Een gezegende maand Ramadan

Voor iedereen die moslim is: een gezegende en gelukkige maand Ramadan, to all my friends in Gaza, we wish you a blessed month of Ramadan for all of our friends and your families, we think of you every day.

All my best,
Anja

En een wens van mijn vriendin Rula uit Jeruzalem:

Dear friends,

I wish you and all your loved ones a to celebrate the month of Ramadan, with happiness and health. There has been many times we wished each other peace and peace so maybe if I only wish you helath and happiness one day the rest of my wishes will be achieved.

Blessed month of Ramadan to all of you.

Your friend Rula

Amerika, Amerika

Zat ik gisteren aan het einddiner van mijn conferentie over fondsenwerven. Achthonderd mensen, veel van de gigantische organisaties als Unicef, Oxfam of ook grote als Greenpeace. Veel Amerikanen. Daar zat er een van naast mij aan tafel. Praatje, praatje, wat doe jij, o Gaza, interesting. How big is your budget. Nou, wij komen nog niet aan een ton dus wij zijn hele kleine visjes. Die man was niet gelukkig. Hij had net een prachtig project in Nepal gedag moeten zeggen. Tja, de Amerikaanse administration had gezegd dat er verdenkingen waren dat ze met verzet te maken hadden en verzet staat zowat gelijk aan terrorisme, en zo’n gerucht kunnen ze niet hebben want dat schaadt de andere partners want dan komt er minder geld binnen. Dus had hij het project in Nepal moeten laten vallen. In het belang van zijn andere projecten. Lees verder

Verhaal van Sakhnin

Trees Kosterman, getrouwd met Ali Zbidat, een Palestijn, woont met hun twee dochters in Sakhnin, een Arabisch stadje midden in Galilea, in Israël. Ik ben al een paar jaar bevriend met Trees en Ali en heb een paar keer in Sakhnin gelogeerd. Zo ben ik te weten gekomen dat het verhaal van de Palestijnen niet alleen gaat over diegenen die onder de bezetting leven, in Gaza en op de Westoever, maar dat de Palestijnen ‘die zijn gebleven’ toen de meesten van hen in 1948 op de vlucht zijn gejaagd en niet meer terug mochten komen een iegen geschiedenis hebben die de meeste mensen niet kennen. Een miljoen Palestijnen met Israëlisch staatsburgerschap. Hieronder het verhaal van Trees over Sakhnin. Het is overgenomen van de website van (Uitpers, nr. 57, 6de jg., oktober 2004)

Palestijnen binnen Israel. De geschiedenis van Sakhnin
door Trees Kosterman

Sinds 1992 woon ik, een Nederlandse vrouw, in het stadje Sakhnin, en ik ben er langzamerhand verliefd op geworden. Sakhnin is een klein Palestijns Arabisch stadje in het Noorden van Israël, in Galilea. Het heeft ongeveer 25 000 inwoners , die allen Israëlisch staatsburger zijn.
Lees verder

Utopia, letter from Jacky

Jacky Lubeck, American by birth and Jan Willemsen, Dutch, run a Theatre Group in Palestine. I have known them for years now. They work together with Palestinian actors, soemtimes young kids, acting for the first time in their lives, and always the themes are about Palestinian life, life under occupation.
We do not meet often, because somhow when I’m in Gaza, they are in Hebron, and when I’m in Jerusalem, they are in Gaza, but we keep in touch.
The pictures I show I made in Hebron, years ago, when I was watching rehearsals.

Hebron 1
Lees verder

Time Out

Even time out. Dat wil zeggen dat ik met Helma vier dagen in een conferentie zit in Noordwijkerhout, over fondsen werven en alles wat daar bij komt kijken. Helaas is onze Palestijnse collega Nirmeen die er bij had moeten zijn Gaza niet uitgelaten.
Vanochtend op de tv Bertus Hendriks over de situatie in Gaza, en iemand ter plekke van Artsen zonder Grenzen. De situatie in Jabalya kamp is vreselijk, de waterleiding is verwoest, er is vrijwel geen drinkwater meer, de meeste gewonden kunnen er niet uit en niet bereikt worden door de medische hulp, zieken kunnen geen medicijnen krijgen. Hendriks geeft dezelfde analyse waarom de hulpverleners zo gehinderd worden in hun werk als ik: Sharon wil geen pottekijkers. Geen mensen die vertellen wat ze gezien hebben.
Lees verder

De grootste

Jezus, wat vind ik dat een flauwekul. Misschien ontbreekt mij het nationalistische gen om me er druk over te maken, wie is de grootste Nederlander? Of misschien irriteert me die hardnekkige neiging om rangordes aan te leggen. Zo ben ik ook niet gecharmeerd van de hobby van mevrouw Dresselhuys om in Opzij mannen langs de meetlat te leggen en ze van een cijfer te voorzien – hebben die mannnen dan geen zelfrespect om zich daaraan te onderwerpen? Lees verder

Glijbaan

Onderstaande stukje verscheen als ingezonden brief in de Volkskrant van 2 oktober. Mies Westerveld is collega Eerste Kamerlid, voor de PvdA.

Ik ben 51 jaar, lid van de zogeheten babyboom-generatie. Ik onderschrijf de zorgen van velen over de scheve verhouding tussen betalers en genieters als ‘wij’ straks massaal met pensioen gaan. Toch loop ik mee op 2 oktober. Omdat ik kwaad ben en gefrustreerd over de manier waarop dit kabinet mijn zorg voor later misbruikt om een eigen, puur rechtse agenda door te drukken. Waar is het besef gebleven dat mensen niet alleen werken, maar ook voor anderen zorgen? Lees verder

Onze cultuur

Een bijdrage van Daan Beekers aan de discussie. Dank je Daan.

Over de starre verdediging van onze cultuur
In aansluiting op Anja’s interessante stukken over de angst voor moslims, wil ik graag iets kwijt over de verstarrende angst voor verandering in het algemeen. Deze angst is volgens mij het onderliggende patroon van al die oproepen tot de verdediging van ‘de Nederlandse cultuur’, waar we de laatste tijd zo mee worden doodgegooid.
Lees verder