Wijze woorden van Tariq Ramadan.
Dankjewel, Fien.
Free speech and civic responsibility
Tariq Ramadan Tribune Media Services International, 5 februari 2006
There are three things we have to bear in mind about the controversy over the cartoons published in the European media depicting the Prophet Muhammad.
Lees verder
(Margo en Maha)
Twee vrouwen. Maha Abu Dayyeh-Shamas, van het Women’s Centre for Legal Aid and Counselling kende ik al, al jaren geleden was ze een van de eerste feministes. Ze is een christelijke Paslestijn. Ik bezocht haar een jaar of acht terug op haar kantoor in Jeruzalem, waar ze vooral bezig was met de juridische rechten van vrouwen, gevallen van eerwraak, een jonge vrouw, zwanger en ongetrouwd, die moest onderduiken.
Lees verder
Nederlandse F-16’s ingezet in Afghanistan bij de ‘cartoonrellen’. Om Noorse Navo militairen te hulp te schieten die werden belegerd door een boze menigte. De F-16’s scheerden over de menigte heen om de mensen af te schrikken, en toen dat niet hielp losten ze waarschuwingsschoten. Dat militaire machtsvertoon zal vast reuze hebben geholpen om de moslims tot bedaren te krijgen, en veel bijdragen aan het begrip voor de Nederlandse opbouwmissie daar. Want die massa mensen hebben natuurlijk meteen begrepen dat er in die F-16’s aardige Nederlanders zaten en geen rottige Amerikanen of beledigende Noren en als de nieuwe missie aankomt in Afghanistan zullen die zeker met open armen en taart worden verwelkomd.
Lees verder
By Bradley Burston, Monday, 6 February, Haaretz
One thing that all journalists know is how to hurt people.
The good ones know how to avoid it, and do, refraining from racism, steering clear of character assassinations of private individuals.
The bad ones hurt people inadvertently, through breaches of professional ethics.
Lees verder
Geen van de Palestijnen die we hebben gesproken maakte zich druk over de cartoon-affaire. Ze hebben ook wel wat anders te doen, zoals zal blijken uit de verslagen die nog volgen. En dat er allerlei minder vriendelijke meningen over moslims de ronde doen in Europa, en dat moslims wereldwijd daar niet gelukkig over zijn, dat wisten ze al. Demonstraties zijn voor hen geen nieuws.
Lees verder
(Ismail Daiq)
Mohammed Alatar, de Palestijnse Amerikaan van Palestinians for Peace and Democracy heeft ons voorgesteld aan Ismail Daiq, de directeur van PARC – de Agricultural Development Association. Toen het duidelijk was dat het niet ging lukken om onze training in Gaza nog te geven wilden we wat nuttigs doen met onze tijd. De training werd betaald door Novib, dat wil zeggen, de onkosten. Zoals meestal doen we het werk zelf onbezoldigd. PARC is een ‘partner’ van Novib. Dus een goed idee om eens te gaan kijken hoe ze er nu bijstaan, na de verkiezingen, en wat ze eventueel nodig hebben aan ondersteuning voor de toekomst. Voor onszelf goede informatie – want dit was naast de training ook mijn doel: van de Palestijnen zelf horen hoe de situatie er wat hen betreft uitziet.
Lees verder
Volle dag gisteren. We zijn naar Ramallah geweest, voor een gesprek met de trainers van PARC, een heel interessante organisatie die om te beginnen boeren organiseerde, nu ook vrouwen en jongeren. Heel principieel, van onderop beginnen. Mee geweest naar een dorp, om daar het nieuwe clubhuis voor jongeren en vrouwen te bezoeken. Veel meningen gehoord over de verkiezingen. Op zich al een avontuur, als buitenlanders door checkpoint Qalandia heen, met de Palestijnen te voet terug. Wat voor een verschil dat maakt.
Lees verder
We wachten nog steeds of we Gaza weer inkunnen en doen ondertussen wat nuttigs en informatiefs, we gaan met Abu Hassan mee op een politiek tochtje, om de situatie in en rondom Jeruzalem te zien. De muur, vooral.
De feiten zijn niet nieuw voor me, want ik doe mijn huiswerk regelmatig, maar de feiten zien is toch nog heel wat anders. Het knijpt me de keel dicht, en als we twee uur later uit het busje stappen ben ik bijna in tranen.
Lees verder
Zondag, kerkklokken, dus geen Gaza, maar Jeruzalem. We gaan niet, de training wordt uitgesteld tot maart. Er is nog te veel onrust. We gaan ons nuttig maken in Ramallah.
Lange reportage over de muur in Jeruzalem volgt.
Terug in Jeruzalem. De jongens hebben niet stilgezeten, een een heel programma bedacht voor het geval we niet meer terug kunnen naar Gaza. De connecties met Novib en UCP gebruikt, gebeld naar een paar NGO’s, we kunnen in ieder geval al enig onderzoek doen naar hoe de situatie wordt gezien, welke visie er is op de toekomst na de verkiezingen.
Lees verder