Heeft de antiracisme beweging te weinig aandacht voor antisemitisme?

Dit artikel schreef ik in maart, vlak voor de antiracismedemonstratie plaats zou vinden. De directe aanleiding hiervoor was een merkwaardig interview dat Ewoud Butter van Republiek Allochtonië had met Adou Menebhi van (onder andere) het comité 21 maart, dat jaarlijks de grote antiracismedemonstratie organiseert (dit jaar op 18 maart). (Hier). Merkwaardig vanwege de loaded questions: ‘wat denk je van Hamas?’ ‘ben je extreemlinks?’ – een Telegraafachtige stijl van interviewen die ik alleen kan verklaren als Ewoud opeens een hevige aanval had van laat ik eens advocaat van de duivel spelen. Menebhi brengt het er goed van af, daar niet van. Maar is geirriteerd, en terecht. Je altijd maar weer moeten verdedigen tegen diezelfde framing. Maar de aanleiding voor dit stuk is een vraag die hem gesteld werd of het 21 maart comité te weinig stelling zou nemen tegen antisemitisme en meer belangstelling zou hebben voor islamofobie. Ook al weer een vraag met een zekere lading.
Lees verder

Open brief aan Ludo de Witte over doeltreffend antiracisme

Open brief aan Ludo de Witte over doeltreffend antiracisme.

Op Apache, een linkse Belgische site, verscheen onlangs een artikel van Ludo de Witte, over antiracisme. Ik ken Ludo, we zaten in België wel eens samen in een debat. Hij stuurde me ook persoonlijk zijn stuk op. Ik was het met zaken eens, maar met andere helemaal niet. En omdat ik denk dat dit een belangrijke discussie is, vooral over hoe we ons als witte mensen positioneren in de antiracismestrijd, heb ik daar een antwoord op geschreven in de vorm van een open brief.
Lees verder

Waarom BIJ1 tegen antisemitisme is, maar het Amsterdams Joods Akkoord niet heeft ondertekend

Verklaring van het bestuur van BIJ1, overgenomen van de website www.bij1.org

AMSTERDAMS JOODS AKKOORD

BIJ1 is tegen antisemitisme, maar tekent het Amsterdam Joods Akkoord niet om een duidelijke reden. Op 6 maart ondertekenden verschillende Amsterdamse politieke partijen het Amsterdams Joods Akkoord. Dit manifest, dat is opgesteld door Rabbijn Katz, roept partijen en politici op hun verantwoordelijkheid te nemen ten opzichte van antisemitisme in de stad, en prioriteit te geven aan voorgestelde maatregelen om discriminatie van Joden tegen te gaan.
Lees verder

EEN ONGEREGELD ZOOITJE. OF: WAT IS INTERSECTIONALITEIT?

Het onmogelijke allemansvriendisme van Sylvana Simons en BIJ1’ verscheen als kop boven een artikel voor VN, door Jamal Ouariachi.(Hier) Een goede gelegenheid, niet alleen om de interpretatie van Ouariachi te weerleggen, maar vooral om uit te leggen waar wij van BIJ1 werkelijk voor staan. En waarom we met Ouariachi niet snel vriendjes zullen worden. Ik schreef het voor de website, www.bij1.org
Lees verder

DE FEBRUARISTAKING HERDENKING.

Hoe dat werkt. Hoe langer geleden het is, hoe meer ik onder de indruk ben van de verhalen over het verzet van toen, zevenenzeventig jaar geleden. Het kan zijn dat paradoxaal genoeg, het verleden dichterbij komt naarmate je ouder wordt – ik heb dat zeker gemerkt bij oudere vrienden, inmiddels overleden, bij wie kampverleden, bezetting, weggevoerde familie weer ontzettend opleefden – bijna de laatste mensen die het nog zelf hebben meegemaakt. Het kan liggen aan de tijd waarin we leven, die zo akelig begint te lijken op de jaren dertig van destijds, de voorbode van zo’n enorme industriële massamoord dat we nog steeds niet begrijpen hoe dat kon, in het ‘beschaafde’ Europa, en dat het liefst maar weer vergeten als we het hebben over onze superieure cultuur.
Lees verder

ASIELBELEID: HET KAN OOK ANDERS!

