(Naima Azough)
Zondag opnamen voor Meeting Point, het jongerenprogramma van de Nederlandse Moslim Omroep. Thema: wat betekent 8 maart, Internationale Vrouwendag voor moslima’s. Ik ga de inhoud niet verklappen. Kijk zelf maar, de uitzending is waarschijnlijk op 6 maart. Lees verder
Er is ook wel eens goed nieuws. Volgend berichtje werd ingezonden door Jolande. Dank je wel, Jolande.
Gister, zondag, was het de 2e internationale dag tegen ‘vrouwenbesnijdenis’ (in mijn ogen: genitale verminking).
Ik heb genoten van de feiten dat:
1) het item op ‘prime time’ (8 uur journaal) redelijk integer te berde komt. Weliswaar met een bijna huilend meisje over hoe erg de ‘ingreep’ was (maar ach, ja, het IS no doubt about it ook gruwelijk) – maar ook met een mannelijk imam die netjes vertelde dat dit dus NIET in de koran staat. Lees verder
Vanochtend bezig met een stuk over Hirsi Ali. Reactie op Elsbeth Etty, Joost Zwagerman, Jolande Withuis, Opzij. Nog niet af toen he tijd was voor de kerk. De Ekklesia. Toen door naar Hilversum. Opnamen bij de NMO, de Nederlandse Moslim Omroep, over vrouwenemancipatie en 8 maart. Of de uitzending goed wordt weet ik nog niet, maar leuk was het wel om iedereen tegen te komen, mensen die ik al kende, mensen die ik wel wilde leren kennen. Kom ik nog op. Lees verder
Tiny Kox is the leader, the ra’is of my faction of the Socialist Party in the Dutch Senate. He spoke last week in the Assembly of the European Council in Straasburg, as a member of the Group of the Unified European Left. Also present was an observing delegation from Israel, who were none too happy with Kox’ speech, and mr. Abu Zayad from the Palestinian Legislative Council who probably was. It might be possible that there is a majority in the European Council to give the Palestinians an official oberser status. Tiny Kox suggested to invite the new Palestinian president as a guest speaker in the near future. I agree very much!
Here is his speech:
Lees verder
De voorafgaande verhalen over Gaza zijn inmiddels van foto’s voorzien.
Rafah, tegen de grens met Egypte aan. Eens werd die grens dwars door een groot dorp getrokken. Ik ken de tijd nog, in 1994, dat mensen aan beide zijden van niemandsland achter het prikkeldraad naar elkaar stonden te schreeuwen, en de pasgeboren kinderen omhoog tilden zodat oma’s en tante’s aan de andere kant hun familie konden zien. Toen werd het prikkeldraad een hoge ondoordringbare muur. Lees verder
Het ging allemaal goed, de reis terug, maar het is niet niks, de grenzen over. Bij Erez hadden ze weer wat nieuws. De vorige keer hadden ze nog een snuffelhond die de bagage door moest werken terwijl je zelf achter een hek moest blijven wachten. De hond is ontslagen. Die had er de laatste keer ook heel weinig zin meer in. Lees verder
We zitten te wachten op de taxi die ons naar Erez gaat brengen. Een beetje katterig, afscheid nemen is nooit leuk zeker niet als je niet weet wanneer je terug kunt komen en wij hebben niet veel zin in de tocht terug door de checkpoints en grenzen maar het moet.
We hebben alle chocolade uitgedeeld en de kadootjes voor de mensen thuis ingepakt. Vier speelgoedkamelen voor de kinderen.
Lees verder
