Voor de mensen die al langer op de hoogte zijn van de innige verhouding tussen Israël en de VS geen verrassing, de vraag is alleen wat eerst was: hebben de Amerikanen de Israëlische geheime diensten, de Shin Beth (voor het binnenland) en de Mossad (voor het buitenland) getraind in het gebruik van ‘speciale verhoortechnieken’, of is het Israël die na vele jaren intensieve ervaring zijn expertise aanbiedt aan de Amerikanen? Hoe het ook zij: een verbinding is er.
Lees verder →

Heeft Israël dan niet het recht zich te verdedigen tegen zelfmoordaanslagen? Hebben de burgers van Israël geen recht op veiligheid?

Israël probeert de afscheidingsmuur aan de buitenwereld te verkopen als een maatregel die alleen bedoeld is voor de veiligheid. Een simpele gedachte: zet een hoge muur tussen de beide volken, en de rust keert weer. Ook de Nederlandse media willen nog wel eens in deze mythe geloven, hoewel nu de bouw van de muur gestadig vordert, en iedereen op de kaart kan zien hoe dat er uitziet en de gevolgen kan horen langzaamaan meer kritiek komt.
Lees verder →

Twee landen die zichzelf regelmatig op de borst slaan dat ze democratiën zijn in een barbaarse wereld, twee landen die de internationale rechtsregels met voeten treden als ze dat zo uitkomt: De VS en Israël. Beide landen hebben de twijfelachtige eer de enige democratiën te zijn waar martelen is gelegaliseerd, en verdachten kunnen worden opgesloten zonder proces en zonder rechtsbijstand. Maar dit is de keerzijde van een democratie: in sommige gevallen moeten de machtshebbers het hoofd buigen voor de uitspraken van het Hooggerechtshof. Twee keer kleine, maar symbolisch belangrijke winst voor wat een werkelijke democratie hoort te zijn.
Lees verder →

Afscheid van Gaza, altijd moeilijk. Wij kunnen weg, zij niet.

Ik wou dat ik bij grenspost Erez had kunnen filmen. Hoe we daar stonden te wachten achter en hek met veel prikkeldraad, tussen de Palestijnen, alsof we gevangenen waren, tot het de soldaten in de verte goeddunkte dat we door de draaihekken naar voren mochten lopen.
Lees verder →

Laatste ochtend. We moeten erg bijtijds weg om er een beetje zekerder van te zijn dat we dat akelige checkpoint Erez tijdig doorkomen. Jan deed er de laatste keer twee en een half uur over, inclusief zich tot op zijn onderbroek uit moeten kleden. De laatste keer dat ik er gefouilleerd werd vroeg de meisjessoldaat der naam van mijn parfum aan me. Misschien ruikt ze nu ook naar Knowing.
Lees verder →

’s Avonds op bezoek bij Henri en Liesbeth. Een Nederlands stel dat hier al meer dan tien jaar woont. Hun zoontjes zijn hier geboren, twee blonde Hollandse jongetjes die vloeiend Arabisch spreken. Henri schenkt als altijd de glazen gul vol. Met een beetje te veel wijn op gaan we weer naar huis, dit is de laatste keer dat we in Gaza bij ze op bezoek zijn want ze vertrekken, naar Libanon.
Lees verder →

Het zuidteam is door het checkpoint. Nieuwe regels: gewone auto’s mogen er niet doorheen, alleen taxi’s. Dus hebben ze vandaag een taxi gehuurd. Ik heb ze al een tijd niet gezien, en Joes en Eelco heel lang niet. Yoessef en Kassim zijn er weer en worden door de mannen omarmd en op de rug geslagen, ze zijn broers die in Rafah wonen, erg gemotiveerde werkers, we zijn ontzettend op ze gesteld.
Lees verder →