Er is een nieuwe vertaling van het evangelie van Lukas, door Huub Oosterhuis en Alex van Heusden. Gisteren, in de Rode Hoed, zondags mijn linkse kerk, werd de gehele tekst voorgelezen. We begonnen om half elf ’s ochtends, en waren om zes uur klaar. Saai, zo’n lange zit? Ondanks de ellendige stoeltjes waar we op moesten zitten verflauwde mijn aandacht geen moment. Het is heel bijzonder om die gehele tekst in zijn spanningsboog in één keer te lezen, tot aan het dramatische hoogtepunt. Ook al ken je het verhaal – ik zei nog als grap bij het binnenkomen: benieuwd hoe het afloopt -toch raken veel mensen als het zover is, inclusief acteur Hugo Koolschijn, en ik ook, ontroerd en was het muisstil. Die laatste dagen van Jezus, de rol daarin van de discipelen, van Petrus die zijn geliefde meester drie keer verloochent nog voor de haan heeft gekraaid – vrouw, ik ken hem niet – en dan zo bitter moet huilen, de rol van de massa, van Pilatus en Herodes die Jezus helemaal niet aan het kruis willen zien, de vrouwen die bij hem blijven, en dan die raadselachtige Judas – het blijft ook menselijk drama. Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen.
Lees verder →