Anja Meulenbelt
:: Weblog

Om de zoveel tijd moet ik even uitleggen hoe het op dit weblog toegaat, voor nieuwe mensen en voor de reageerders die niet zelf de weg naar de spelregels hebben gevonden – die spelregels zitten hier.
(meer…)

Ben ik weer. IJverig andere dingen gedaan dan elke ochtend een stukje of wat produceren voor mijn weblog. Artikel geschreven, twee hoofdstukken van mijn boek herschreven, boeken gekocht en boeken gelezen en veel, heel veel, papier opgeruimd. Alles wat niet weg moet zit nu in een mapje. Wat voel ik me opgeruimd. En goede voornemens natuurlijk: never nooit meer papier laten liggen, want als de stapels groeien ben ik uren zoek met iets te vinden. De beloning kwam vanzelf want ik vond van alles waarvan ik niet eens wist dat ik het zocht: ik vond een declaratie die ik nog niet had geïnd, en nog iets waarvan ik vergeten was mijn gironummer op te geven. Ook nog even jarig geweest.
(meer…)

Het is weer gelukt! Jaar uit, nieuw jaar. Je weet maar nooit met al die bezuinigingen, dat ze zeggen, nee een nieuw jaar zit er dit jaar niet in. Maar we hebben er weer een: nog fris, nog vol mogelijkheden. Het gaat geen gemakkelijk jaar worden, maar we gaan ons best doen. Voor mij geen voornemens, maar een lijstje uitdagingen die ik aan moet gaan.
(meer…)

Pop 2000 op de achtergrond, wat zitten er toch veel herinneringen vast aan die oude liedjes, en wat waren die vroegere jaren toch een goudmijn aan muziek die het nog steeds doet.
(meer…)

(meer…)

(Colet van der Ven, Paul van Tongeren, Daan Roovers)

Een interessante avond gisteren in De Nieuwe Liefde in de discussieserie Wat is wijsheid, onder leiding van Colet van der Ven, met dit keer als thema Vergeving, verzoening en vergelding. Maar ook verwarrend. Ik hoorde dingen waar ik van onder de indruk was, het verhaal van een vader van een vermoorde dochter, bijvoorbeeld, maar ook dingen waar ik het niet erg mee eens was, en op een of andere manier bleef het bij fragmenten die geen geheel werden. Het was ook wel een zwaar onderwerp. Het publiek zat er wat stilletjes bij.
(meer…)

(Midden: Jan Andreae)

Column die ik uitsprak op de avond over ‘Wat is wijsheid: vergelden, vergeven of verzoenen?’ op 6 december 2011 in De Nieuwe Liefde. Zie hier.

Verzoening

Er zijn woorden die zo mooi klinken dat we er niets tegenin kunnen brengen. Woorden als verzoening en vergiffenis. Maar is het zo dat je eenvoudig kunt beslissen te vergeven?
(meer…)

Goed stuk van Karim Khaoiri Op Joop.
Het is een oude discussie: stel je jongeren die opgroeien in achterstandwijken, die via de straatcultuur in de criminaliteit terechtkomen verantwoordelijk voor hun gedrag? Ja natuurlijk. Maar toch. Is er nog belangstelling hoe zo iemand ertoe komt?
(meer…)

Links Tineke Bennema

(Omdat er bij dit stuk nog leven zit in de discussie maar eens even naar boven gehaald)

Te gast: Tineke Bennema. Vanochtend verscheen een iets ingekorte versie in Trouw.

Dictatuur der seculiere meerderheid door Tineke Bennema.
Op facebook werd ik overspoeld met reacties na mijn vorige blog ‘Wijlen de Weigerambtenaar’ (hier) Allemaal doorwrochte, serieuze en goed onderbouwde reacties, maar ook fel. Nogmaals, laat ik voorop stellen dat ik overtuigd voorstander ben van het homohuwelijk. In eerste instantie was ik vooral verbaasd, maar ik begrijp dat de opwinding deel uitmaakt van een patroon onder linkse hoogopgeleiden. Hoewel ik hun meningen waardeer en ook respecteer, maak ik mij ondertussen ook ernstig zorgen over de teneur ervan.
(meer…)

(Joodse kinderen in de ‘creche’ bij de Hollandse Schouwburg – van daaruit werden kinderen weg gesmokkeld en ondergebracht)

Mijn oom Jan had het wel eens ironisch over zijn ‘verre broer’. Zo was mijn oom Jan vele jaren lang mijn verre oom. Ik heb herinneringen aan hem van toen ik een kind was, en toen zag ik hem vele jaren niet, toen ik vervreemd was van mijn inmiddels gescheiden ouders. Bij de crematie van mijn vader was hij er weer, mijn vader met wie ik me nog op tijd heb kunnen verzoenen, en daarna ging ik een paar keer met de vrouw van mijn vader bij hem op bezoek in Den Haag, waar hij teruggetrokken leefde. Een oude maar immer charmante en praatgrage man. Maar ook in al die jaren dat ik hem niet zag stonden zijn paar boeken in mijn kast: het Bruna pocketje van De Duitse Tijd, en een bundeltje gedichten: Plattegrond. Ook al was hij een verre oom, hij was een deel van mijn geschiedenis.
(meer…)