Zionistisch links?

(professor Zeev Sternhell)

Eens was Israel ook populair bij links, bij socialisten en sociaal-democraten. Ook ik had een romantisch beeld over de nieuwe maatschappij die daar werd geschapen, met zijn kibbutzim als experiment in egalitair en solidair samenleven. Die kibbutzim zijn al lang praktisch ter ziele, en de vraag is wat ‘links’ in Israel nog betekent, zeker nu er met minieme oppositie een flinke politieke ruk naar rechts plaatsvindt, zo rechts dat je vrijwel alleen nog kunt spreken in gradaties van rechts, ultrarechts, ultra-nationalistisch rechts en orthodox-nationalistisch rechts. Tsipi Livni, die geheel ten onrechte nog wordt gezien als een beetje van het ‘midden’ – dat naar onze verhoudingen ook al behoorlijk rechts is – kiest er nu voor om in de oppositie te gaan nu ze geen aantrekkelijke funktie aangeboden heeft gekregen in de nieuwe regering. Ze verwijt Liebermann en Netanyahu dat ze ‘Annapolis’ afwijzen, en daarmee de twee-staten-oplossing. Waarmee er een einde is gekomen aan het vredesproces. Zegt ze.
Lees verder

Ramadan is niet de vijand

IMG_3797_edited-1.jpg

Zoals voor de vaste bezoekers van dit weblog al bekend is volg ik Tariq Ramadan al jaren. Ik ben bij vele bijeenkomsten geweest, heb hem horen spreken, ken zijn boeken – anders dan Bolkestein, die met Ramadan in debat ging zonder zijn boeken te hebben gelezen. En dus afging, toen bleek dat hij zijn oordelen al klaar had op grond van een roddelkonterig boek van een tegenstander van Ramadan. Dat boek hebben mensen in andere landen al ruimschoots uit, er is al uitgebreid op gereageerd, en er bleef van de verwijten, zoals dat hij de verkeerde opa had, weinig over. Maakt niet uit, in Nederland gebeurt alles een beetje later, dus wij beginnen hier weer opnieuw. Dat wil zeggen, Krol van de Gaykrant begint, met hulp van Bolkestein opnieuw.
Lees verder

Terug uit Gaza

090325-erez-petersen.jpg

Door Erez heen. Verliep zonder moeilijkheden, Jan moest wat langer wachten dan ik, maar we waren er weer doorheen. We hadden het er nog met Jacky over, in Jeruzalem, Jacky van de theatergroep is ook een regelmatige Gaza-ganger. Eigenlijk kan je niets gebeuren in Erez, nou ja, ze kunnen je lang vasthouden en het is niet ongewoon dat ze je je vliegtuig laten missen, het kan zijn dat de grens weer eens dicht is, en dat je er niet doorkomt, maar dat is eigenlijk alles. Maar we zijn het er over eens, het is altijd een deprimerende en intimiderende ervaring, en we zien er elke keer weer tegenop. Wat de bedoeling lijkt. Zo lukt het mij nooit om me er op te verheugen om mijn geliefden en vrienden daar weer te zien, tot ik Erez achter me heb.
Lees verder

Gaza 1 april 2009

aaaagaza-18.jpg

Laatste trainingsdag. Jan gaat met de teams door op het thema van gisteren: wat doe je met angst, hoe ‘ontlaad’ je dat? Schreeuwen, bibberen, de liefdevolle aanraking van een ander mens helpt, en leren hoe je je lichaam kunt ontspannen. We doen weer simpele oefeningen. Stilte, een paar minuten je ogen dicht en alleen aandacht voor je ademhaling. Het werkt vooral, hoe dat komt weten we ook niet, als je zoiets doet in een groep, met de aandacht van iedereen. Zoals in je eentje huilen lang niet altijd oplucht, maar met liefdevolle aandacht van een ander er bij bijna altijd wel.
Lees verder

Gaza 31 maart 2009

aaaaaagazamrt09-1.jpg

Huisbezoeken. Ik heb het al zo vaak gedaan, mee met het team in het busje, je klopt ergens aan, voordeel van gehandicapten: zijn zijn altijd thuis. En dan stap je weer binnen, soms in een krot, soms in een mooi huis. Aan wat er aan de muren hangt weet je al veel, is het Arafat, hangen er foto’s van de martelaren, zijn die van Fatah of van Hamas.
Lees verder