Probleempje

Aan de achterkant van dit weblog, of aan de binnenkant, hoe zeg je dat, is er van alles veranderd. Daar hebben de bezoekers in principe geen last van.

Een dingetje is wel veranderd. Voor wie wil reageren in het blokje hieronder, dat heet nu reactie in plaats van commentaar. Je reactie verschijnt even alsof het al op het weblog geplaatst is. Maar dat is het (nog) niet. Je reactie komt in ‘de wachtstand’ tot ik er naar heb gekeken en besloten of het wel of niet wordt doorgesluisd. Dat doe ik minimaal twee keer per dag, en soms vaker.

Misschien ten overvloede: je wordt geacht bij het reageren een e-mail adres te vermelden. Dat is verplicht, maar het wordt niet gepubliceerd op dit weblog en blijft voor anderen dus onzichtbaar. Ik gebruik dat wel eens als ik iemand uit wil leggen waarom een bijdrage niet wordt geplaatst, vooral als iemand nieuw is, want de veelplegers weten het ondertussen wel. Dan merk ik wel eens dat het een vals e-mailadres is. In dat geval gaat het dus vanzelf over.

Verder wil het nog niet met de foto’s. Hoe ik ook zoek in de gangen en krochten achter dit weblog, ik mis nog één deurtje. Dat komt vast wel goed als Peter en Herman zich er mee gaan bemoeien, de webmasters. Ik heb nog een smak foto’s van de Royaal Gebaar demo van dinsdag, foto’s van Nederland, niet kapot te krijgen van gisteren, nog een paar van de demonstratieve herdenking van de genocide op de Armeniërs, en vanavond neem ik waarschijnlijk alweer foto’s mee naar huis.
Peter? Herman? Help!

Aboutaleb

Aboutaleb pleit voor de ‘de-islamisering’ van het debat. “Niet de islam is het probleem, maar er zijn wel veel moslims met problemen”.
Mooi interview met wethouder Ahmed Aboutaleb in Trouw (23 april 05) , in de serie 10 geboden van Arjan Visser.

Iftar 04

Hierbij een fragment:

God is niet een grootheid die ik elke dag voor ogen heb. Het is een impliciete aanwezigheid. Ik probeer mijn spiritualiteit en mijn geloof tot uiting te brengen in de dingen die ik doe: de manier waarop ik mij verhoud tot mensen, de manier waarop ik beleid ontwikkel. Rechtvaardig, ieder zijn portie. Lees verder

Ja maar

De mensen die vaker dit weblog bezoeken weten inmiddels dat ik niet alle ingestuurde commentaren opneem. Ik beslis of ik vind dat ze wat bijdragen. Kritisch is best, maar negativiteit en oordelen zonder argumentatie komen er niet op en scheldpartijen al helemaal niet. Dat levert me uiteraard kritiek op in de trant van je wil alleen maar mensen hebben die het met je eens zijn. Dat hangt er dus van af, zou ondertussen duidelijk mogen zijn.

Beginnende met de serie moslims voor beginners wist ik wel dat het meteen raak zou zijn, want dat is het altijd zo gauw het woord moslim valt. Daar komen de oordelen. En het is niet dat daar geen zaken tussen zitten van mensen die het serieus menen of zich echt zorgen maken, het gaat er mij nu even om dat die stroom negatieve oordelen langzamerhand de omvang heeft van een epidemie. Lees verder

PS

En kijk, dan word ik op mijn wenken bediend. Heb je het over vijandbeelden, vliegen ze me meteen om de oren.

Zo gauw ik iets schrijf over moslims in Nederland, of over de islam kan ik er op rekenen dat er negatieve reacties komen, sommige in de trant van ‘rooie stinktrut met je schapenneukers’ waarbij me vervolgens erge nare dingen toewenst worden, maar ook een aantal minder agressieve reacties die variaties zijn op het thema hoe kan een socialiste/feministe/ex-feministe als jij nou opkomen voor zo’n achterlijke/onderdrukkende/vrouwvijandige/extremistische godsdienst?
Lees verder

Kleur in de kamer

De mannen uit Weert, Nederlanders met Turkse en Marokkaanse achtergrond, vele jaren geleden hierheen gekomen als gastarbeiders waren al op bezoek geweest in de Eerste Kamer. Toen wilden de vrouwen ook wel. Een bus vol, vijftig vrouwen, een paar van hen oorspronkelijke Limburgers, een paar van hen tweede generatie. En Leyla Cakir die hen begeleidde, opbouwwerkster en tevens de eerste en nog enige vrouwelijke voorzitter van een moskee. We hadden nog nooit zoveel kleurige hoofddoeken gezien in de Eerste Kamer.
Lees verder

Het verboden verwijt

(Alweer) mooi stuk van Pieter Hilhorst!

Het verboden verwijt

Aan de bar wilde Pim Fortuyn het wel toegeven: natuurlijk bestaat discriminatie in Nederland en ook op de arbeidsmarkt. Het was april 2002. Ik had hem net geïnterviewd voor de Ikon-televisie. Ik daagde hem uit om dat voor de camera te herhalen. ‘Ik kijk wel uit,’ zei Fortuyn schaamteloos openhartig, ‘jij vindt het leuk als ik dat zeg, maar jij stemt toch niet op mij.”Daar had hij gelijk in. Ik zou niet op hem stemmen en de mensen die dat wel deden, hielden niet van dat gezuer over discriminatie. Ze hadden er genoeg van om zich schuldig te moeten voelen. Ze hadden er genoeg van om op hun woorden te moeten letten, uit angst om als racist te worden weggezet.
Lees verder

Een Ander Nederland

Een ander Nederland
1 mei. Debat met de initiatiefnemers van Een ander Nederland, een achttal Eerste- en Tweede Kamerleden die nauwere samenwerking bepleiten tussen PvdA, GroenLinks en de SP. Met o.a. Adri Duivesteijn, Leo Platvoet en Tiny Kox. ‘Wij willen een ander Nederland, waar niet de behoudzucht regeert, maar de nieuwsgierigheid. Niet alleen de keuzevrijheid, maar ook de solidariteit’. Zie verder www.eenandernederland.nl
Aanvang: 20:00
Plaats: De Balie, Amsterdam