Het is niet zo eenvoudig om aandacht te blijven vragen voor een probleem dat maar probleem blijft: hoe we in Nederland om gaan met asielzoekers, en met vluchtelingen die zijn afgewezen. Maar Vrouwen tegen Uitzetting, de groep die speciaal aandacht vraagt voor de vrouwen in de groep mensen die niet mogen blijven en die niet terug kunnen, hebben opnieuw, onder leiding van Marjan Sax en Myra ter Meulen een indrukwekkende bijeenkomst georganiseerd. Een middag waar ik weer met frisse moed vandaag ga, want er is ook nog voor gezorgd dat er niet alleen aandacht is voor hoe erg het allemaal nog steeds is, maar dat we ook antwoord kunnen geven op de vraag: zou het ook anders kunnen? Antwoord, vooruitlopend op de conclusie, JA, DAT KAN!
Lees verder

BIJ1komst in Amsterdam Zuidoost

WIJ ZIJN JULLIE. Campagnetijd, dat betekent dat wij als aankomende partij de handen vol hebben met de deelname aan debatten over alle mogelijke thema’s, voor alle mogelijke organisaties die belang hebben bij de voor hen beste vertegenwoordigers in de raad. Het betekent het tijdrovende invullen van schema’s voor de kieswijzers, het betekent opdraven voor interviews. Daar kunnen we rustig al onze tijd mee vullen, en dan zou je haast vergeten dat er een nog veel belangrijkere activiteit is: het contact, face to face, met de mensen die wij moeten vertegenwoordigen. Want om hen gaat het, uiteindelijk.
Lees verder

Over ‘identiteitspolitiek’. Naar aanleiding van Ewald Engelen

OVER ‘IDENTITEITSPOLITIEK’
Commentaar bij het artikel van Ewald Engelen, Links Narcisme, De Groene 30 jan 2018 (hier)

Ewald Engelen maakt zich in De Groene grote zorgen over links, en heeft het daarbij over de ideologische uitverkoop van partijen die zich niet verzetten tegen het marktdenken en het neoliberalisme. Die zorg delen we. Onze wegen scheiden zich waar Engelen het falen van links ook nog even wil wijten aan wat hij benoemt als de preoccupatie met ‘identiteitspolitiek’. Want wat hij neerzet is een karikatuur van al die bewegingen en stromingen die zich bezig houden met zaken die te maken hebben met achterstelling, uitsluiting, discriminatie, onder representatie, onderbetaling, en wat hij ons probeert wijs te maken is dat die niets te maken hebben met het economische systeem waar we kritiek op horen te hebben.
Lees verder

Wat weten feministen van de liefde?

(Dit artikel verscheen als hoofdstuk in Anja Meulenbelt, Het verschil. Zeventien actuele kwesties bekeken vanuit het feminisme, Uitgeverij Spectrum, 2016. De aanleiding: het wordt vertaald in het Arabisch)

Wie herinnert zich niet die droevige afscheidsscène uit die oude klassieker, de film Casablanca? Daar staan Ingrid Bergman en Humphrey Bogart tegenover elkaar op het vliegveld. Bergman denkt dat ze bij Bogart zal blijven terwijl haar wettige echtgenoot op het vliegtuig zal stappen, maar Bogart heeft het anders bedacht. Die zet zijn grote liefde met haar man op het vliegtuig met de tekst: ‘I’ve got a job to do. The problems of three little people mean beans in this world. Someday you will understand.’ En ze gaat. Hij blijft alleen achter, nee, niet helemaal alleen. Bijna zien we een detail over het hoofd. Bogart stapt de zonsopgang tegemoet aan de zijde van Captain Renault. Weliswaar is dit het einde van een grote liefde, maar het begin van een mooie herenvriendschap. Zo hoort dat. Zo heeft het altijd gehoord. Vrouwen leven voor de liefde. Mannen hebben belangrijker dingen aan hun hoofd. En eens zullen we dat begrijpen.
Lees verder