Dagboek 18 juli 2006

Gisteravond actievergadering voor de demonstratie op 22 juli, zaterdag. Luid de noodklok! Er zat van alles om de tafel, SP, Groen Links, Internationale Socialisten, Palestina Komitee, mensen van de Palestijnse Gemeenschap, van de PPMS, van Een Ander Joods Geluid. Marokkaanse Nederlanders die zich erg betrokken voelen. Toen de demonstratie werd bedacht, en er in vliegende vaart een tekst, pamfletten, een persbericht werden gemaakt wist niemand nog dat de toestand zich uit zou breiden tot Libanon. De urgentie is nog groter geworden, maar de Palestijnen dreigen in het nieuws weer ondergesneeuwd te raken door ‘het tweede front’.
Lees verder

Neither seeing nor believing

By Gideon Levy

The dogs no longer bark as the army convoy passes. The hospitals in Gaza and Israel are filling up with casualties, including more and more children and babies, and yet no one cries out and the defense forces are unmoved.

martyred-child.jpg
(jongetje Khaled Wahba naar zijn begrafenis)

Last week we related the story of baby Khaled Wahba, whose pregnant mother and brother were killed in an army operation in Gaza, and who was lying paralyzed in Dana Children’s Hospital in Tel Aviv. With his uncle Mohammed by his side, between last Sunday and Monday, Khaled took his last breath. He was just a year and a half old.
Lees verder

Reacties

Ik krijg naar aanleiding van Palestina-Libanon-Israel nogal wat mail langs op het weblog die jullie niet te zien krijgen, omdat ik die niet plaats. Twee thema’s. Het eerste thema bestaat uit variaties op een verhaal dat ik hier al eerder plaatste, Reactie uit Israel. Die zijn aanvankelijk meer op de toon van moeder is niet boos maar wel erg verdrietig. Soms aangevuld met de mededeling dat ‘wij’ hier in Nederland er niets van snappen.
Lees verder

Dagboek 17 juli 2006

Ik doe mijn best om niet de hele dag met Palestina/Libanon/Israel bezig te zijn. En niet de hele dag achter de PC te hangen, om elk nieuws en bericht op te vangen.

Condoleeza Rice vindt een staakt het vuren niet nodig, ‘want dat lost niets op’. Zie Haaretz. Het zou natuurlijk wel een boel doden schelen, het zou de aanleiding kunnen zijn om het op een andere manier op te lossen dan met geweld, maar Rice vindt dat ‘geen oplossing’. Een andere dan Israel maar het groene licht te geven om door te gaan met bombarderen heeft ze kennelijk ook niet.
Lees verder