Gisteravond op R.A.M een mooie uitzending over Arabische literatuur. (Dank je, Daan) Een interview met Fatama Mernissi. Een fascinerende vrouw. Ze is een leidende figuur in de kritische scene in Marokko, kritisch zowel naar de eigen cultuur als naar de zichzelf zoveel superieurder vindende Europese cultuur. Ze ontkent niet dat in veel Arabische vrouwen beperkt worden in hun bewegingsvrijheid, en ze vecht er tegen. Tegelijk houdt ze ons een spiegel voor: kijk eens naar jezelf. Die strijd van vrouwen om jong en dun te blijven, te voldoen aan de eisen van de mannenwereld, om nog mee te mogen tellen, dat is een vorm van een verinnerlijkte harem, zegt ze.
Lees verder
Maandelijks archief: oktober 2004
Kinderen, ezeltjes, paarden

Twee jongens in Jabalya vluchtelingenkamp huilen als hun vader dood wordt thuisgebracht.
Nirmeen kan niet naar Nederland komen. Maandenlang was het voorbereid, ze zou met Helma en mij naar een vierdaagse internationale conferentie gaan voor fondsenwervers. Het was belangrijk voor haar ze is de nieuwe kracht van het NCCR om voor fondsen te zorgen en dat is belangrijker dan ooit. Want het is moeilijker dan ooit. Lees verder
Letter from Ramadan (4)
I have to explain this a little to Dutch people, Ramadan.
Ramadan lives in Bureije camp, it is one of the ‘Middle Camps’. He works in Khan Younis, which is further down south, or in Gaza City, where the headquarters of the NCCR are, the organisation for people with disabilities we both work for, up north. Normally you could drive from one point to the other in half an hour, it is only 40 kilometres. But now it takes hours, or even days, or it is impossible for weeks. When the Israeli army decides to close off Gaza is is not only impossible to leave the Strip, also Gaza is divided into three parts and people can’t go from one part to the other. The inside closures happen many times, sometimes even daily. In that case Ramadan can’t take the road to his job and drive there with his colleagues, and he has to go to the beach, and see where the tanks are, and cross the beach walking. People who have difficulty walking, older people, pregnant women, small children disabled people or people carrying heavy loads take a donkey car or a horse.
I have witnessed this several times, people walking along the beach, allways afraid the shooting will start again, ambulances struggling to drive through the sand.
Ramandan has written us al letter, explaining things are getting even worse…
Victims in Jabalya
New York Times Sunday, October 10, 2004
October 10, 2004
The High Cost of Israel’s Gaza Mission: Innocent Victims
http://www.nytimes.com/2004/10/10/international/middleeast/10mideast.html?
By GREG MYRE
JABALIYA REFUGEE CAMP, Gaza Strip, Oct. 9 – With helicopters circling overhead and tanks parked on the fringes of the largest Palestinian refugee camp, Israeli forces are trying to pick off masked militants who are shooting at the soldiers and launching rockets into Israel.
The mission is difficult. The militants are elusive, darting through the camp’s narrow alleys, and civilians are everywhere, with children filling the streets. The result is that many of the casualties are innocents. Lees verder
Potidool
Kent iemand die destijds de vrouwenbeweging niet heeft meegemaakt Anna Blaman nog? De schrijfster die bekender werd door het feit dat ze openlijk lesbisch was in de jaren veertig en vijftig dan door haar boeken, zoals ‘Eenzaam Avontuur’. Een ‘potidool’ voor de lesbische beweging in de jaren zeventig en tachtig, en nu uit de mottenballen gehaald voor een revival – de amateurtoneelgroep Mevrouw Jansen maakte er eenvoorstelling van, Anna Blaman, de musical.
Rassenhaat vind je overal
Trees schreef een reactie in een voorafgaande track. Ik vond het belangrijk genoeg om het even naar voren te halen.
Jan, rassenhaat vind je overal, en wordt vaak inggeven door angst voor het onbekende, door onwetendheid en door stupiditeit. Ik woon in een Arabische gemeenschap en ook hier vind je racisme naar elkaar toe. Lees verder
De angst voor de migrant (11)
‘Moslims zijn niet eng’ luidt de kop boven een artikel van Fokke Obbema in de Volkskrant van deze zaterdag. Wie het nog te pakken kan krijgen: een interessant artikel. Weldadig nuchter. Ik geef hieronder mijn, subjectieve, samenvatting.
In Nederland denken sommige critici van de islam dat ze het in Frankrijk beter doen: zie het verbod op hoofddoekjes in de scholen. Het ziet er inderdaad naar uit dat ze het in Frankrijk beter doen, maar niet speciaal omdat ze daar strenger zijn. Obbema heeft de moeite genomen om de verschillende aspecten van het beleid, hier en daar, naast elkaar te leggen.
Lees verder
Het plan van Sharon
Al eerder heb ik over het ontruimingsplan van Gaza geschreven, en er een stuk van Uri Avnery over vertaald. Mensen hier willen nog wel eens denken dat het een grote stap voorwaarts is in de verhouding tussen de Israëli’s en de Palestijnen als de kolonisten uit de Gazastrook worden terug getrokken. En sommigen, ik geloof dat minister Bot zich ook in die trant heeft uitgelaten, denken dat daarmee een nieuwe opening is geschapen voor de onderhandelingen, een volgende stap op de ‘Road Map’ naar vrede.
Ik ben daar helemaal niet zo optimistisch over, net zo min als andere mensen die de situatie goed kennen. Lees verder
De Dialoog
Voor de Nederlanders die de Nederlandse Moslimomroep nog niet kennen en nog moeten ontdekken dat die er niet alleen is voor moslims: al een tijdje zendt de NMO een mooie serie interviews uit onder het kopje De Dialoog. Ze interviewen medestanders en tegenstanders, stevig, maar respectvol. Er komt weer een nieuwe serie aan, interviews door Radi Suudi. Morgen is er een interveiw met Hans Dijkstal. Kan interessant worden.
Alleen jammer dat die interviews altijd plaats vinden op de zondag en ik als moslimvriendelijke, kerkelijke politica altijd moet kiezen tussen NMO, kerk of Buitenhof. Gelukkig is er een herhaling op de zaterdag erna.

Radi Suudi tijdens een heftig debat
Lees verder
Baas over eigen …eh, dinges
Zachary, het zoontje van Michael Kimmel was drie weken toen de ceremonie werd uitgevoerd. De hele joodse familie was aanwezig, er was wijn en champagne, terwijl iedereen wachtte op de mohel, degene die in de joodse traditie de besnijdenis van jongetjes uitvoert. Alles was precies zoals het hoorde, op één ding na. Lees verder

