Ik scheur. Als ik ’s ochtends in bed de kranten lees zien (meestal) alleen de poezen dat, maar als ik kranten lees in de trein zie je mensen soms kijken: er zit daar een mevrouw voortdurend de kranten in stukken te scheuren. Ik scheur uit wat ik nog ergens voor denk te kunnen gebruiken: voor de thema’s die ik behandel in de Eerste Kamer, voor wat ik wil gaan schrijven en voor wat ik kan gebruiken voor dit weblog. Vaak genoeg komen de knipsels (scheursels) terecht op wanordelijke stapels waar ik niks meer in kan vinden en die ik er om de zoveel tijd weer uitzwiep – maar het zou interessant zijn om eens te turven uit welke krant ik het meeste scheur.
Lees verder →