Educate yourself!

EDUCATE YOURSELF!

Leeslijst bij het webinar van Amsterdam BIJ1, Witte onschuld en verantwoordelijkheid, van 22 juli 2020

Er is inmiddels veel studiemateriaal te vinden voor witte mensen die een spoedcursus ‘wat is racisme en wat doen we er aan’ willen doen, zie vooral de uitgebreide website withuiswerk.nl
Het volgende is een beknopte en persoonlijk gekozen en toegelichte selectie door Anja Meulenbelt.
Lees verder

Seksbuddies voor singles

HET RIVM IS VOORSTANDER VAN SEKSBUDDIES VOOR SINGLES.

Eindelijk erkenning! Maanden bestookten wij single moms het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) met verontrustende berichten over alleenstaande moeders die de toegang geweigerd worden van supermarkten wanneer ze hun kinderen meenemen. Nog steeds kregen we geen antwoord hoe moeders van wie de kinderen te klein zijn om alleen thuis te laten dan wel hun boodschappen moeten doen. Maar wel ontvangen we nu de nieuwe richtlijnen voor ons seksleven.
Lees verder

Corona en alleenstaande moeders

Op een dag ging Carol naar de super met haar twee kinderen van vier en zes, en wat bleek: ze mocht er niet in. Dat wil zeggen: zij mocht er wel in, maar haar kinderen niet. Het nieuwe ‘deurbeleid’ in verband met de coronacrisis, mensen die boodschappen komen doen moeten alleen komen, en mogen hun gezin niet meenemen. Daar is in te komen, alleen, wat doe je als je een alleenstaande moeder bent? Veel moeders die het in hun eentje moeten doen hebben het al niet makkelijk, maar nu extra zwaar. De opvang is dicht, de school ook. Kinderen naar opa en oma brengen is ook al uitgesloten. Iemand vragen om even op te passen, nee die doen dat liever niet. Flink hamsteren is een oplossing, dan hoef je niet zo vaak. Maar daar moet je geld voor hebben, en dat heb je niet als je het wekelijks doen moet van 38 euro. Bestellen kun je ook niet overal, en bovendien kost dat geld waar je anders vier pakken spaghetti van kunt kopen. Kinderen in de auto laten kan niet als je geen auto hebt. Thuis laten kun je kleine kinderen niet, bovendien, het mag niet. Wat dan: je kinderen maar buiten aan de lantaarnpaal vastbinden?
Lees verder

Over de kwestie Palestina/Israël en antisemitisme

Over de kwestie Palestina/Israël en antisemitisme — van de fractie en het Amsterdamse bestuur
www.amsterdam.bij1.org 28 oktober 2019

BIJ1 gaat uit van twee grondwaarden: radicale gelijkwaardigheid en economische rechtvaardigheid. Vanuit deze grondwaarden spreekt het voor ons vanzelf dat we ons inzetten tegen antisemitisme en jodenhaat, zoals we dat ook doen tegen andere vormen van racisme, tegen stigmatisering en uitsluiting van moslims, migranten, mensen van kleur, vluchtelingen en andere groepen als lhbtq+ mensen en mensen met een beperking.

Tegelijk gelden voor ons deze grondwaarden ook als het gaat om de rechten van Palestijnen, en we vinden het horen tot onze taak om duidelijk stelling te nemen tegen de politiek van de staat Israël die deze rechten met voeten treedt.
Lees verder

Moeten moslima’s gered worden?

Nu er, met de invoering van het zogenaamde ‘boerkaverbod’ opnieuw veel te doen is over moslimvrouwen, en alle oordelen en vooroordelen over moslima’s weer langs komen, bied ik een hoofdstuk aan uit mijn boek Het verschil uit 2016, uitgegeven bij Spectrum. De vraag:

Moeten moslima’s gered worden?
Lees verder

BESTAAT ER EEN NIEUW ANTISEMITISME?

