Mededeling

Zoals inmiddels bekend laat ik niet alle reacties toe op dit weblog. Meestal neem ik de moeite een nieuwe bezoeker een keer beleefd uit te leggen waarom een commentaar niet geplaatst wordt, dan heeft iemand tenminste nog een herkansing. Dat doe ik niet bij plat gescheld, want die snappen dat zelf wel en die hoeven ook niet meer terug te komen, en de veelplegers weten het ondertussen ook wel.
Vaak krijg ik mijn briefjes terug omdat de inzenders een vals emailadres hebben opgegeven. Tja, dan houdt het op.
Het hoort overigens bij de weblogregels dat je voor de webmaster bereikbaar bent op een geldig emailadres. Commentaren zonder een geldig emailadres zouden sowieso geweigerd moeten worden, maar het is me te veel werk om dat te gaan controleren en ik heb daar ook geen zin in. Maar het hoort wel.
Dat emailadres wordt overigens nooit aan derden doorgegeven, tenzij het een kwestie wordt voor de politie.

Dan weten jullie dat.
De hoofdredactie
A. Meulenbelt

Over tolerantie (3)

Interessant ook, het tweede artikel in de uitstekende bundel van Bart Top, Religie en Verdraagzaamheid, gesprekken over tolerantie in een extreme tijd. Want dat is een gesprek met Andreas Kinneging, een van de oprichters van de conservatieve Edmund Burke Stichting en dus niet een man die ik zo gauw zou hebben opgezocht als ‘medestander’ in barre tijden. Maar hij blijkt een opmerkelijk scherp oordeel over de ‘radicale verlichtingsdenkers’ te hebben, die hij net zo bedreigend vindt voor de grondrechten als de politieke islam.
Lees verder

Beeldvorming over islam en tolerantie

Even een persoonlijk stukje tussendoor.
Dat ik ondanks alle gebeurtenissen en het klimaat van angst en anti-islamisme zo optimistisch blijf over de mogelijkheden voor ons om met elkaar samen te leven heeft een goede reden: tien jaar werken in de Gazastrook, midden in een moslimgemeenschap, en dan ook nog een samenleving die kunstmatig vrijwel geheel van de wereld is afgesneden en bekend staat als behoorlijk conservatief. Een ingewikkelde samenleving ook, met heel traditionele elementen, zoals de oude rechtspraak tussen de clans die door de mukhtars worden geleid – dit omdat de gewone rechtspraak onder de bezetting nauwelijks funktioneert, maar ook hele moderne elementen. Mannen in djallabia, maar ook in overhemd en spijkerbroek. Ezelskarretjes en mobieltjes. Waterpijp en Marlboro. Een landje van grote tegenstellingen. En, dat moet gezegd, van alle Arabische/islamitische landen de vergaandste ontwikkelingen op weg naar een democratie. De leider is democratisch verkozen, er is een begin van een parlement, zelfs de meest extreme vleugels beginnen de voordelen te zien van participatie in een democratie.
Lees verder

Onaangenaam boek

Hij zegt het zelf, het onaangenaamste boek dat hij ooit heeft geschreven. Andrew Wheatcrow croft in het Parool over zijn in het Nederlands vertaalde boek Ongelovigen, het conflict tussen het christendom en de islam. Zijn stelling: de wederzijdse haat tussen christenen en moslims heeft een lange voorgeschiedenis, vol wreedheid, die, dat wil hij wel benadrukken, wederzijds was. Maar ook stelt hij dat er van periodes van vreedzaam samenleven sprake is geweest.
Lees verder

Over tolerantie (2)

Verder met Rene Gude, uit Religie en verdraagzaamheid

Over ‘duiven’ en ‘havikken’:

Het probleem draait om discipline. Het verschil is alleen dat de zogenaamde duif strenge zelfdiscipline van iedereen eist, maar genoeg geduld en gezond verstand heeft om mensen naar de zelfdiscipline te laten toegroeien. De havik besluit na een paar incidenten dat mensen blijkbaar niet in staat zijn om zichzelf in het gareel te houden en roept om de harde hand.

Lees verder