Zomaar een foto gemaakt bij Appie Hein.
En zomaar wat nieuws. Het goede nieuws: dat muizen die veel en lekker vet eten even gezond zijn als muizen op een karig en uitgebalanceerd dieet – als ze maar een sloot rode wijn bij hun eten innemen. Het slechte nieuws: dat ze er wel gezond bij blijven maar er moddervet van worden. Die arme muizen kregen hun wijn wel toegediend in pilvorm – dat zou ik niet hoeven. Jullie begrijpen, dit nieuws greep mij erg aan.
Lees verder
OPROEP VAN HTIB
Wij moeten zeker deelnemen aan de verkiezingen!
De campagnes over de Tweede Kamerverkiezingen van 22 november 2006 zijn wat betreft de Nederlandse Turken op een omstreden wijze begonnen. De kwestie van het wel of niet als ‘genocide’ kwalificeren van de tragische gebeurtenissen op het Osmaanse grondgebied in het begin van de 20ste eeuw die honderdduizenden het leven heeft gekost, leidde tot felle discussies, boze verklaringen en opvallende demonstraties.
Lees verder
Het is weer goed raak in Gaza, alsof het daar niet al rampzalig genoeg is. Een nieuwe militaire inval, met tanks en helicopters, zes doden, en vele gewonden, vooral door Israelische scherpschutters die op daken klommen van Palestijnse huizen in Beit Hanoun, in het Noorden. In Trouw staat het er weer fraai: ‘Israel en Palestijnen raken weer slaags’. We begrijpen dus dat ze met elkaar vechten. Volgens de Volkskrant vecht Israel tegen Qassam-raketten. Dat is tenminste wat het leger zegt, en dus gelooft de Volkskrant dat. Die Qassam-raketten gaan maar door, dat is waar. Hoewel ze alleen materiele schade aanrichten. Hoeveel invallen er ook zijn en hoeveel doden er nou weer vallen.
Lees verder
Zoals dat gaat: na veel geschetter over de islam, en hoe gewelddadig die wel niet is, geillustreerd met koran citaten, komt er weer belangstelling voor de vraag of het christendom, en dus de bijbel, niet ook wel iets te verantwoorden heeft.
Voor wie dat interesseert, hierbij een uitnodiging voor een discussie. Voor wie kennis wil maken van het denken van de Amsterdamse Studentenekklesia, en Huub Oosterhuis, zonder meteen de kerk in te durven, een goede gelegenheid.
Lees verder
Erg in beslag genomen door mijn uitvoerige reactie bij islamofobie als zelfbedieningswinkel, zie hieronder.
Een verslag en foto’s van de oorlog en vrede conferentie komt er nog steeds aan.
Het ging er allemaal erg streng aan toe met het bezoek van de koning en koningin van Jordanie. Binnenhof afgesloten, overal mannen in uniformen of met oortjes. Ik mocht niet achter de ramen staan als ze aankwamen, en ook geen foto maken. Ook niet in onze vertrouwde EK zaal, waar de koning geinteresseerd keek naar het plafond waar wij graag diepzinnig naar staren als we ons een beetje vervelen. Er zijn interessante schilderingen op het plafond, waar het volk en de volken op ons neerkijken hoe we het er van af brengen.
Lees verder
Ik moet vandaag naar de tandarts en naar de koning van Jordanie. Het gaat me dus niet lukken om meteen het verslag van de conferentie Oorlog en Vrede van gisteren, met de foto’s op mijn weblog te zetten. Maar dit, op verzoek, alvast vooruit. Een onderdeel van de inleiding die ik hield in het debat met Dyab Abu Jahjah (Arabische Europese Liga) en Ben Hayes (Statewatch, UK) over de politiek van angst en de aanval op burgerrechten.
Lees verder
Heb nog een paar onderwerpjes liggen waar ik graag aandacht aan wil besteden, de nog verdergaande verrechtsing in Israel bijvoorbeeld, en de jonge kut-Marokkaan (eigen woorden) die misschien het jongste parlementslid gaat worden, en de zinnige woorden die Bram Grandia heeft geschreven over de vraag of we de manier waarop Nederland met vluchtelingen omgaat mogen vergelijken met wat er destijds met de joden gebeurde.
Hang on. Ik moet nu eerst de hort op omdat ik straks moet spreken op de conferentie over oorlog en vrede. Waarover ongetwijfeld ook een verlag.
Te gast: Jeanne Abdullah en Martien van Asseldonk
Met holle ogen staart Saad Kandin ons aan. Een bundel slangen houdt hem in leven. Hij is al tien-en-een-half, maar twee dokters doen hem een nieuwe luier aan. Hij is zo ernstig verbrand dat lang voor zijn leven gevreesd werd. De twee broertjes van Saad werden die dag door de raket in stukken gesneden. Op die dag des doods, toen veel mensen in Mguza-kamp in mid-Gaza omkwamen bij een Israëlische aanval. Saad brengt met moeite zijn hand omhoog. Een groet. Als om dát te zeggen wat zijn ogen niet meer kunnen: “het gaat goed met me. Maken jullie je geen zorgen”.
Lees verder