Op het omslag van De Groene (nr 24) staat het met grote stelligheid: jodenhaat is een probleem bij rechts en bij links. Margreet Fogteloo en Rosa van Gooi hebben een artikel geschreven over het ‘nieuwe antisemitisme’ en de bestrijding ervan. Wat is er nieuw aan het antisemitisme van nu? Dit is hun theorie: het nieuwe antisemitisme, onderscheidt zich van het oude doordat niet langer alle joden slecht zijn: elke kant, rechts en links, heeft zijn eigen favoriete joden. Voor links zijn alleen antizionistische joden goed, voor rechts juist de zionistische. Met deze conclusie belanden we midden in een discussie die niets oplost, maar juist opnieuw gaat zorgen voor verwarring. Het artikel is een rommeltje geworden van meningen en meninkjes, en bijzonder weinig feiten. Bijvoorbeeld al bij de bewering dat antisemitisme toeneemt. Dat hangt er onder andere van af wat je onder antisemitisme verstaat, en dat hangt weer af van welke belangen je als organisatie denkt te moeten vertegenwoordigen en welke definitie je daarbij hanteert.
Lees verder

Naar een één-staats oplossing voor Palestina/Israël

Ik volg Jeff Halper al jaren. Een kritische Israeli, de oprichter van ICAHD, Israeli Committee Against House Demolitions, houdt vol. Hij is samen met de Palestijnse Rania Madi van Badil, in Nederland, want, benadrukt hij nog een keer: het is niet aan ons om te beslissen wat goed is voor de Palestijnen, dat doen ze zelf. Maar als kritische Israeli ontwikkelt hij wel al jaren, samen met Palestijnen, een visie waar ook buitenlandse activisten die staan voor de Palestijnse zaak wat aan kunnen hebben. Dit is het punt waar het ons aan mankeert, zegt hij. We hebben geen idee van de ‘endgame’, waar willen we naar toe? Voor Israël, dat wil zeggen, voor de zionisten, is dat glashelder. Hun doel is ouder dan de staat Israël zelf: het koloniseren van zoveel mogelijk land om er een joodse staat op te vestigen. Ondanks opgetrokken rookgordijnen onder het mom van ‘vredesproces’ of zelfs de twee-staats oplossing, is er nooit een serieus plan geweest van de Israëlische kant om het land te delen of op te delen.
Lees verder

Het wordt tijd voor de ontstigmatisering van sekswerk

Ik weet het, binnen de vrouwenbeweging was het altijd al een ferme splijtzwam, of je sekswerk moest zien als de ultieme patriarchale uitbuiting van vrouwenlichamen, of dat het ook mogelijk was om het als emancipatie te zien als sekswerkers zelf het heft in handen nemen, en respect eisen voor hun keuze om als sekswerker hun geld te verdienen. Nee, zei Velvet December, zelf sekswerker aan het eind van het debat in Pakhuis de Zwijger, ‘ik verkoop mijn lichaam niet. Ik verleen een dienst’.
Lees verder

Gaza 3. Perspectief

Ik was eerst niet van plan om mee te gaan naar Gaza. Ik liet me overhalen. Mijn mede Kifaianen wisten het wel van me: dat ik er nogal doorheen zat. Na meer dan twintig jaar werken met en voor Gaza moest ik constateren dat het daar alleen maar erger was geworden. Het kwam vooral door de moedeloosheid in Gaza zelf, na de grote aanval van 2014. Voor kinderen die ouder waren dan acht al hun derde oorlog. We gingen erheen, vlak erna, en we troffen mensen aan die – ik heb er geen ander woord voor – gebroken waren. ‘We all lost our soul’ zei een jonge man, die we interviewden voor de film die we maakten, een film vol puinhopen. Platgebombardeerde flatgebouwen, scholen, ziekenhuizen. Een hele woonwijk weg.

Lees verder

Gaza 2. Overleven en verzet

Het is een voorrecht om Glenn Helberg mee te hebben, die als psychiater niet alleen kijkt naar de individuele problemen die mensen hebben, maar vooral ook naar de context, de familie waar ze vandaan komen, en ook de politieke achtergrond en hun collectieve geschiedenis. Als zwarte man, afkomstig van ‘de eilanden’ weet hij ook veel over het generatiebewijze doorgeven van de collectieve trauma’s van slavernij en kolonialisme. Hoewel wij in veel verschillen, Glenn en ik, deelt hij ook de feministische slogan waar mijn actieve leven mee begon: het persoonlijke is politiek. Het was dus een opwindende ontdekking dat we dat basale uitgangspunt ook deelden met de Palestijnse psychiaters waarmee we een afspraak hadden.
Lees verder