Anja Meulenbelt
:: Weblog

Wat Job Cohen werkelijk denkt over de vervreemding van nu, en die in het verleden, vertelde hij, zonder inmenging en samenvatting door journalisten tijdens de Hannie Schaft Herdenking. Een verhaal dat de moeite waard is. Hannie Schaft wist nog niet waar de uitsluiting van joden toe zou leiden. Toch kwam ze al in verzet. “Zij verzette zich niet tegen moord, maar tegen sociale uitsluiting. Ze verzette zich niet tegen deportatie, maar tegen de afname van waardigheid. Tegen wat ik eerder de bezetting van de geest noemde.”
(meer…)

“Schaamteloos, tendentieus, vals, zaait blinde paniek, ongehoord dom, absolute gotspe, godvergeten brutaliteit, infamerend, walgelijk, abject.” Een paar van de oordelen over de verschrikkelijke uitspraken van Job Cohen, die de brutaliteit zou hebben gehad om te zeggen dat de moslims de nieuwe joden zijn. Of, iets uitgebreider: “dat moslims in Nederland worden buitengesloten zoals joden rond het begin van de Tweede Wereldoorlog”.
(meer…)

SPITS weet het ook zeker: Cohen heeft gezegd dat de moslims de nieuwe joden zijn. Hier. En dus kun je verwachten wat de reacties zullen zijn, er volgt weer een ommetje Cohen-bashen. (Ik had het al eerder over Elsevier. Daarin werd eens beweerd dat Cohen niets had gedaan aan het antisemitisme. Daar kwamen interessante reacties op: sommige van de reaguurdertjes vonden het enig om in naam van het antisemitisme een jood uit te kunnen schelden. Nadat ik een bloemlezing van de reacties had gepubliceerd werd de hele handel schielijk door Elsevier van het web gehaald. Hier)
Hieronder een kleine bloemlezing wat de lui denken over Cohen, tussen de gebruikelijke oordelen over moslims door. Let wel: dit is een selectie van de reacties nadat de ergste er al uit zijn ‘gejorist’.
(meer…)

Met update. Aan het eind.

Antisemitisme neemt toe in Nederland, volgens Cidi, en volgens Elsevier. (Daar zijn ook andere meningen over, zie Abu Pessoptimist, ook al van het oude volk, die vindt dat we vooral niet moeten overdrijven, hier.) En wie daar vooral schuld aan is? Drie keer raden, volgens Elsevier is dat Job Cohen. Zie hier. Komt dat even mooi uit, dan kun je in naam van de strijd tegen het antisemitisme schelden op een jood.
(meer…)

Goed idee van Clara Legêne, om eens even terug te kijken naar de denkwereld van Job Cohen (hier), nu het weer zo makkelijk lijkt om hem neer te zetten als een softe burgervader die vooral bezig geweest is al theedrinkend de boel bij elkaar te houden. In 2005 hield hij de Multatulilezing in Breda, over het vraagstuk van de verhouding meerderheid-minderheden in Nederland. Het is ook terug te vinden in de bundel Binden, ook van harte aanbevolen.
(meer…)

Burgemeester Job Cohen hield gisteren een toespraak bij de opening van het nieuwe centrum voor Islamstudie in Leiden – LUCIS.
Wat kan de wetenschap bijdragen aan wat in Nederland doorgaat voor het ‘islamdebat’ (en zo vaak geen debat is)?

Twee problemen ziet Cohen, die ik (zoals de lezers van dit weblog niet zal verrassen) geheel kan onderschrijven: er wordt te vaak en te eenzijdig gekeken naar de meest radicale en orthodoxe uitingen van de islam en te weinig naar de veel grotere groepen Nederlandse moslims die hier in Nederland geheel op hun plaats zijn. En te vaak worden reële problemen als criminaliteit, overlast of gedwongen huwelijken teruggevoerd op de islam, ook als dat in het geheel niet aan de orde is.
(meer…)

(Job Cohen)

Burgemeester Cohens boek is uit, een bundeling van zijn toespraken en artikelen.
(meer…)

(Fatima Elatik)

Door het werken aan mijn boek erg achterstallig, maar hier nog de foto’s van de jaarlijkse grote iftar in de Al Kabir Moskee, georganiseerd door Ibn Khaldoun en nog een reeks organisaties – ik was er met Anneke niet alleen te gast zoals vorig jaar, dit keer zat ik ook als deelnemer bij het debat over Islam en burgerschap, samen met Mohamed Sini die ik nog kende van de organisatie die zo heette, met Fatima Elatik, Martijn de Koning de islam-onderzoeker, Lodewijk Asscher en Fenna Ullichki als gespreksleidster.
(meer…)

Het kerstreces is weer voorbij, en behalve een eindeloze reeks uitnodigingen voor nieuwjaarsrecepties waar ik bijna nooit naar toe ga – je kunt je halve leven wel doorbrengen staande met een glas in de rechtervoorpoot – is het nu elke avond kiezen of ik ergens heen wil.
(meer…)