Anja Meulenbelt
:: Weblog

(Rouwposter van Juliano Mer Kamis in Jenin, daags na de moord)

Prachtig stuk van Amira Hass, hier.
(meer…)

Schiet toch in godsnaam geen raketten af op Israël, schrijft journaliste Amira Hass aan Hamas. Hass is de enige Israëlische journaliste die in Ramallah ging wonen om haar werk als verslaggeefster te kunnen doen. Geef die idioten niet nog meer aanleiding om een nieuwe dodelijke aanval te doen zegt ze. En laten ook degenen die terecht protesteren tegen de blokkade en de aanvallen op Gaza daar hun mond over opendoen.
(meer…)

(Mamdouh al-Aker, links)

Lees een interview van Amira Hass met Dr. Mamdouh al-Aker, een 68-jarige uroloog, gestudeerd in Cairo, deelnemer van de Palestijns-Jordaanse delegatie tijdens de Washington-Madrid onderhandelingen.
(meer…)

Natuurlijk is Israël als de dood voor de Egyptische volksopstand. En natuurlijk probeert de propagandamachine nu subtiel of minder subtiel te suggereren dat Mubarak beter is dan de ‘chaos’ van de revolutie. Israël heeft het niet zo makkelijk om dat aan ons westerlingen te verkopen, want zelf presenteren ze zich graag als ‘de enige democratie in het Midden-Oosten’, en dan wordt het wat moeilijk om uit te leggen waarom je ertegen bent als de omringende Arabische bevolking ook wel meer democratie zou willen.
(meer…)

(Amira Hass, een paar jaar geleden)

Wil je echt de alleenheerschappij van Hamas doorbreken? Open dan de grenzen van Gaza, schrijft Amira Hass. Hier. Laat de mensen weer normaal in en uit kunnen gaan, en niet alleen de kersen, scheerapparaten en een paar vrome moslims die het lukt om door de bureaucratische barrière met Egypte te komen. Doe de grenspost Erez open, en neem waar hoe de Gazanen verlangen naar een normaal leven.
(meer…)

Dit is waar: op de Westoever heb je jongeren die stenen gooien naar Israëlische auto’s, meestal die van de kolonisten. Wat ze ermee willen is duidelijk: de tot de tanden bewapende bezetter laten weten dat het verzet niet is afgelopen, en dat de Israëlische soldaten in het Palestijnse land niet welkom zijn. Het is inmiddels een vast ritueel, vol tienerachtige bravoure, ook verveling speelt een rol, net als de behoefte om hun ouders te laten weten dat zij de strijd tegen de bezetting niet opgeven.
(meer…)

Als er niet af en toe een paar Israëlische vrouwen gaan kijken op de publieke tribune van de militaire rechtbank op de Westoever, dan had journaliste Amira Hass dit verhaal niet gehoord. Dit is het eerste wat we moeten weten om het verhaal te begrijpen: de Palestijnen van de Westoever vallen onder de door Israël ingestelde rechtbank, de joodse kolonisten gewoon onder het Israëlische burgerrecht. Drie keer raden welke rechtbank de zwaarste straffen uitdeelt. (Zie hiervoor Lisa Hajjar, Courting conflict, en David Kretzmer, The occupation of justice.)
(meer…)

Alsof het in Gaza niet al rampzalig genoeg is: de regenval heeft een voor fikse overstromingen gezorgd. Maar het was niet alleen de regen: Israel heeft zonder waarschuwing een dam geopend om zelf van de wateroverlast af te zijn, waarmee een golf water naar het laagste punt in het midden van Gaza vloeide: twee dorpen onder water. Gewonden, er zijn nog mensen vermist maar goddank nog geen doden gemeld. Wel bouwland verwoest, huizen onder een laag modder, auto’s die vast kwamen te zitten, kippen dood. En natuurlijk weer opnieuw mensen dakloos. Hier.
(meer…)

(niet mijn foto)

De vertaling van een artikel dat Amira Hass schreef in januari jongstleden, vlak na de oorlog tegen Gaza. Haar ouders waren overlevenden van de concentratiekampen.
English: hier.

Gelukkig hoeven mijn ouders dit niet meer mee te maken
(meer…)

(Deze foto van Amira Hass maakte ik een paar jaar geleden. Tot mijn plezier kom ik die nu overal tegen)

English: hier. Wil je haar zelf horen spreken, klik het filmpje aan.

Amira Hass, zeer door mij bewonderd, heeft de prijs gekregen van de International Women’s Media Foundation, voor haar gehele oeuvre: de Lifetime Achievement Award.
(meer…)