Debat over het Generaal Pardon

Een uitnodiging van het Messiaans Beraad:

“Er moest een Europese rechter aan te pas komen om Nederland te vertellen dat de mantra ‘regels zijn regels’ tot schending van de meest fundamentele van alle mensenrechten kan leiden. Behalve beschamend is zo’n constatering ook vernederend. En niet alleen voor één minister.”
(Redactioneel commentaar NRC Handelsblad, 13 januari).
Lees verder

The Problem with Israel

En voor wie er nog niet genoeg van heeft, Jeff Halper, van het ICAHD, (Israeli Comittee Against House Demolitions), expert in de feiten van de kolonisatiepolitiek van Israel, vat de situatie nog eens uitgebreid samen. Het haalt heel wat van de recente mythes omver, onder andere dat het de Palestijnen zouden zijn die geen vrede willen of geen eigen Palestijnse staat. Het verdient vertaling, helaas heb ik daar op dit moment geen tijd voor.

img079.jpg

Lees verder

Verloren mannen in China

In de Volkskrant van vanochtend een artikel van Hans Moleman over China. Ruim twintig jaar na de introductie van het eenkindbeleid. Ruim twintig jaar geleden, dat was 1980, was ik met een groep Nederlandse vrouwen een maandlang in China. De ambassadeur van China was een vrouw, zij nodigde een groep feministes uit, en we gingen, Hanneke Groenteman, Ageeth Scherphuis, Hedda van Gennep, en anderen. We wisten dat we op officiele uitnodiging gingen, en het niet mogelijk zou zijn om vrij rond te lopen. Wat ook niet had gekund als we dat wel hadden gemogen, want China was toen niet gewend aan buitenlandse bezoekers, zeker niet buiten de grote steden, en we staken met onze Westerse hoofden en grote neuzen zo vreselijk af tegen de Chinese bevolking dat we bijna een verkeersongeluk veroorzaakten van op elkaar botsende fietsers die allemaal hun hoofd omdraaiden om ons te zien, en een kindje nog onbedaarlijk begon te huilen bij het zien van die blonde monsters.
Lees verder

Jimmy Carter en Israel

Voormalig president Jimmy Carter schreef een boek met een titel die meteen garant stond voor reuring: Palestine. Peace not Apartheid. De reacties waren te verwachten: Carter werd meteen uitgemaakt voor antisemiet. Onder andere. Want meer nog dan hier is in de VS kritiek op Israel voldoende om een moddergevecht op gang te brengen, en de term ‘apartheid’, als het gaat om Israel, is een absolute no-no. Het is dat Carter zijn politieke carriere er al op heeft zitten, anders kon hij die nu wel vergeten. Maar het is ook omdat hij eens wel een politieke carriere had dat zijn boek niet zomaar onder het tapijt geveegd kan worden. Voor mensen die al redelijk op de hoogte zijn biedt het boek op inhoud geen nieuws. Nieuws is vooral dat een voormalig president van Amerika het schreef. Jammer, uiteraard, dat de politieke moed, zie Van Agt, pas vaak komt wanneer de staatslieden voormalige staatslieden zijn.
Lees verder