Daar zie je aan dat het poezen zijn.

Dear Ms. Anja: I thank you a lot Ms. Anja because we had fun with you and with your son and cats. Please tell your son that we will miss him a lot because we loved him a lot. I think we will miss you the most when you go back to Holand. We wish that we can come back again to Holand in other time. Wasim wish when he comes back to Holand Inshala to not fall another time on the stairs.
Sincerely, Wasim and Walid