Gaza, terugblik

070820gaza-047.jpg

(Distributie van meel door de UNRWA)

De eerste indruk, toen we na ruim een half jaar weer in Gaza waren: dat het er beter uitzag, meer mensen op straat, een vrolijke drukte in de parkjes van de Omar al Mukhtarstraat, al viel het meteen op: de vrouwen in het ene parkje, de mannen in het andere. Toch de invloed van Hamas. We hadden het gehoord; Hamas was sinds de machtsovername veel beter in staat om al die onduidelijke bendes die in Gaza huishielden sinds de boycot en de gestegen armoede aan banden te leggen. We liepen als buitenlanders dus geen gevaar meer dat we gekidnapt zouden worden, en we konden weer komen. (We, moet ik even uitleggen, zijn de mensen van Stichting Kifaia, die al bijna tien jaar een organisatie voor gehandicapten in de Gazastrook ondersteunen).
Lees verder

Dagboek 31 augustus 2007

Tijd voor een miniminikomkommertje. Nu de grote komkommers het niet meer doen: Jami hebben we uit, de SP biedt ook weinig nieuws meer nu we Harry hebben gehad, ook al probeert de Volkskrant het nog even met de kop ‘ruzie rond senator Yildirim drijft SP’ers uit elkaar’, waarna we niets meer lezen dan de opgebakken reeds bekende kwesties. We hebben er tijdens onze fractiedagen wel om gelachen. Drijven wij al uit elkaar? Nog niets van te merken.
Lees verder

Is there hope?

Ran HaCohen, een kritische Israeli van Nederlandse afkomst, komt op uitnodiging van Een Ander Joods Geluid volgende maand naar Nederland. Ik nam al eerder artikelen van hem over, hier onder andere, en hij komt meermaals voor op de literatuurlijst van mijn boeken. Maar anders dan de meeste kritische Israeli’s ontmoette ik hem nog niet persoonlijk. Hier is de kans.
Lees verder